Kendimi iyi hissetmiyorum, tavsiyeleriniz neler?

Merhabalar,
Bir nişanlılık/ilişki süreci atlattım ve çok zorlu geçmişti. Sürekli olarak beni değersiz hissettirmesinden, benimle ilgilenmemesinden ve bana zaman ayırmayıp, tüm bunları arkadaşlarına yapmasından dolayı sürekli kavga çıkartan taraf bendim.
Benimle bir fotoğraf bile atamayan, benimle dolaşmayı sevmeyen kız; arkadaşlarına gelince hepsi var.
Her seferinde de özür dileyen tarafta bendim. Bana; kafanda kuruyorsun, psikolojik sorunlusun, tedavi görmen gerekiyor, haksızsın deyip duruyordu ve bende gerçekten böyle miyim diye düşünüp gidip ailesinden, kendisinden özür dileyip ilişkiyi yürütüyordum.
Tabi benimde hatalarım var; kızı çok fazla kısıtlıyordum ama kısıtlamamın ana sebepleri de yukarıda yazılı olanlar. Kafeye gittiğimizde bile yan yana oturamazdık, çarşıda el ele dolaşmak falan bunlar hep yasaktı.
Zaten ilişkinin en başında telefon kurcalanmayacak, geçmiş açılmayacak ve arkadaşlara karışılmayacak diye benden söz almıştı ki keşke o zaman bıraksaydım...
Nişanlanalım değişeceğim dediği için nişanlandık. Nişandan sonra beni hiç aramaz sormaz duruma gelmişti ve bu seferde evlenelim düzelicem diye söz vermişti.
Ayrılalı neredeyse 1 yıl olmak üzere ve ayrıldıktan 6-7 ay sonra başka biriyle nişanlandı Ayrıldıktan 1 ay sonra benimle fotoğraf bile atmayan kız, sosyal medyalarda ki kullanıcı adlarını erkeğin adını da ekledi ve deli gibi fotoğraflar atmışlar (beni engellediler, arkadaşım göstermişti).

Önceden çok neşeli, sürekli gülüp eğlenen ben şu an arkadaşlarımın yanında, iş yerinde falan yalandan eğlenip gülüyorum.
Sürekli olarak geçmiş aklıma geliyor ve her şeyi kafasına takan biri haline geldim. Herhangi birine bile kötü bir şey olunca suç bendeymiş gibi hissediyorum, kendimi suçluyorum. Attığım her adımda bile ya birazdan bir şey olursa diye düşünüp duruyorum.
Bazı zamanlar kafam o kadar dalgın oluyor ki; arabamla kaçıncı kazam hatırlamıyorum bile.

En basit örnek; ne zaman dışarı çıksak, hemen 1 saat sonra falan beni X arkadaşıma bıraksana derdi. Neden diye sorduğumda ya sevgilisinden ayrılmış onu teselli edecekti ya da arkadaşının çocuğu hastaydı ona arkadaş olmaya gidecekti. İzin vermediğimdeyse kavga büyür, yanımdan kalkar ben götürmeden o arkadaşına kesinlikle giderdi.

Tavsiyeleriniz neler arkadaşlar?
Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Verilmiş sadakanız varmış diye okudum.

psikolojik destek almanızı tavsiye ederim inanın çok iyi gelecek, zamanla emin ol bu yaşadıkların bomboş gelecek Allah öyle kapılar açar ki geçmiştekilere iyi ki olmamış dersin

Hocam tam evlilik düşüncesine giriyorum sonra böyle yaşanmışlıkları okuyorum çok geçmiş olsun acilen psikolojik profesyonel bi tedavi alın ileride ilişkilerinizde ve hayatınızda çok sorun yaratır ha bu arada size en son tavsiye verecek kişi de benim daha kendimi toparlayamadım

Allah'ım bazı insanlar kadir gecesi mi doğmuş bu nasıl bir şans, hayatı tam mahfolacakken uçurumdan dönmüş
diye düşündüm...

Dostum selam tam 40 satır yazı yazdım ama inan geri sildim çok ciddiyim geri sildim bak.
Birincisi sana çok ama çok kızdım sebebi ise o kim ki sana böyle davranmasına izin verdin yanlış anlama onun aklındaki başka bişeymiş devamını getirmek istemiyorum.
İkincisi ALLAH'ın sevgili kuluymuşun, bence bi fakire kurtulduğun için sadaka bile ver, böyle tiplerden hiç bir yol olmaz.
Üçüncüsü erkek keder götürmez, Canın sağolsun ne mükemmel temiz süt emmiş insan evlatları var daha Allah karşına iyileri çıkarsın, inan zerre üzülürsen çok ayıp sana o kadar diyorum.
ALLAH'a emanetsin kesinlikle takma gül geç.

Spora başlamalısın, dua et ki büyük bir dertten kurtulmuşsun... Allah yardımcın olmuş.

psikolog arayışım başladı, teşekkür ederim.
sürekli olarak bana bunları sarfettikten sonra bende de sinir başlamıştı ve daha çok karışmaya kısıtlamaya başlamıştım.
Kendi isteklerini sürekli yapardık ama benim isteklerimde hep bir arkadaşına gitmesi gerekiyordu veya arkadaşlarının çocuklarıyla ilgilenmesi gerekiyordu. Bu durumlarda benim çok canımı sıkıyordu ve bunlar oldukça sürekli olarak kısıtlamalarım, karışmalarım artmıştı.
En sonunda da “Emre, senin sinirinle ben uğraşamam. Psikolojik sorunlusun ve tedavi görmen gerekiyor. Bana ailem bile karışmıyor sen kimsin de arkadaşlarıma kadar karışıyorsun” diyerek sonlandırdık.

Öncelikle geçmiş olsun, Allah seni ateşler içinden çekmiş almış hocam. Evlenip çoluklu çocuklu bu durumları yaşasan ne olacaktı... Öte yandan ilişki biteli 1 yıl olmuş karşı taraf bi kaç ay sonra hayatına bakıp başkasıyla nişanlanmış. Hala bu konuda kötü hissetmen normal değil, yazdıklarını da okudum hocam genel anlamda ilişki yürütme mantığın bu şekildeyse hep idare eden taraf sen isen başkasıyla da bu tür durumları yaşaman kuvvetle muhtemel. İlişki; saygı, sevgi ve denge içerisinde yürütülmeli. Bi de küçük bir tavsiye kardeşime; kadınlar şikayet edip sızlanan erkeklerden nefret eder, belli etmese bile böyle hisseder. En iyi ihtimalle ise hiç saygı duymaz ve ilişki yaşamaya değmeyeceğini hisseder.