Hayatın boş olduğunu düşündünüz mü ?

Hayatım çok hızlı geçti çocuk olduğumu 6 – 7 yaşlarındaki zamanları sanki dünmüş gibi hatırlıyorum. İlk okul da silgimi düşürme bahanesi ile sıraların altında kızları dikizlediğimi , orta okulda sigaraya başladığımı , lise yıllarını Nothing Else Matters ile hatırlıyorum.

Ama en güzeli 6 yaş idi.
Sadece 6 yaşındaydım ve kimseden izin almadan sokakta özgürce oynuyordum ve insanların ezan okunmasıyla birlikte camiye girdiklerini gördüm bende peşlerinden gittim ne olacak 6 yaşındaki çocuk aklı işte.
Namaz kılıyorlardı merak ettim bende onlar ne yaparsa yaptım Allahtan hiç korkmadım (Onu sevmek korkmadan daha etkili sevmeyi deneyin)ama hep sevdim ne cennet arzusu ile ne cehennem korkusu ile sade ve gerçek bir sevgi.


Büyüdük yaş oldu 20 askerlik dediler ilk sırada koşarak gittim üniversiteyi düşünmedim bile Vatan Millet hizmet bekler Hatay Dörtyol Bol Bol ot yol 45 günde sarışın olan ben çingene karasına dönmüştüm. Oradan Mardin’e 16 ay toplamda 18 ay askerlik yaptım ama ne vatan için ne millet için olduğunu düşünmedim 2 takdirnamem var hiçbir işe yaramayan 23 şehit verdik bir tanesini terörist öldürmedi hepsi kaza intihar vs..

Vatan için borcumdu ödedim 5 yıl psikolojisini atamadım üstünden milletle aynı adımda yürümeye çalışmaktan ve başaramamaktan çünkü onlar bana uymuyordu bende hangisine uyacağımı şaşırıyordum dişlerimi sıkmaktan dişlerimden oldum. Ama vatan için canını veren kahramanlar varken 3 , 5 dişin lafını asla etmedim.

Yaş 24 e yaklaşırken ayrıldım vatandan 09,05,2005 yurt dışına çıktım 6 yıl gelmedim arada izinleri saymıyorum. 2011 de ülkeme geldim ama tek değildim bir ailem vardı düğün yapmadım Türkiye’de oradaki düğünde ailem yanımda değildi tek başıma ama haber ve izinleri olarak evlendim 3 kişilik bir mini aile olarak temelli döndüm vatanıma .
Bu kadarlık hayatta çok zorluk çektim ailemin haberi olmasın diye hep sustum hep sakladım bazen o kadar sakladım ki onlarla 3 ay hiç konuşmadığım oldu. Hayat su gibi akıp gidiyordu durdurmak imkansızdı. Ülkeme geldikten sonra ailemin yanına yerleştim onlar evlerini bana verip kendileri bir üst kata bitmemiş eve taşındılar sonra orayı bitirip orada yaşamaya devam ettiler.


3 kişilik ailem 4 kişi oldu ve hep istediğim ama bir türlü yapamadığım şeyi azda olsa başardım diyordum babam ve annem torunları ile iç içe yaşıyordu. Allahtan eşim Türk kızı trip ve gereksiz adetlerine sahip değildi ben bir çok kez kendisine isterse ayrı bir eve çıkabileceğimizi belirtmeme rağmen kabul etmedi o yüzden hiç gelin olmadı hep onların olmayan kızları oldu o boşluğu doldurdu.


Geçen yıl tamda bu zamanlar iş için şehir dışına çıktım babam rahatsızlandı geri döndüm soğuk almıştı doktor olacak arkadaş öyle diyordu ilaç verdi gittim aldım ilaç bile alırken halen parayı bana ödetmemeye çalışıyordu dur artık baba yeter dedim artık büyüdük! Yada en azından büyüdüğümü sanıyordum her ne kadar o zamanlar yaşım 36 olsa ’da ben halen çocukmuşum. Babam az iyi gibi olunca yola çıktım ve şehir dışındaki işimle ilgilendim 12,10,2017 babamı hastaneye kaldırdılar koah hastası olduğu o gün ölüğü gün ortaya çıktı belki o doktor şüphelenip filim çekse yada bilmiyorum analiz yapsa babam yaşayacaktı yada ben öyle düşünüyorum ecel geldi mi bahanesi olmaz.


Ben 37 yaşına girdiğimde büyüdüm babam beni ve kardeşimi çok severdi şimdi şunu soruyorum kendime hayatımın 10 yılı gurbetlerde geçti burada olduğumda da çok fazla görüşemiyordum bir üst katta oturmasına rağmen işlerimden dolayı eve az geldiğim için yada geç saate geldiğimden görüşemiyordum ne hissediyordu babam!.
Ben sabah ofise giderken daha yolda iken çocuklarımı özlüyorum babam nasıl dayandı bunlara.


Babanız var ise gidip sarılıp öpün ağa.
Şimdi her şey boş geliyor ne iş ne para ne eğlence tam 30 yıl önce yaptığım gibi ibadet ediyorum her gün dua ediyorum Allah’ıma varsa bir günahı bana ver diye.


