Kendimi iyi hissetmiyorum, tavsiyeleriniz neler?

Sürekli onu, anılarınızı ve size karşı söylediği kötü sözleri düşünürseniz kendinizi iyi hissetmeniz mümkün değil çünkü hayata odaklanamıyorsunuz. Basit bir şekilde aklınıza her geldiğinde unutmaya çalışın, zamanla hiç gelmeyecektir aklınıza ve alışacaksınız. Bu sizin için bir bağımlılık olmuş, sigarada böyle mesela. Sigara içmeyen kişi hiç sigarayı aramaz çünkü daha önce böyle bir tecrübe yaşamamıştır. Sizde sanki hiç yaşanmamış gibi davranacaksınız, tek çözüm yolu bu. Onu hatırlatan her şeyi bırakmak durumundadınız. (Sigara, alkol, müzik vs.) Psikolog bunlar haricinde neler söyleyebilir bilemiyorum, ilaç verebilir ki o da ne kadar sağlıklı.

Öncelikle geçmiş olsun, Allah seni ateşler içinden çekmiş almış hocam. Evlenip çoluklu çocuklu bu durumları yaşasan ne olacaktı... Öte yandan ilişki biteli 1 yıl olmuş karşı taraf bi kaç ay sonra hayatına bakıp başkasıyla nişanlanmış. Hala bu konuda kötü hissetmen normal değil, yazdıklarını da okudum hocam genel anlamda ilişki yürütme mantığın bu şekildeyse hep idare eden taraf sen isen başkasıyla da bu tür durumları yaşaman kuvvetle muhtemel. İlişki; saygı, sevgi ve denge içerisinde yürütülmeli. Bi de küçük bir tavsiye kardeşime; kadınlar şikayet edip sızlanan erkeklerden nefret eder, belli etmese bile böyle hisseder. En iyi ihtimalle ise hiç saygı duymaz ve ilişki yaşamaya değmeyeceğini hisseder.

Hocam siz ben olabilir misiniz ya? Sistematik olarak manipülasyona ve gaslighting'e maruz kalmışsınız, gerçekten üstesinden gelmesi çok güç durum çünkü insana çok ciddi bir öz değer ve öz saygı kaybı yaşatıyor bu durum. Yaşamayan bilemez asla.

zor durum olayla hiç yorum yapmadan direk olarak tavsiyem hocam hiç bilmediğiniz bir ülkeye gidin neresi olduğu önemli değil dil vs bilmenize hiç gerek yok 1 hafta kadar kendinizi dinleyin sadece inanılmaz iyi geliyor sadece bunu yaşayarak öğrenebilirsiniz. verebileceğim en büyük tavsiye bu bazen kaçmanız gerekir kısa da olsa.

Merhabalar,
Bir nişanlılık/ilişki süreci atlattım ve çok zorlu geçmişti. Sürekli olarak beni değersiz hissettirmesinden, benimle ilgilenmemesinden ve bana zaman ayırmayıp, tüm bunları arkadaşlarına yapmasından dolayı sürekli kavga çıkartan taraf bendim.
Benimle bir fotoğraf bile atamayan, benimle dolaşmayı sevmeyen kız; arkadaşlarına gelince hepsi var.
Her seferinde de özür dileyen tarafta bendim. Bana; kafanda kuruyorsun, psikolojik sorunlusun, tedavi görmen gerekiyor, haksızsın deyip duruyordu ve bende gerçekten böyle miyim diye düşünüp gidip ailesinden, kendisinden özür dileyip ilişkiyi yürütüyordum.
Tabi benimde hatalarım var; kızı çok fazla kısıtlıyordum ama kısıtlamamın ana sebepleri de yukarıda yazılı olanlar. Kafeye gittiğimizde bile yan yana oturamazdık, çarşıda el ele dolaşmak falan bunlar hep yasaktı.
Zaten ilişkinin en başında telefon kurcalanmayacak, geçmiş açılmayacak ve arkadaşlara karışılmayacak diye benden söz almıştı ki keşke o zaman bıraksaydım...
Nişanlanalım değişeceğim dediği için nişanlandık. Nişandan sonra beni hiç aramaz sormaz duruma gelmişti ve bu seferde evlenelim düzelicem diye söz vermişti.
Ayrılalı neredeyse 1 yıl olmak üzere ve ayrıldıktan 6-7 ay sonra başka biriyle nişanlandı Ayrıldıktan 1 ay sonra benimle fotoğraf bile atmayan kız, sosyal medyalarda ki kullanıcı adlarını erkeğin adını da ekledi ve deli gibi fotoğraflar atmışlar (beni engellediler, arkadaşım göstermişti).

