Umudunuz Var Mı?

Umut bağlama kimseye dostum .
Paranı kazan gerisi hikaye ,

Ben umudumu yitireli 10 seneye yakın olmuştur. Umudu olanlarında vardır bir açık kapısı veya dayanağı.

Şartlar ne olursa olsun insan kendi kaderini kendi cizer.
Kader gayrete aşıktır.

Ülkenin durumu ekonomik durum veya başka bir durum ne olursa olsun güzel düşünmek ve gayret etmek tutunmani hatta dimdik yürüyenlerden olmani sağlar.

Nosebo olayini bilirmisiniz. Bunu arastirin ne demek istedigimi anlarsiniz.

Dünyaya dair pek umudum kalmadı, elbette depresif değilim ama dünyada yaşanan zalimlikler ve buna karşı çıkarcıların susmasını aklım almıyor. 1900-1960 yıllar arasında dünya yine aynı şeyi denedi ve istediğini aldı. Neden hala aynı zalimlikle benzer sonuç almayı istiyor aklım almıyor.

yok.

Güzel yazı, konum Yurtdışı
İzahı olmayanın mizahı olur örneği buyrun gelin cennet vatana.

Açıkçası benim pek yok

Umutsuz olacak bir durum yok aksine her şey çok daha iyiye gidiyor. Bunun temel nedeni ise bir anlayışın, yaklaşımın, zihniyetin çöküşünün giderek daha da yaklaşıyor olması.

Artık millet kendi rızasıyla eğitimi talep edecek, kendi rızasıyla nepotizmden uzak durulmasını eş dost akraba kayırmacılığının kenara bırakılmasını isteyecek, kendi rızasıyla cahil cühelanın hayatında söz hakkına sahip olmaması gerektiğini ifade edecek, kendi rızasıyla dini ve diğer her türlü hassas konuyu istismar edip buradan alan açan, oy devşiren, etki ve güç sahibi olanlardan uzak durmaya başlayacak, kendi rızasıyla bilimin, aklın gösterdiği yolda ilerlemek gerektiğini konuşacak.

Geçmişte tüm bu kavramları ortaya atan ve doğru yol budur ' diyen, bir avuç insandı. Toplumun kalanı ise bunun karşısındaydı, anlamak, görmek, bilmek, duymak istemedi.

Şu anda ise ortaya atılan tüm bu kavramlardan uzaklaşıldığında; her yerin liyakatsizlik, adam kayırma ve iş bilmezlerle dolmasının ne tür sonuçlar doğuracağını yaşayarak görüyor ve öğreniyor.

Bu yüzden, tüm bu yaşadıklarından ders çıkarıp yarın aynı hatalara düşmeyecek kitleler oluşmakta.

Bugünün tüm yanlışlarını başımıza saranların yaş ortalaması 55-60 lara geldi. Zaman geçtikçe bu zihniyet tamamen kimsesiz kalacak ve millet yeni bir yola girecek. Akıl, bilim, kaliteli eğitim talep edeceği bir yola. Ayrıca, mevcut yapıyı sürdürebilecek yeni aktörler yok. Tabanda da herhangi bir yerde de karşılığı bulunmuyor.

O yüzden önümüzdeki birkaç riskli yıl atlatılırsa - şu anki gündemden anlayabileceğiz üzre - çok daha iyiye gitmemek için bir neden yok.

Benim gözümde, birilerinin bu millet için yapmak istediği güzel şeyleri millet idrak edememişti, anlamamıştı. Şu anda yaşayarak anlıyor ve her geçen gün bu emekleri, çabaları sahiplenen sayısı artıyor. Özellikle genç nesilde. Bu yüzden, yeni bir devir başlayacak. Yaşadığımız her şey bizi bile isteye bu hale getirmeye çalışanların eseriydi. Tüm bunlar yapılırken hala sınırsız destek olup bu süreçlere katkı sağlayanlar o yoldan dönmese bile çocukları bu yolun yanlış olduğunu her geçen gün daha net idrak ediyor. O çocuklar, yarın buraları güzelleştirecek olanlar.

zerre kadar umudum yok. yaşım da ilerledi zaten. herşey yalan herşey düzmece. gcen yok, güvence yok. inanç yok. millet cebini doldursun diye benim canım çıkıyor. para para değil, yemek yesen yemek değil. biftek alsan biftek değil, ekmek desen ekmek değil. en lüks restoran bile yirmisekizinci sınıf avrupa sokak tezgahından daha kalitesiz. görmemişlik kültürsüzlük parayla birşeşmiş iğrenç bir karışım olmuş. Ahmet Arslan'ın dediği gibi burası toplum değil, toplum olmayı becerememiş insanlar topluluğu. en iyi tabiri ile kabile, köy, cemaat.

git kardeşim git. bu dünyaya eğer bir amaç için geldiysen, inan bana o amacı burada gerçekleştiremeyeceksin teeee onlarca yirmilerce yıl boyunca...