• 04-01-2025, 23:03:19
    #10
    mousolos adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    15 yıl oldu annemi kaybedeli, kaybedince anlıyorsun değerini. Seni, senin aileni, tüm aileyi toparlayan anneymiş meğer. Zor alışmak. Hala alışamadık.
    Kendi hayat şeklimden ötürü aşırı duygusal bir adamım ve bu duygusal yönümü annem doyuruyordu. Diğer yönler hadi bulunur belki bir şekilde çaresi ancak duygusal yönümü doyuramam ve kafayı yerim diye düşünüyorum
  • 04-01-2025, 23:04:12
    #11
    escapist adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    19 da babamı 21 annemi 23 de babannemi toprağa verdim hayatta tek tabanca kaldım. Ama hep ayaktayım pes ederseniz kaybedersiniz!
    Tam olarak nasıl hissediyor nasıl hayata devam ediyorsunuz düşüncesi bile korkunç elim ayağım boşalıyor
  • 04-01-2025, 23:16:42
    #12
    Kardeş annenin iyi ve imanlı biri olduğunu umuyorum. Giden o değil kurtulan o dur bu durumda, kalan sen olursun. Kendini de kurtarırsan asıl yaşamda daha bir hayata sahip olursun. Senin odaklanman gereken Ahiret, hesap günüdür. İnsanoğlu çok dayanıklıdır, “Allah hiç kimseye taşıyabileceğinden daha fazlasını yüklemez. Kişinin yaptığı her iyilik kendi yararına, her kötülük de kendi zararınadır. Bakara 286
  • 04-01-2025, 23:27:03
    #13
    Bilemiyorum işte. Anne bana göre hayattaki en büyük lütuflardan biri. O olmadan manevi doygunluk olmuyor bir türlü özellikle erkeklerde. O yüzden kafayı yiyecek gibi oluyorum düşünürken bile.
  • 04-01-2025, 23:27:15
    #14
    Filozof86 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Dostlar postlarım hep karamsar kusura bakmayın.
    Aşağı yukarı 40 yaşındayım ve gözümü açtığımda yanımda annem babam babaannem vardı ve onlarla yaşadım. Bir yerden sonra babaannemi kaybettim.
    O ya da onlar ölürse ne yaparım kafayı yerim diye düşünüyordum babaannemin yokluğuna alıştım. Şimdi özellikle annem sonra da babam olmadan nasıl yaşarım diye düşünüyorum yani bir türlü psikolojik tarafını çözemiyorum atlatamıyorum
    Anne olmadan nasıl hayata devam edebiliyorsunuz öğrenmek istiyorum bir türlü içime sığmıyor çünkü yakında onu da tadacağım galiba herkes gibi... Annem olmadan devam edemeyecekmişim gibi geliyor. Bir yerden sonra kafayı bozacakmışım gibi.
    2017 de annem vefat etti.
    O acı o eksik hiç geçmiyor. Hep şunu diyordum, herkesin annesi kıymetli ama benimki on kat daha kıymetli diye.
    O duygu çok zor. Her cumartesi kabristana gidiyorum. Hiç şaşmas.
    İçim sızladı şimdi ..
  • 04-01-2025, 23:27:19
    #15
    Yaşamak zorundayız, onlar gitse de gitmese de; sıra bize gelecek biz gittikten sonra çocuklarımız.
  • 04-01-2025, 23:29:08
    #16
    Symbolic adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    2017 de annem vefat etti.
    O acı o eksik hiç geçmiyor. Hep şunu diyordum, herkesin annesi kıymetli ama benimki on kat daha kıymetli diye.
    O duygu çok zor. Her cumartesi kabristana gidiyorum. Hiç şaşmas.
    İçim sızladı şimdi ..


    https://youtu.be/Cu9HezT-LdU?si=IDeqKNpH-sPFmJCf


    Bunu bırakıyorum ve susuyorum... 🥲
  • 04-01-2025, 23:31:58
    #17
    Çocuğunuz olmadan nasıl yaşıyorsaniz öyle yaşanır. Allah herkese 85 e kadar ömür versin fazlası da iyi değil akrabalarından biliyorum
  • 04-01-2025, 23:35:00
    #18
    dertliA adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Çocuğunuz olmadan nasıl yaşıyorsaniz öyle yaşanır. Allah herkese 85 e kadar ömür versin fazlası da iyi değil akrabalarından biliyorum
    Şimdi kimisi askere gidiyor kimisi okula yatılı okula gidiyor ayrılınca tabii o kadar koymuyor ama ben hiç ayrılmadım. Bir de özellikle erkek olduğunda başka şefkat kapısı yok çocuğun senin güçlü olmanı bekler eşin hep öyle ister ama senin zayıf olduğunda başını koyacağı tek yer orası. Kaç milyon dolar eder kaç milyar dolar eder bir anne bence paha biçilemez. 100 milyar dolar vereyim anneni götürelim deseler mesela asla kabul edemem yani hayattaki en büyük şey bu olmalı herhalde.