Dilenci olmak günah mı?

Günah değilse yapacak mısın ? Vicdanına uygunsa yap. Bu sevap günah meselesi değil vicdan meselesi.

Kesinlikle katılıyorum hocam ama ben dilenciler için belirttim ihtiyaç sahiblerine 1-2 lira verecek değiliz ama kendim için konuşuyorum yaşlı vs. dilenci gördüğümde 3-5 lira her neyse veriyorum ve gerçekten hemen hemen her gün 1-2 tanesine bunu yapıyorum diyebilirim. Gerçekten ihtiyaç sahibi değilse bile benim ona sadaka vermem benim günah işlediğim anlamına gelmez sanırım. Belirttiğiniz bence imkanı olan her müslümanın yapması gereken birşey.

Tabi sizde haklısınız hocam gelire göre gider 3-4 yıl önce daha az maaşım vardı yetmiyordu şimdi çok şükür biraz daha fazla yine aynı fark eden birşey yok 20 bin de maaş alsak ona göre giderlerimiz olacaktır. Burda belirtmek istediğim hocam günlük ihtiyacını karın tokluğunu vs. benim düşüncem yine bunun daha derin detaylı dinimizce yeri vardır muhakkak ama ben düşüncemi paylaştım.

Günah Büyük İhtimal Ve Verendede Suç Var. (Kimse dilenciye para vermese ortalıkta dilenci kalmaz.) Veren akılılar varki dilenci var.

Günah değil ya da günah tartışmaya açık ama insanların duygularımni suistimal ederek parasını almak elbette günahtir
Kim doğru kim yanlış diyor bilemeyiz bizde bazen inanıp yardım edebiliyoruz burada bizim bir suçumuz yok sadece inandığımız ve Allah rızası için yardım ediyoruz

Hocam bir gün otobüs durağında bekliyorum karnımda gerçekten aç. Bir adam geldi karnım aç allah rızası için dedi. Abi valla bende acıkmıştım gel dedim karşıda dönerci var yiyelim beraber dedim. Adam suratını ekşitti aklınca bir yalan söyledi evdekilerde aç abi dedi. Tamam dedim evdekilerede paket yaparız adam suratını bükerek tırıs tırıs yanımdan ayrıldı. Eminim benden fazla parası var ve benim gibi tavuk döner yemez herhalde . Sonra durakta beklemeye devam ettim az ilerde bi kadına gitti kadın çıkardı kağıt bi para verdi ama kaç lira verdi bilmiyorum. Sonra kadında durağa geldi ve az önce yaşadığımı ona da anlattım. Kadın da ya ben iyi niyetle verdim allah rızası için dedi. Ablacım dedim bak biz otobüs bekliyoruz. Eminim ki o arka sokaktan arabasına binip evine gidicek dedim. Kadının morali bozuldu.

Şöle konular açmayın foruma yaaa Böyle makaleleri siteme yazmıyorum r10 a gelince yardırıyorum valla

Çokta şeetmemek lazım kısaca. Çalışalım arkadaşlar boş muhabbet yapmayalım

Bir gün Resulullahın (a.s.m.) huzurunda Ensar'dan birisi gelerek bir şey istedi. Resulullah ona sordu:
"Evinde bir şey var mıdır?"
"Evet, yâ Resulallah, bir çulumuz var. Bir kısmını altımıza seriyoruz, bir kısmıyla da örtünüyoruz. Bir su kabımız var, onunla da su içiyoruz."
"Öyleyse hemen kalk, çul ve su kabının her ikisini de al, bana getir."
O kişi gitti, her ikisini de getirdi. Resul-i Ekrem çulla su kabını eline aldı, hazır olanlara göstererek, "Şu iki eşyayı satın alacak kimse var mı?" diye sordu. Cemaattan bir zat, "Ben her ikisine de bir dirhem veririm." dedi.
Resulullah iki-üç defa, "Bir dirhemden fazla veren yok mu?" diye tekrarladı. Daha sonra başka birisi, "Ben iki dirheme alırım." dedi. Resulullah çulu ve su kabını o zata sattı. İki dirhemi aldı, eşya sahibine verdi ve şöyle buyurdu:
"Bu paranın bir dirhemi ile yiyecek al, âilene bırak; bir dirhemine de bir balta al, bana getir."
O adam gitti, bir balta aldı, geldi. Resul-i Ekrem baltaya kendi eliyle bir sap taktı. Sonra da o adama vererek, "Al bunu, git odun kes, topla, sat. Seni on beş gün görmeyeceğim." buyurdu.
O adam gitti, odun kesti, topladı, sattı. Resulullahın huzuruna geldiğinde on beş dirhem kazanmıştı. Bir kısmına giyecek, bir kısmına da yiyecek almıştı. Resulullah bunun üzerine şöyle buyurdu:
"Dilencilik yüzünden siyah bir nokta olarak kıyamet gününde gelmektense, şu hâlin ondan daha hayırlıdır. Dilenmek ancak şu üç kişiye caizdir: Toprağa yapıştıran fakirliğe uğrayana (son derece fakir düşene), altından kalkamayacak derecede borç altına girene, aralarını bulmak için kan parası yüklenen kimseye."
Başka bir rivâyette ise dördüncü bir şart getirilir: "Çok acı veren müzmin bir hastalığa kapılan kimse ihtiyacı kadar isteyebilir." (Ebû Dâvud, Zekât: 26)

Ülkemizde dilencilik artık meslek. Köşe başlarını gerçekten ihtiyacı olanlar değil bu işi meslek edinenler kapmış ve kimseyi sokmuyorlar.
Bile bile duygularımızın sömürülmesinede biz müsaade ediyoruz.
Ben dilencilere para vermiyorum. Heleki çocuklara hiç vermiyorum.
Dilenci çocuklara ne kadar para verirseniz o kadar çok dilendirecekler o çocukları.
Bunun bilincinde olup binamızda sokağımızda ve yakın çevremizdeki muhtaçlara yardımcı olmalıyız.

Hüseyin hocam bu sözünüz yanlış bence; "bizim bir suçumuz yok sadece inandığımız ve Allah rızası için yardım ediyoruz"

Gerçek ihtiyaç sahibini bulup yardım etmekle mükellefiz. Sokakta verdim kurtuldumla olmuyor. Tabi bazen insan boşta bulunabiliyor. Yinede yaptığın yardımın gerçekten ihtiyaç sahibi olan birine gitmesi gerekiyor.

Hocam şüpesiz bunlara bizde çok şahit oluyoruz görüyoruz. Buna benzer bir iki şey benimde başıma geldi ama insan oğlu ben bunun gibi 100 lercesini yaşasam yine veririm sen vermezsin konuyu farklı yerlere de çekmek istemiyorum benim yapım bu duygusalım ya gerçekten ihtiyaç sahibiyse diye düşünürüm verdiğim 3-5 lira bana birşey kaybettirmez ona belki benim gibi onlarcasından aldığı için kazandırır ama bu dünyada. Vermesem benim aklıma takılır keşke verseydim diye düşünürüm sıkıntı ederim.