Hayatın boş olduğunu düşündünüz mü ?

Hayatım çok hızlı geçti çocuk olduğumu 6 – 7 yaşlarındaki zamanları sanki dünmüş gibi hatırlıyorum. İlk okul da silgimi düşürme bahanesi ile sıraların altında kızları dikizlediğimi , orta okulda sigaraya başladığımı , lise yıllarını Nothing Else Matters ile hatırlıyorum.

Ama en güzeli 6 yaş idi.
Sadece 6 yaşındaydım ve kimseden izin almadan sokakta özgürce oynuyordum ve insanların ezan okunmasıyla birlikte camiye girdiklerini gördüm bende peşlerinden gittim ne olacak 6 yaşındaki çocuk aklı işte.
Namaz kılıyorlardı merak ettim bende onlar ne yaparsa yaptım Allahtan hiç korkmadım (Onu sevmek korkmadan daha etkili sevmeyi deneyin)ama hep sevdim ne cennet arzusu ile ne cehennem korkusu ile sade ve gerçek bir sevgi.


Büyüdük yaş oldu 20 askerlik dediler ilk sırada koşarak gittim üniversiteyi düşünmedim bile Vatan Millet hizmet bekler Hatay Dörtyol Bol Bol ot yol 45 günde sarışın olan ben çingene karasına dönmüştüm. Oradan Mardin’e 16 ay toplamda 18 ay askerlik yaptım ama ne vatan için ne millet için olduğunu düşünmedim 2 takdirnamem var hiçbir işe yaramayan 23 şehit verdik bir tanesini terörist öldürmedi hepsi kaza intihar vs..

Vatan için borcumdu ödedim 5 yıl psikolojisini atamadım üstünden milletle aynı adımda yürümeye çalışmaktan ve başaramamaktan çünkü onlar bana uymuyordu bende hangisine uyacağımı şaşırıyordum dişlerimi sıkmaktan dişlerimden oldum. Ama vatan için canını veren kahramanlar varken 3 , 5 dişin lafını asla etmedim.

Yaş 24 e yaklaşırken ayrıldım vatandan 09,05,2005 yurt dışına çıktım 6 yıl gelmedim arada izinleri saymıyorum. 2011 de ülkeme geldim ama tek değildim bir ailem vardı düğün yapmadım Türkiye’de oradaki düğünde ailem yanımda değildi tek başıma ama haber ve izinleri olarak evlendim 3 kişilik bir mini aile olarak temelli döndüm vatanıma .
Bu kadarlık hayatta çok zorluk çektim ailemin haberi olmasın diye hep sustum hep sakladım bazen o kadar sakladım ki onlarla 3 ay hiç konuşmadığım oldu. Hayat su gibi akıp gidiyordu durdurmak imkansızdı. Ülkeme geldikten sonra ailemin yanına yerleştim onlar evlerini bana verip kendileri bir üst kata bitmemiş eve taşındılar sonra orayı bitirip orada yaşamaya devam ettiler.


3 kişilik ailem 4 kişi oldu ve hep istediğim ama bir türlü yapamadığım şeyi azda olsa başardım diyordum babam ve annem torunları ile iç içe yaşıyordu. Allahtan eşim Türk kızı trip ve gereksiz adetlerine sahip değildi ben bir çok kez kendisine isterse ayrı bir eve çıkabileceğimizi belirtmeme rağmen kabul etmedi o yüzden hiç gelin olmadı hep onların olmayan kızları oldu o boşluğu doldurdu.


Geçen yıl tamda bu zamanlar iş için şehir dışına çıktım babam rahatsızlandı geri döndüm soğuk almıştı doktor olacak arkadaş öyle diyordu ilaç verdi gittim aldım ilaç bile alırken halen parayı bana ödetmemeye çalışıyordu dur artık baba yeter dedim artık büyüdük! Yada en azından büyüdüğümü sanıyordum her ne kadar o zamanlar yaşım 36 olsa ’da ben halen çocukmuşum. Babam az iyi gibi olunca yola çıktım ve şehir dışındaki işimle ilgilendim 12,10,2017 babamı hastaneye kaldırdılar koah hastası olduğu o gün ölüğü gün ortaya çıktı belki o doktor şüphelenip filim çekse yada bilmiyorum analiz yapsa babam yaşayacaktı yada ben öyle düşünüyorum ecel geldi mi bahanesi olmaz.


Ben 37 yaşına girdiğimde büyüdüm babam beni ve kardeşimi çok severdi şimdi şunu soruyorum kendime hayatımın 10 yılı gurbetlerde geçti burada olduğumda da çok fazla görüşemiyordum bir üst katta oturmasına rağmen işlerimden dolayı eve az geldiğim için yada geç saate geldiğimden görüşemiyordum ne hissediyordu babam!.
Ben sabah ofise giderken daha yolda iken çocuklarımı özlüyorum babam nasıl dayandı bunlara.


Babanız var ise gidip sarılıp öpün ağa.
Şimdi her şey boş geliyor ne iş ne para ne eğlence tam 30 yıl önce yaptığım gibi ibadet ediyorum her gün dua ediyorum Allah’ıma varsa bir günahı bana ver diye.


Kısacası hayat boş ve kısa zaman çabuk geçiyor bir bakmışsınız 7 yaşındasınız birde bakıyorsunuz 37 olmuş.

Hayat boş değil, sadece fakiriz.

Ne zaman boş olmadığını düşünmedik diye güncelleyeyim.

Hayat boş değil, önemli olan doldurabilmek ve dolu kalmasını sağlamaktır.
Örneğin işsizlik, borç ve onun stresi. Hayat insanı bazen sınar.

Benim için sadece 360 gündür boş

O depresif hal arada bi yokluyor beni de

Doldurduğumu sandım sanırım yeri doldurulamayacak bir kayıp yaşayana kadar dolu dolu yaşadım sandım 3 kıta 11 ülke yüzlerce kadın hepsi boşmuş bomboşmuş hiç borcum olmadı , hiç parasız kalmadım Çok şükür ama bu farklı

Hayat boş değil ben boşum. Gerçek bi yana, hayatta yapılacak şeyler bitmez devamlı yeni hobi edinmeye bakın bence ben paraşütlü atlamayı bayadır istiyorum mesela -genç tavsiyesi-

Ukrayna'da hususi pilot lisansı alacaktım hanımla aram bir tek bu konu yüzünden bozuldu yemedi 2 çocuğun var ne pilotluğu cevap veremedim ben halen 20 yaşında sanıyorum kendimi