• 04-01-2025, 22:53:41
    #1
    Dostlar postlarım hep karamsar kusura bakmayın.
    Aşağı yukarı 40 yaşındayım ve gözümü açtığımda yanımda annem babam babaannem vardı ve onlarla yaşadım. Bir yerden sonra babaannemi kaybettim.
    O ya da onlar ölürse ne yaparım kafayı yerim diye düşünüyordum babaannemin yokluğuna alıştım. Şimdi özellikle annem sonra da babam olmadan nasıl yaşarım diye düşünüyorum yani bir türlü psikolojik tarafını çözemiyorum atlatamıyorum
    Anne olmadan nasıl hayata devam edebiliyorsunuz öğrenmek istiyorum bir türlü içime sığmıyor çünkü yakında onu da tadacağım galiba herkes gibi... Annem olmadan devam edemeyecekmişim gibi geliyor. Bir yerden sonra kafayı bozacakmışım gibi.
  • 04-01-2025, 22:55:06
    #2
    Korkunun ecele faydası yok.

    İnnâ Lillâhi ve İnnâ İleyhi Râciûn.
  • 04-01-2025, 22:56:53
    #3
    topraktanibo adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Korkunun ecele faydası yok.

    İnnâ Lillâhi ve İnnâ İleyhi Râciûn.
    Yok da işte Yani akıl sağlığımı nasıl koruyacağım onu soruyorum ben kendim ölmekten mutluluk duyuyorum kötü bir şey olarak görmüyorum ancak anne
  • 04-01-2025, 23:00:20
    #4
    SEO & PR 5421044962
    İnsan bir şekilde yaşamaya devam ediyor benimde bu tarz bir korkum var sürekli buna takmamak için psikolojik destek alabilirsiniz ve bu düşünce terine başka şeyler düşünebilirsiniz
    Annesi vefat etmiş herkese baş sağlığı dilerim mekalnları cennet olsun benim gibi annesi yaşanlar için anın tadını çıkarın kızmayın kırmayın olabildiğince anı biriktirin
  • 04-01-2025, 23:00:31
    #5
    Allah sıralı ölüm versin derler ben bunu çok anlamazdım ama insan birinci derece babasını ablasını kaybedince çok iyi anlıyormuş.
    5 sene önce babamı 3 ay önce ablamı kaybettim insan alışamıyor sürekli aklına geliyor

    Hayattaki tek gerçek ölümdür topraga geldik topraga gidecegiz oyüzden sevdiklerimizle çok iyi vakit geçirmeliyiz

    Unutmayalım yarın akşamın garantisi varmı ?
  • 04-01-2025, 23:01:25
    #6
    15 yıl oldu annemi kaybedeli, kaybedince anlıyorsun değerini. Seni, senin aileni, tüm aileyi toparlayan anneymiş meğer. Zor alışmak. Hala alışamadık.
  • 04-01-2025, 23:02:14
    #7
    disavurum adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Hocam anneniz vefat ettiyse ve onun acısıyla diyorsanız başınız sağolsun ama halâ hayattaysa ve bu düşüncelerinize engel olamıyorsanız bunun bir adı vardı unuttum onu yaşıyor olabilirsiniz, bir terapist psikologla görüşmeniz iyi olabilir
    Henüz hayatta ama alzaymır hızla ilerliyor. Şu an yemek yapabiliyor ancak herhangi bir konu konuşulmuyor hep korkardım ve yaklaşıyoruz galiba
  • 04-01-2025, 23:02:48
    #8
    En İyi Digital Market
    Yunus emrenin çok sevdigim bir sözü var.
  • 04-01-2025, 23:02:54
    #9
    19 da babamı 21 annemi 23 de babannemi toprağa verdim hayatta tek tabanca kaldım. Ama hep ayaktayım pes ederseniz kaybedersiniz!