Önceden çok neşeli, sürekli gülüp eğlenen ben şu an arkadaşlarımın yanında, iş yerinde falan yalandan eğlenip gülüyorum.
Sürekli olarak geçmiş aklıma geliyor ve her şeyi kafasına takan biri haline geldim. Herhangi birine bile kötü bir şey olunca suç bendeymiş gibi hissediyorum, kendimi suçluyorum. Attığım her adımda bile ya birazdan bir şey olursa diye düşünüp duruyorum.
Bazı zamanlar kafam o kadar dalgın oluyor ki; arabamla kaçıncı kazam hatırlamıyorum bile.

Tavsiyeleriniz neler arkadaşlar?
Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Öncelikle ayrılman ve ilişkinin bitmesi iyi olmuş. Kendini sakın suçlama, ucuz yırtmışsın.
Evlensen çok sıkıntı yaşarmışsın hayırlısı olmuş. Başkasının senin hakkında ne dediğini önemseme.
Bu süreç biraz boktan bir zaman. Ben şöyle yaptım , şöyle yapmasaydım , acaba şunu demeseydim şöylemi olurdu şu mu olmalıydı v.s şeyleri geç.
Böyle olması gerekiyordu, böyle yaptım, hayırlısı oldu, şimdi önüne bakma zamanı.
Bu süreçte düşünüp hatayı kendinde bulmaya çalışma. He bunu yaparsan boku yersin. Kendi kendini boktan bi duruma sokarsın.
Bu haksızlığı kendine yapma. Kendi kul hakkına girme.
Bu süreçte aynı açıdan bakmana neden olan ne varsa bırak. Müzik dinliyorsan dinlediğin müziği kapat. TVde aynı diziyi izliyorsan izleme.
Hiç bir şey düşünmeden sokakta uzun uzun yürü ve duş al. Yürüyüş ve duş sana iyi gelecek. Pisikolojik desteğe de gerek yok.
Bir tanede kız arkadaş bul takıl. Fak badi lazım sana. Evlenmen gerekmiyor. Doğru kişi karşına çıkınca zaten kendiliğinden geliyor.
Bu süreçte hiç birşey paylaşma sosyal medyada , hiç bir şey yazma. Yanlızlık temalı müzik veya başka birşey, hiç birşey paylaşma.
Kısa sürede normalden daha iyi biri olacaksın. Her şeyin yaşanması gerekiyor böyle düşün.
Bu yaşadıklarını emin ol ki çoğu kişi yaşadı veya yaşayacak.

Sana tutupta bir arkadaşın fikir vermek için onun göreceği şekilde şunu yaz şöyle paylaşım yap konuş v.s derse bisigit de.

kafa sürekli meşgul olmalı bence, sürekli yalnız kalmamalı.

Öncelikle teşekkürler hocam.
Her zaman aklımda şöyle yapmasaydım böyle yapmasaydım gibi düşünceler dolaşıp duruyor.
Bu süreçte de hatayı sürekli kendime buluyorum. Keşke böyle birisi olmasaydım, keşke karışmasaydım, keşke kısıtlamasaydım sonuçta onunda arkadaşları vardı gibi düşünüp duruyorum.
1 yıldır sosyal medya da paylaşım atıyorum ve her paylaşımım da zaten alkol içerikli ki her gün içen birisi haline gelmiştim ta ki 2 haftaya kadar. 2 haftadır içmeyi bıraktım.
Tepelerden inmiyorum. Kamp sandalyemle herhangi bir tepeye çıkıp boş boş oturuyorum ve sürekli aklımda "keşke böyle olmasaydı, onunda arkadaşları vardı ve keşke karışmasaydım, kısıtlamasaydım" diye düşünüyorum. Aslında düşünmekten duramıyorum diyebilirim.
Kafam boşken tepeye çıkıyorum ya da aracımla turlarken her şey bir anda geliyor ve sil baştan düşünmeye başlıyorum.

Arkadaşlarım bile bıktı benden diyebilirim. Bütün kavgalarımızı bilen, yanımda olan ve her zaman beni dinleyen arkadaşım bile "Emre, suç sende değil ve kendini suçlamayı bırak. Ben her şeyi biliyorum, gördüm ve duydum. Sende suç yok, senin sinir olacağın hareketleri yapmasaydı sen böyle olmazdın" demesine rağmen tüm suçu kendimde buluyorum.