Mühendislik mi Memurluk mu?

Garantili gitmeyi düşünüyorum hocam
Direkt 2 yıllık üniversite okuyup memur olmak benim için daha mantıklı olur çünkü erken yaşta iş hayatına atılmak mental olarak kötü etkiler
Ama en azından 2 yıl üni okusam sağlık bölümlerinden birine yerleşsem Allah'ta izin verirse KPSS de 1t gibi çalışıp atanabilirsem bence pişman olmam

4 yıllık mühendisliğe tamamlayacağın bir 2 yıllık bölüm oku, KPSS ile atan. Daha sonra okuluna devam edersin. Atandığın kurumda uygun bir kadro varsa ünvan değiştirip yoluna devam edersin.

ODTÜ lisans ve yüksek lisans mühendislik mezunu olarak diyorum ki ticaret, esnaflık veya ustalık.

Kamuya atanacaksa okuduğu üniversitenin hiçbir önemi yok.


''DAYIN yoksa en başından bu sevdadan vazgçemeni tavsiye ederim.''

Yorumunuza istinaden de mülakat gerektirmeyen hiçbir atamada dayıya gerek yok, keza mülakat gerektirenlerde de genelde olmaz, yeterli puanı alıp doğru tercihler yaparak memur olabilirsin.

Haklısın hocam ama aslına bakarsanız ben ikisini de istemiyorum
Ama mecburen bir yolu seçmek ve maaşı garantilemek lazım
Örnek veriyorum evlenmek istediğimde maddi olarak destekleyebilecek bir çevrem yada ailem yok bu yüzden memurluk sıkıcı olsa bile en azından garanti gibi

Tıbbi Sekreterlik, Anestezi, Radyoloji hiçbirinde girişte mülakat yok diye biliyorum doğru muyum hocam?

Lise KPSS ile en alt kademeden bir memuriyete atanıp, az sorumluluk–çok huzur mantığıyla hayatıma devam etmeyi son derece makul bir seçenek olarak görüyorum.
Bu cümle ilk bakışta “kolaya kaçmak” gibi algılanabilir; fakat arkasında ciddi bir hayat tecrübesi ve bilinçli bir tercih var. Kısaca açayım:
Eşim, Türkiye’nin ilk üç üniversitesinden birinden mezun; çift anadal yapmış, onur belgeleri almış ve 2025 Şubat ayına kadar özel bir bankanın yazılım ekibinde çalışıyordu. Maaşı üç haneli rakamlardaydı.
Ben ise üç üniversite bırakmış, altı yıldır kendi şirketini yöneten biriyim. Gelir olarak da birçok kurumsal firmada ekip müdürlüğü yapan kişilerin üzerindeyim. En son İstanbul Bağdat Caddesi’nde yaşıyorduk.
Aileden zengin değiliz. Her şeyi sırt sırta vererek, emekle ve mücadeleyle yaptık.
Buna rağmen Türkiye’de özel sektörün sunduğu “başarı hikâyesi”nin aslında ne kadar dar bir alana sıkıştığını birebir gördük. Sabancı, Koç, Bilkent gibi birkaç üniversitenin mezunu değilsen ya da çok sınırlı sayıda “kaymak tabaka” işe giremediysen; onca emek, stres ve sorumluluğun karşılığında alınan para çoğu zaman kuş kadar kalıyor.
Bu yüzden, yüksek riskli ve sürekli tükenmeye açık bir hayat yerine;
devlet güvencesi olan, sorumluluğu sınırlı bir memuriyeti seçip, hayatımı daha dengeli yaşamak bana daha mantıklı geliyor. En alt kademe bile olsa… Yanında ek işler yapılır, insan kendine ve ailesine zaman ayırır, huzurunu korur.
Bu bir vazgeçiş değil.
Bu, neyi istemediğini çok net bilen birinin bilinçli tercihidir.

atama durumun ne olur bilemem ama madem arkanda maddi destek verecek biri yok.
Senin yerinde olsam tabiki garanti yolu seçerdim. Herkes başarmayı sever, instagramdaki motivasyon videoları hep başarıcaksın, denemeden bilemezsin vesayre der ama battın mı nasıl batacağından neler olacağından bahsetmezler.


atama konusunda sorun olmadı diyelim ve işe girdin. Ay sonu maaşını alıyorsun.
Böyle bir durumdayken bide eğer yapabilirsen yorgunluk vesayre dinlemezsen PC'den ek iş yap derim. Eğer müşteri çevresidir vb genişletmeyi başarırsan belki mevcut işini bile bırakacak konuma gelirsin kim bilir. büyük konuşmamak gerektiği gibi kendini küçükde görmemen iyidir.

Üniversite okumayıp, lise ile hizmetli olarak atanmak, 75k maaş almak ve kafa rahat olmak.