İstanbul’da Nasıl Yaşıyorsunuz ya ?

umutsuzluk insanı aşağı çeker daha çok… kötünün içinde dahi çıkacak bir yol bulmalı asla umudunu kaybetmemelisin… çünkü bahsettiğin sistem zaten bunu istiyor

Sabahın 6 sında kalkıp (çoğunlukla 5 te kalkıyorum) 6:30 da evden çıkıp 7 de servise binip 8 de iş başı yapıp akşam 5 e kadar çalışıp, saat 7 de evde oluyorum….

İstanbul’a geleli 2,5 ay oldu… ve bu süre böyle geçti, böyle geçmeye de devam edecek gibi görünüyo… akşam yemek yiyip çay içerken saat 9 oluyor… normalde 9 dan sonra 12 ye kadar çalışmam lazım evde ama 1 haftadır uyuya kalıyorum…

pazar günü olsunda evde dinleneyim diyorum, bir yere gitmek istemiyorum…

pazartesi olunca da pazar günün rahat dinlenmesi nedeniyle işe gitmek artık zor gelmeye başladı…

2,5 aydır hayat yok, karanlıkta gidip karanlıkta geliyorum…

Nasıl yaşıyorsunuz böyle ya… cidden zoruma gidiyor…

iyi ki 9 yıl önce kaçmışız, çok güzel 9 yıl yaşadık… çok anılarımız oldu… şimdi 1 yıl geçse de geri dönsek diye gün sayıyoruz ailecek…



Bunu da anlatacağım yt kanalımda yakında… uyumaktan vakit bulursam tabi

günaydınlar iyi forumlar

Ek olarak, sistem bizim mevcut duruma boyun eğmemizi, karşı çıkmamamızı ve susmamızı, biat edip sistemin içine girerek "ekmeğe giden yol artık bizden geçiyor" rezilliğini sindirip zoraki yandaş, zoraki seçmen olmamızı, onlar hanedanlık sefası sürerken ömür boyu onlara kölelik yapmamızı istiyor aslında. Ben boyun eğmeyeceğim, ölmeyi tercih ederim hizmetkar olmaktansa