İstanbul’da Nasıl Yaşıyorsunuz ya ?

Sabahın 6 sında kalkıp (çoğunlukla 5 te kalkıyorum) 6:30 da evden çıkıp 7 de servise binip 8 de iş başı yapıp akşam 5 e kadar çalışıp, saat 7 de evde oluyorum….

İstanbul’a geleli 2,5 ay oldu… ve bu süre böyle geçti, böyle geçmeye de devam edecek gibi görünüyo… akşam yemek yiyip çay içerken saat 9 oluyor… normalde 9 dan sonra 12 ye kadar çalışmam lazım evde ama 1 haftadır uyuya kalıyorum…

pazar günü olsunda evde dinleneyim diyorum, bir yere gitmek istemiyorum…

pazartesi olunca da pazar günün rahat dinlenmesi nedeniyle işe gitmek artık zor gelmeye başladı…

2,5 aydır hayat yok, karanlıkta gidip karanlıkta geliyorum…

Nasıl yaşıyorsunuz böyle ya… cidden zoruma gidiyor…

iyi ki 9 yıl önce kaçmışız, çok güzel 9 yıl yaşadık… çok anılarımız oldu… şimdi 1 yıl geçse de geri dönsek diye gün sayıyoruz ailecek…



Bunu da anlatacağım yt kanalımda yakında… uyumaktan vakit bulursam tabi

günaydınlar iyi forumlar

Valla paran olduktan sonra her yerde yaşarsın, bizimkisi yaşamak değil hayatta kalıyoruz sadece

ya hocam şuan burda yaptığım işi çanakkalede yapsam aynı parayı kazanırım aylık… 13 saat işe odaklansam böyle… orada daha fazla kazanırım hatta…

para olunca da istanbul’da trafik, maganda, o, bu derken hayat çekilmez bence ya…

bak mesela çanakkalede nasıl yaşıyordum…

sabah 8-9 arası kalkıp çocuklarla ailecek kahvaltı yapıyordum 11 e kadar… çayımı alıp bilgisayar başında 2-3 e kadar çalışıyor, sonra küçük sanayiye gidip çay ocağında çay içerek esnafla sohbet ediyor, akşam üstü eve gelip çocukları önce parka sonra dondurmacıya götürüyordum… akşam yemekten sonra aile filmi yada çizgi film izleyip 12-1 e kadar tekrar çalışıp yatıyordum… bu bir yerde çalışmazken, çalışırken de 8 de kalkıp sanayiye gidiyor çay ocağında esnafla kahvaltı yapıp sohbet ettikten sonra 9 da işe başkıyordum.. akşam 5-6 arası eve gelip çocuklar ile oynuyordum parkya biraz… gece 1-2 ye kadar pc başında çalışıyordum sonra…

yani zamanın değeri vardı… az kazanıp mutlu yaşıyorduk… şuan bizim eve (2 katlı ev 3 aile) 250k para giriyor ama para yok elde o kadar çalışıyoruz hayat yok…

Aynı dert sabah 7de kalk kahvaltı yapmadan çık akşam 8de eve gir gün bitti zaten uykudan da birşey anlamıyorum, ev sahibi çıkarsa kirasını verebileceğim giriş katlar hariç daire yok

İş temponuzu değişmelisiniz herkes 6 da kalmıyor 8 de kalkan 9 da işde olan da var eviniz nerdeyse işiniz de oray yakın olmalı evinizi iş yeri olan bölgeye taşımayın işinizi eve yakın bölgeden bulun
hayatınızı iş temposuna göre kurarsanız umutsuz vakka olmaya devam

çoğu aile öyle hocam ya, hep bir koşuşturm.. sen kira veriyorsun zorunluluklar var… yahu biz kira vermiyoruz yine elde bir şey yok (işin espirisi bu para yok ama yatırım yaptık ondan yok, başka harcayacak yer yok ki)

çanakkalede daha az kazanırken hatta kirada yaşaduğım halde daha az kazanırken hem mutlu yaşadık (keçi koyun tavuk köpek, ördek, hindi bunlar yetiştirdiklerimiz, sebze yetiştirdiğimiz bahçemiz) hatta 9 sene içerisinde arsa alıp üzerine ev yaptım, daha az kazandığım halde… burda ayda 100k kazansam bile 9 yılda bahçeli müstakil bir ev yapamam…

neyi güzel buranın anlamıyorum… (89 yılından bu yana istanbul’da yaşıyorum)

birazdan konuya çok bilmişler gelir. Şöyle yap böyle yap diyenler

hocam biz buna yaşamak demiyoruz bizimkisi günübirlik hayatta kalma savaşı

Hiç unutmam 2016 gibi babamın masko'da ofisi vardı ve bahçeşehir'de oturuyorduk. ( bilmeyen için otoyol mesafesi 15-20 dk )
9'da personel geliyordu babam sabah 6 gibi evden çıkardı ofise çaycı geldiğinde çayı demlemiş oluyorum şaşırıyor diyordu.
Erken çıkmasının tek nedeni sabah trafiğine kalmamak çünkü 7-7.30 gibi sabah trafiği başlıyor derdi .
O gün anlamalıymışım aslında İstanbul'dan olmazmış

Güzel diyorsunuz hocam 2015-2016 arası öyleydi iş yerim (şantiyem) evime 15 dk yürüne mesafesindeydi, eşim de çalışıyordu ben de… ayda güzel kazanıyorduk… evimiz vardı… ama durum aynıydı 2-3 saat yoldan kar edince değişse keşke

zaten o yaz işimizi ikimizde bırakıp çanakkaleye taşındık…

örneğin şuan işi bırakıp evden çalışsam aynı maaşı kazanabilirim… ama durum yine değişmiyor sadece yoldan kar ettik… yine hayat yok…