• 26-02-2018, 02:15:29
    #73
    Üyeliği durduruldu
    Arkadasin yada arkadaslarin sorunu psikolojik degil ve disardan ilk bakanin tepesi atiyor ister istemez ve ne yasadiniz sorusunu akla getiriyor
    Bir insan bisey yasadi diye bunlari dusunmesi gerekmiyor ama bu tip insanlarin sorunu guncel 3 harfli sorunu ve onerebilecegim en iyi cozum de;
    Bos durmayin magara veya karanlik yerlerde define arayin hem kolay define bulursunuz hemde olum yada intihar mevzusunu unutursunuz...
    Ha unutmadan bu tur olaylar nedensiz ve ivir, zivir yere adam oldurme gibi yayginlasacak olup bir kiyamet alameti oldugunu beyan etmek isterim. Cunku insan mantiginin kaldiramadigi yaw nasil olur yada ne olduda boyle oldu yada insanlarin aklinin almadigi cogu sey zaten kiyamet alametidir
    Simdi burdaki bu kadar kisi bu durumu niye hala anlayamiyor bu yuzden vay halimize diyerek etkili bir sekilde guldugum gibi konu sahibinede bazi insanlari bi nebze uyandirdigi icin tesekkur ediyorum
    Darisi kendini akilli sanan ve kendisini sonsuza dek ya nasil olsa islama geliriz dusuncesi guzel insanlarimiza
    Ayrica psikolog yada psikiyatri diyenler ayni su ornegi veriyorlar;
    Birini biri oldurdu ve oldu bitti.
    Aslinda olan sey adamin eceli geldi ve azrail canini aldi o biride buna sebebiyet...
    Olaya genis acidan bakin lutfen
  • 26-02-2018, 02:17:17
    #74
    cepoyunz adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Merhaba arkadaşlar.
    Son 1 yıldır özellikle sürekli intihar etme isteği geliyor.

    Yediğim içtiğim, gezdiğim hiç bir şey den tat alamıyorum. Çoğu zaman konuşasım bile gelmiyor.

    Gelecek kaygısı, stres derken zaten baya da zayıfladım. Çoğu zaman elimi yumruk sıkar gibi bile yapamıyorum sıkamıyorum bile.

    Çok araştırdım intihar etmenin sonuçlarını, biliyorum çok günah ve hep kendimi frenledim ancak ben bütün hayatım boyunca böyle stresli ve bu düşünceler ile mi yaşayacağım Son 1 yıldan önceden beri de stresliydim ama intihar etme isteği yoktu.

    ( Lütfen, daha kötü durumda olanlar var şeklinde yorum yapmayın. Evet biliyorum bende ve halime sağlıma şükrediyorum ancak beyin bu işte , laf geçiremiyor insan )

    Bana bir yol gösterin arkadaşlar Psikoloğa gitmek istemiyorum. Çünkü neden böyle olduğumu izah edebileceğimi sanmıyorum
    Psikoloğa değil ama psikiyatra gitmenizi öneririm. Muhtemelen anksiyete bozukluğu var. Kesinlikle çekinmeyin gidin.
  • 26-02-2018, 02:24:05
    #75
    Dostum Bipolar (Duygu-durum bozukluğu) hastası olabilirsin belkide. önce psikoloğa sonra o gerek duyarsa psikiyatriste gitmelisin. hiç bir hastalık maneviyat zırvalıklarıyla çözülmez, mutlaka doktora gözük hiç bişey kaybetmezsin
  • 26-02-2018, 02:34:31
    #76
    Burada herkes hayat hikayesini anlatsa da kimse kimsenin içine su serpemez. Herkesin bir tahammül eşiği var, kimisinin yüksek kimisinin düşük. Acınacak kadar düşük olanlar da var, tapılacak kadar yüksek olanlar da var emin olabilirsiniz. Neler yaşadığını bilmiyorum ama her zaman senden kat be kat kötülerini yaşayıp hala mücadelesini sürdürenler var dostum. Ben de mesela kendimi AROG'daki Arif gibi hissediyorum, sanki 1 milyon yıl öncesine gönderilmişim de etrafımdaki cahil cühela maymunlara insan olmayı öğretmeye çalışıyormuşum gibi hissediyorum. Birisinin bir lafı vardı; "Bazı insanlar 20 yaşında ölür, 80 yaşında gömülür" gibi birşey. Uzun zamandır buna %100 katılıyorum ama mücadelemi de bir yandan sürdürüyorum şahsen.
  • 26-02-2018, 09:26:46
    #77
    İnithar bir son değil ki gerçek hayata bir başlangıçtır. Ama nasıl intihar ettiysen o şekilde bir eziyet görürsün. Mesela kendini astın diyelim çırpına çırpına kabir de azap göreceksin yüksekten atladın diyelim o iç organlarının yer değişimi, basınç beyini kontrol edememen vs.vs bence gereksiz
  • 26-02-2018, 09:29:30
    #78
    cepoyunz adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Merhaba arkadaşlar.
    Son 1 yıldır özellikle sürekli intihar etme isteği geliyor.

