Umudunuz Var Mı?

Halkın en büyük sorunu şuan maddiyat. Bu söylediğim paraları kazansalar zaten büyük ölçüde kafaları rahat olur ki zaten bir inşaat ustasının dahi Türkiye'de TL İle kazandığı parayı söylüyorum.
Bence Türkiye devleti şuanda cumhuriyet tarihinin en güçlü dönenimini yaşıyor.

Devlet güçlenirken halkı düşünürse sorunlar çözülür.

- Eğitim seviyesi artmalı
- Mülteci politikasından vazgeçilmeli

gül gibi ülke olur..


https://www.youtube.com/watch?v=XvA8E1Ct5eY


bak adamlar öv öv bitirememiş.

Yurt dışında yaşamış biri olarak söylemeliyim ki, hiç bir yer evin gibi hissettirmeyecek. Bindiğim pahalı arabalar, oturduğum güzel nezih mahalleler, nezih insanlar, yediğim güzel yemekler hiç biri evim gibi hissettirmedi. Ben burada doğdum burada büyüdüm ne kadar uzağa gidersek git buraya özleyeceksin, buraya geri dönmek isteyeceksin. Belki de şu an yazdıklarım senin için bir anlam ifade etmiyor ama, bu yazıyı bir yere not al ve taşındıktan 6 ay sonra ne demek istediğimi çok daha iyi anlayacaksın. Yurt dışının artıları olduğu kadar çok fazla eksileri de var.

burada hayatı minibüslerde, metrobüslerde geçen milyonlar varken biraz boş laf bu.

burada hali hazırda aracı olup kira ödemeyip rahat geçinen birine göre kıyaslıyorsanız anlaşılabilir belki. onun haricinde, zorluk içinde yüzen insanlar bahsettiğiniz konforu yaşadığı an büyük ihtimal söylemlerinizin tam tersini düşünür ve tekrar aynı zorluklara hapsolmamak için daha sıkı tutunur bulunduğu yerlere.


" gurulu düzenimiz var " edebiyatı yapanların geçmişleri incelensin, geneli burada kıt kanaat yaşamıştır. orada konfora ulaştıktan sonra da bir daha dönmeyi düşünmez böyle bahaneler bulur.

Kurulu düzen muhabbeti tamamen düzmece. Bazı insanlar yaşadığı ülkenin dilini öğrenmiş, vatandaşlık almış boşuna kurulu düzen ayağına yatmasınlar. Vatandaşı olmadığın ülkede her zaman yabancı, misafir olarak kalırsın ve hep ötekileştirilirsin. Sadece türk olduğum için marketlerde bile bir çok kez ırkçılığa uğradım ve inan bana dostum bazı şeyler paradan daha önemlidir.

bahsettiğin düzen artık burada da oturmaya başlıyor. cebinde paran yoksa, arkanda dayın yoksa, seni işe sokacak torpilin yoksa sen de pek çok insan için ötekisin, misafirsin, yüzüne bakılmaz. iş oraya gidiyor yani eski düzen, anlayış giderek kayboluyor sosyal çürüme artıyor. bu yüzden zor şartlarda yaşayıp da oraya kapağı atan, altına arabasını çeken, dilediği an ızgarasını yapan, dışarda yemeğini yiyen, arzu ettiği tatil yerine gidip keyif çatabilen adam o konfor alanına eriştikten sonra buradaki sıkıntılarına kolay kolay geri dönmek istemez. burada yaşıyorken durumunuz neydi, hangi zor şartların içindeydiniz, her sabah kalkıp metrobüs yollarına düşüyor muydunuz, kira, geçim dertleriniz oldu mu vs vs pek çok soru var. bu tarz sayısız soru ve sorunlar boğuşan adam için kimse yüzüme bakmasın ama geçinebileyim, altımda arabam olsun, dilediğim yeri gezip göreyim kafası daha makul bir kafa. burada mesele para meselesi değil ayrıca. yaşam standardı meselesi. para, bu standartları sağlar. adam burada sefalet çekiyor, açlıktan ağzı kokuyor kirasını ödeyemiyor herkese borçlu, verdiği emeğin karşılığını zerre alamadığını düşünüyor ve daima birilerinin onu kazıkladığını görüyor. başka ülkede ise emeğinin karşılığını aldığını hissediyor, elde ettiği kazançla altına araba çekip geçim endişesi taşımadan yaşayabiliyorsa orayı önceleyebiliyor. o yüzden tüm bu gerçeklerin de farkında olup, memleket için bir şeyler yapmak isteniyorsa rekabette bu zorlukları da aşmak gerekiyor. yani burada ne zaman insanlar kazıklanmadığını hisseder, emeğinin karşılığını elde ettiğini görür, geçim derdi şu bu ile uğraşmadan mutlu bir yaşam sürebilir ancak o zaman dışarıya olan ilgi azalmaya başlar. bu gerçekleşmedikçe o ilgi daima devam edecek, orada yaşadığı sıkıntıları da bi şekilde görmezden gelmeye alışacak.