Öncelikle ayrılman ve ilişkinin bitmesi iyi olmuş. Kendini sakın suçlama, ucuz yırtmışsın.
Evlensen çok sıkıntı yaşarmışsın hayırlısı olmuş. Başkasının senin hakkında ne dediğini önemseme.
Bu süreç biraz boktan bir zaman. Ben şöyle yaptım , şöyle yapmasaydım , acaba şunu demeseydim şöylemi olurdu şu mu olmalıydı v.s şeyleri geç.
Böyle olması gerekiyordu, böyle yaptım, hayırlısı oldu, şimdi önüne bakma zamanı.
Bu süreçte düşünüp hatayı kendinde bulmaya çalışma. He bunu yaparsan boku yersin. Kendi kendini boktan bi duruma sokarsın.
Bu haksızlığı kendine yapma. Kendi kul hakkına girme.
Bu süreçte aynı açıdan bakmana neden olan ne varsa bırak. Müzik dinliyorsan dinlediğin müziği kapat. TVde aynı diziyi izliyorsan izleme.
Hiç bir şey düşünmeden sokakta uzun uzun yürü ve duş al. Yürüyüş ve duş sana iyi gelecek. Pisikolojik desteğe de gerek yok.
Bir tanede kız arkadaş bul takıl. Fak badi lazım sana. Evlenmen gerekmiyor. Doğru kişi karşına çıkınca zaten kendiliğinden geliyor.
Bu süreçte hiç birşey paylaşma sosyal medyada , hiç bir şey yazma. Yanlızlık temalı müzik veya başka birşey, hiç birşey paylaşma.
Kısa sürede normalden daha iyi biri olacaksın. Her şeyin yaşanması gerekiyor böyle düşün.
Bu yaşadıklarını emin ol ki çoğu kişi yaşadı veya yaşayacak.
Sana tutupta bir arkadaşın fikir vermek için onun göreceği şekilde şunu yaz şöyle paylaşım yap konuş v.s derse bisigit de.
Öncelikle teşekkürler hocam.
Her zaman aklımda şöyle yapmasaydım böyle yapmasaydım gibi düşünceler dolaşıp duruyor.
Bu süreçte de hatayı sürekli kendime buluyorum. Keşke böyle birisi olmasaydım, keşke karışmasaydım, keşke kısıtlamasaydım sonuçta onunda arkadaşları vardı gibi düşünüp duruyorum.
1 yıldır sosyal medya da paylaşım atıyorum ve her paylaşımım da zaten alkol içerikli ki her gün içen birisi haline gelmiştim ta ki 2 haftaya kadar. 2 haftadır içmeyi bıraktım.
Tepelerden inmiyorum. Kamp sandalyemle herhangi bir tepeye çıkıp boş boş oturuyorum ve sürekli aklımda "keşke böyle olmasaydı, onunda arkadaşları vardı ve keşke karışmasaydım, kısıtlamasaydım" diye düşünüyorum. Aslında düşünmekten duramıyorum diyebilirim.
Kafam boşken tepeye çıkıyorum ya da aracımla turlarken her şey bir anda geliyor ve sil baştan düşünmeye başlıyorum.
Arkadaşlarım bile bıktı benden diyebilirim. Bütün kavgalarımızı bilen, yanımda olan ve her zaman beni dinleyen arkadaşım bile "
Emre, suç sende değil ve kendini suçlamayı bırak. Ben her şeyi biliyorum, gördüm ve duydum. Sende suç yok, senin sinir olacağın hareketleri yapmasaydı sen böyle olmazdın" demesine rağmen tüm suçu kendimde buluyorum.