Ölümden korkmayan var mı?

Korkmuyorum.

Ölüm sonrası yaşama inanmadığım için ölüm sonrası için geride bıraktıklarımın üzüntüsü dışında pek bir endişem yok. Ömürleri uzun olsun ama erken gidip aileme 10-20 yıllık bi yas bırakmaktan korkarım. Canı pek kıymetli biri değilim, zaten öleceğiz tadını çıkaralım düsturuyla bakmaya çalışıyorum. Keyifsiz, içi boş bi yaşam sürmekten korkuyorum ölüm kolay.

Herkesin yaşadığı bir gerçek olduğu için ve ölümsüzlüğün saçmalık olduğunu bilince gayet sıradan birşey.
Zamansız olması kötü oluyor, yoksa sıralı ve 80 90 civarından sonra psikolojik olarak hazır oluyorsundur.
Bazıları kazık çakmak istese de genel anlamda böyledir. 90 yaşında nine gelecek yıl şuraya domates ekerim planı yapıyordur elbet, ama yaşlanınca daha bir hazır olunur.
Kısacası korkmuyorum.

Hayatta ölümden korkunç şeyler var.
Bir akrabam beyin ameliyatında beyni iltihap kaptı ve komaya girdi.
11 ay felçli olarak yattı. Gözlerini açıp sağa sola bakmak dışında hiç bir şey yapamadım.
Konuşamadı, gözünü kırpamadı, yemek yiyemedi, canım yanıyor diyemedi.
2 kere yatak yarası oldu, defalarca hastane mikrobu yüzünden enfeksiyon kaptı.
Susadı susuyorum diyemedi....
Kendi bedeninde 11 ay hücre hapsi yaşadı...
Ölmek çok korkunç bir şey değil. Bazen yaşamak ölmekten daha dehşet verici olabiliyor...

Korkmuyorum, sonuçta her canlı ölümü tadacaktır.

Korkmuyorum diyen ölüm yoklayınca bür kendine gelir

Korkulacak bir şey mi?

Öldükten sonra yaşayacaklarından korkmak lazım.

Ölümden korkmuyorum, dünya bana göre çok daha korkutucu, ayrıca ölümden sonra olacaklardan da hiç korkmuyorum.

Kimseye zarar vermedim, kimseyi dolandırmadım, kimsenin arkasından iş çevirmedim, kimsenin benden gram alacağı kul hakkı yok dolayısıyla sıra bana gelene kadar cehennemde yer kalmaz.

Keşke dünyayı benim gözümden görebilseniz.