    Yediğim içtiğim, gezdiğim hiç bir şey den tat alamıyorum. Çoğu zaman konuşasım bile gelmiyor.

    Gelecek kaygısı, stres derken zaten baya da zayıfladım. Çoğu zaman elimi yumruk sıkar gibi bile yapamıyorum sıkamıyorum bile.

    Çok araştırdım intihar etmenin sonuçlarını, biliyorum çok günah ve hep kendimi frenledim ancak ben bütün hayatım boyunca böyle stresli ve bu düşünceler ile mi yaşayacağım Son 1 yıldan önceden beri de stresliydim ama intihar etme isteği yoktu.

    ( Lütfen, daha kötü durumda olanlar var şeklinde yorum yapmayın. Evet biliyorum bende ve halime sağlıma şükrediyorum ancak beyin bu işte , laf geçiremiyor insan )

    Bana bir yol gösterin arkadaşlar Psikoloğa gitmek istemiyorum. Çünkü neden böyle olduğumu izah edebileceğimi sanmıyorum
    Hocam geçmiş olsun depresyondasınız. Her ne kadar iyi hissettirmeyecek de olsa geçeceğini bilmeniz önemli. Alın uyuşması, can sıkıntısı (tv izlerken vazgeçme, uyumaya çalışırken vazgeçme, oyun oynarken yarıda bırakma isteği, çalışırken vazgeçme vb), zona, egzama vb rahatsızlıklarla uğraşmanız olağan. Ben tedavisiz ilaçsız öyle bir dönem geçirdim gerçekten zorlanmıştım. D vitamini eksikliği de buna zemin hazırlayabiliyor. Kesinlikle doktora gözükmeniz gerekiyor. Hem psikolog hem de genel besin değerlerini ölçtürmenizi öneririm. Ölüm isteği normaldir ama intihar etmeniz gerçekten boşu boşuna bir aksiyon olur. Çünkü dediğim gibi birkaç hafta sonra geçecek bu ve hiçbir şeyiniz kalmayacak. Bol bol arkadaşlarla görüşmek gerek.
  • 26-02-2018, 09:42:37
    #79
    cepoyunz adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Sağlık için şükür etmek lazım tabiki de.
    Ama ilk postta dediğim gibi beyin işte laf geçmiyor
    eğer bir işete çalışmıyor ve evden çalışıyorsanız size önerim yoğun temposu olan bir işe girin parasına puluna bakamdan. kafanız dağılsın başka şey düşünecek haliniz kalmasın..
  • 26-02-2018, 10:03:23
    #80
    bence bir kere görünün doktora. bir şey kaybetmezsiniz.
  • 26-02-2018, 10:36:26
    #81
    Hocam ciddi hasar bırakabilecek bir sorununuz yoksa, sırf kendimi bir süre iyi hissedeyim diye ilaç filan kullanmayın. 5 MG ile başlayıp 100'e kadar yolunuz var. Gün gelecek Allah korusun 100 MG yetmeyecek o zaman ne yapacaksınız? Hobiler edinin, ananız babanız dahi olsa sorun çıkaran akrabalardan arkadaşlardan uzak durun, mali durumunuzu analiz edin, evcil hayvanlarla aranızı iyi tutun, şehir değiştirin gerekiyorsa iş değiştirin ama asla asla intihar vs düşünmeyin. Gencecik adamsınız ya.. Ben böyle bir buhranlı zamanımda - param da olmadığı için psikolog'a gittim. Hani şu devletin parasız SSK psikoloğu ve sizi 3 dk dinlemiyor. Neyse kapıda doktoru bekliyoruz. 4 kişiyiz. Birinin kardeşi balkondan atlamış çocukta hasar kalmış ağır ilaçlar kullanıyor, diğer kapalı bir teyzeydi kızı teknede yanarak ölmüş diğeri de gencecik bir kızdı o da otomobil kazası geçiriyor ailesi nişanlısı herkes ölüyor bir bu kurtuluyor. 4. de bendim. Sırf kendimi kötü hissediyorum diye gelmiştim ve bu 3 arkadaşı dinledikten sonra kendime kızdım. Ne sorunları olan insanlar var diye.