Kısacası hayat boş ve kısa zaman çabuk geçiyor bir bakmışsınız 7 yaşındasınız birde bakıyorsunuz 37 olmuş.

Ukrayna'da hususi pilot lisansı alacaktım hanımla aram bir tek bu konu yüzünden bozuldu yemedi 2 çocuğun var ne pilotluğu cevap veremedim ben halen 20 yaşında sanıyorum kendimi

yazdıklarınızda hayatın boş olduğunu anlatan tek bir kelime göremedim. ölümün bir son olmadığını bilecek yaşta ve birikime sahipsiniz. evet sevdiklerimize ayırmadığımız her zaman pişmanllıktır. ötelenmeyecek tekşey ailedir. çocuklarınıza zaman ayırın onlar sizi bu düşüncelerden çıkarır. babanızı unutmayın zaten unutulacak gibi drğil. anneniz var ona zaman ayırın. çıkın beraber gezin. grzmek için zengin olmaya gerek yok. parklar yollar sizin.

Ertelememek lazım bazı şeyleri hocam, ailemi bırakamadım tek çocuğum diye ne olur onlara dedim okadar çok fırsatı teptim green card'ı reddettim ben, çoğu şeyden vazgeçtim.

Şuanda düşünüyorum onlara bişey olsa bu hayatta yalnızım 33 yaşındayım ne b0k olacak bu yaştan sonra? Varsa fırsatın çocukların geleceğini garanti altına alırsın KEŞKE YAPSAYDIM diyosak şayet bi b0k olmaz bizden. Benim keşkelerim oldu ailedir dedik geçtik ama bu aklımla geriye dönseydim ailemi bile tanımaz hedefim neyse yapacağım neyse yapardım sefalet çekeceğime gurbette olurdum geleceğime evlenince çoluk çocuğuma yatırım yapardım. Biz trakyalıyız böyle yetiştirildik anlamıyoruz el bebek gül bebek hepimiz, doğuda 12 yaşında yolla istanbula çalışsın para yollasın eve. Bizde 25 yaşına gelenler hala yok şurası çizilmesin yük taşımasın ezilmesin, işi 5000 istanbulda alacağına 2000 alsın gözümüzün önünde alsın. Ailelerden kaynaklanıyor çoğuda, çok dolmuşum ben

Valla hocam akıl vermek gibi olmasın ingilizcem var, arapçamı ilerletiyorum şimdi hedefim 2019 sonunda hiçkimseyi takmadan dubai yada tekrar abd gitmek öle yada böyle para bulamazsam kredi çekecem kaçacam borç takıp herkes bişeyler yapıyo bu ülkede yaşayamam daha, fırsat çıktı teptik okadar bişey olduğuda yok sende evlatların var geleceklerini düşünürsün işte varsa fırsatın yap gurbette çalışırsın onlarda rahat okur gelecekleri garanti olurdu

Hayat benim, onu bildiğim gibi dolu dolu yaşıyorum.

Anneme babama bu güne kadar hayrımın dokunduğunu söyleyemem, bu yüzden onlara bir hayrım dokunmadan ölürsem gerçekten bu benim için berbat bir durum olur.

Allah'ın nimetleri de gücüde sonsuz, dua ederken günahı varsa bana yaz demek yerine Allah'ım günahlarımızı affet diyerek dua edebilirsiniz.

Türkiye'nin kaderi bu sanırım. Psikolojimizle oynanıyor. Eş, iş, arkadaşlar, haberler, kavgalar. Çok iyi anlıyorum seni.

boş demeyelim de anlamsizlaşti her şey



yapmak istediğim bir sürü şey var belki bazilarini yaptim ama bazilarini yapamiyorum yada artik hiç bir sey yapmak istemiyorum hiç bir şey eskisi gibi değil babam benden yana hiç endişe duymadi onun istediği gibi birisi olmadim belki ama istemediği gibi biride olmadim kendi istediğim gibi biri oldum. Ama onun hayatinda kendisine pirensip ettiği iyilik ,doğruluk ,dürüstluk ve vatan sevgisini kendime katmayi basardim keske demedi benim için sen ne istersen onu yap sen isini bilirsin dedi bir defasinda hanimlar bizi baş başa birakip geziye gittiler beraber takildik beraber yedik içtik bana sen yaşamasini biliyorsun hayattan zevk almasini biliyorsun demisti ama sanirim kendisi bizim için yaşayip hayattan hiç zevk almadi babasinin öldügü yasta oldu babasiz kaldiğu yasta babasiz kaldim bir suru buna benzer olaylar ust uste gelince her sey boş geliyor yada anlamsiz



emin olun her iki sekildede dua ediyorum



haber izlememek gerek sosyal medyayida takip etmemek gerekiyor ciddi anlamada sorunlu bir ulke olduk ama bu biraz farkli dunya yansa umrumda olmaz

bizler sevdiklerimizi kaybrdince bir boşluğa düşebiliriz ancak bundan kurtulmadan geriyr kalanlar kurtatıyor. . hayatın herşeyi anlamışsınıxz yada anlamak üzerrsiniz. artık burada destek vr fikir aramaktan ziyade siz destek ve fikir paylaşıcaksınız. elbette toparlanfıktan sonra.