Hangi işin ucundan tutacağımı şaşırdım.

Merhaba hocam aslında işin yoruculuğundan şikayetçi değilim. Daha çok elimi attığım şey kuruyor.

2011 yılında müşteriyi bile görmeden bir çok ürün ihraç ettim kimse benden teminat bile istemedi isteseler bile bankadan teminat mektubunu veriyordum hiç sorun olmuyordu ama artık işler daha farklı bir hal aldı.

Alıcıların çoğu firma adresinin Türkiye,de olduğunu görünce sayfayı kapatıyorlar (yandex metrica dan görebiliyorum). Kapatmayıp teklif isteyenlerde öyle acayip teminatlar istiyorlarki akıl karı değil direk size *********** gözü ile bakıyorlar ve bunların yüzünden sadece zaman kaybediyorum savaşmak gerek başarı savaşmadan olmaz ama yenileceğinizi bildiğiniz bir savaş sadece size zarar verecektir.




Besmelesiz gönder al bile yapmıyorum outlook da değişen bir şey yok bir şeyler eksik ama sanırım abdest değil.

Öncelikle geçmiş olsun.

Türkiye geriye giden bir ülke, ***********, sahtekar, vergi kaçıran adam rahat eder fakat ticaret ahlakına sahip, çalışmaya gayretli ve dürüst adam zorluk çeker veya batar.

Bu ülkede umudunu kaybedersen git mezarını kaz hocam, Türkiye gibi bir yerde insan umudunu kaybetmemeli tekrar tekrar denemeli elbet tuttursun bir iş.

Şansın bol olsun, imkanım olsa sizinle ortak bir işe girişirdim.

Kolaylıklar dilerim hocam. Ben de son zamanlarda aynı şekilde hissediyorum. Yetişemiyorum işlerime risk almaktan çekiniyorum çünkü yarın ne olacağı belli değil.

Beni bunlar dışında rahatsız eden bir konu da daha önceleri insanlar namusuyla iş yaparken artık herkes çakallık peşinde kısa yoldan para kazanmak istiyor bu nedenle yerimize çalışacak insan da bulamıyoruz. Tüm hizmetler legalinden illegaline ucuzundan pahalısına kalitesizlik içerisinde. "Sen de mi ters gideceksin herşey mi ters gider" demeye artık alıştım. Umarım düzelir. Sanırım hayat denilen şey böyle birşey...

Rızkı Allah verir ondan şüphem yok hep umut ediyorum etme'yede devam edeceğim çok şükür borcum harcım yok ama insanın zoruna gidiyor. Hayatımın 12 yılını ülkemin sabıkasını temizlemekle geçirdim her gittiğim yere her çalıştığım yabancıya Türklerin aslında düşündükleri gibi olmadıklarını anlattım çoğu zaman benim Türk olduğuma bile inanmadılar.

Şikayetim var kategorisindeki do,landıran insanları gördükçe yaptıklarımın boşa gittiğini anlıyorum tabi bu forumda olanlar dışarıda bunun yüzlerce katı daha büyük rakamlar ve daha fazla insan var keşke onları Türkiye'den banlaya bilsek.

Şimdi bu tip insanların yüzünden kocaman bir ihaleye giremedim potansiyel do landırıcı olarak görüldüm kaçan iş ülke için büyük bir rakam değil altı üstü çeyrek milyon £ ama bu benim kaçırdığım ya diğerlerinin kaçırdıkları zaten üreten adam sayısı bir kaç bini geçmiyor ülkede birde böyle olay yüzünden satış yapamıyoruz.

Hocam belki 100 belki 1000 defa kendime söz verdim bende kötü olacağım bende işlerimi paramı alana kadar kovalayacağım diye ama yapamadım elimde değil kanımızda olmayan bir şey sanırım. Namuslu olmak mı zor namusuz olmak mı zor anlayamadım sanırım insana göre fark ediyor.

İnşallah hepimizin işleri düzelir Yüce Rabbım bir kapıyı kapatıp diğerini açar tek sığındığım odur

Bazen olmuyor hocam, ne yaparsan yap olmuyor. Tam bu sefer oldu dediğin anda bir başka kütük düşüyor yoluna. O yolda yalnızsan kütüğü kaldıracak gücünde olmuyor, dönüyorsun başa. Şöyle bak olaya, yeni bir yola çıkacak maddi gücün varsa ve borcun yoksa bu en büyük şans. İnsanlar bu tür olaylarda Allah korusun çaresizliğe düşüp intihara kasar gidiyorlar. Hele ki borçlu olup çaresiz kalınca insanın en insanı içgüdüsü bencilliği çıkıyor ortaya ve geride kalanları düşünmeden kolay yolu seçiyor.

Kaç kere battım, kaç kere yanlış yola girdim bende hatırlamıyorum artık. Hepsinde bir hayecan çıktım yola ama olmadı. Gücüm var mı yeni bir yola çıkmaya dersen, yok. Ama durduğum yerde duracak şansım da yok. Deneyeceğim yollarda kalmadı ama arıyorum sırtımda büyük bir yükde varken hemde.

Sığınacağımız yer belli, eninde sonunda gideceğimiz yerde öyle. Her halimize şükretmekten başka yapacak birşey, kapanan bir kapının ardından yenisini denemekten başka bir yol da yok. Allah gönlünüze göre versin istediklerinizi umarım.

Sizi tebrik ederim, girişimci bir ruhunuz var. Aslına bakarsanız siz başarılı olmuşsunuz zaten. Ama tek problem ileriyi görememek gibi. Yani örnek veriyorum; internet kafe açıyorsunuz. Oradaki inşaatları veya boş arsaları bile hesap ederek acaba ileri de bana rakip çıkar mı gibi analizler yapmak lazım. Eminim, bazen bunları yapamıyoruz hepimiz. Ama olabildiğince bu gibi ileri ki dezavantajları görebilmek gerekiyor. Ve yaptığınız işlere bakarsak, sizde bu güçte mevcut.

Bu yüzden tavsiyem, varsa yeteğiniz (gerçi zaten ticaretten anlıyorsunuz) onun üzerine giderek tekrar bir girişim yapmak olabilir.

Çok geçmiş olsun abi. Profil yaşına bakılırsa benden bir 15 yaş büyüksün. Tavsiye vermek haddim değil. Ancak insan, umudunu yitirirse; her şeyini kaybeder. Tabii umudun yanında realist düşünme, ileriyi görebilme, dirayet, kendine inanma, özgüven gibi faktörler de geliyor. Yaşadığımız ülkenin şartları, son günlerde iş dünyasındaki kötü gidişat elbette hepimizin malumu ancak bir şekilde yolumuza bakmamız gerekiyor. Umarım iflas etmez, kendini toparlar ve girişimci ruhunu hiç kaybetmezsin.

Hocam çok geçmiş olsun. Üzüldüm adınıza ama asla vazgeçmeyin. Dertleşmek isterseniz mesaj atabilirsiniz.

Evet sanırım en büyük şansım borçsuz olmam aslında tek ileri görüşlü işim bu sanırım maliyetsiz ve sermayesiz bir iş kurmak oldu. Her ne kadar borçsuz olsam da hazıra dağ dayanmıyor bir şekilde elindekide eriyip gidiyor inşallah Yüce Rabbımızın izniyle bir kapıyı daha zorlayacağım.

Hocam denemekten hiç vazgeçmedim ama kaybetmekten çok yoruldum tam işte bu sefer oldu istediğim gibi yalansız dolansız para kazanıyorum dediğimde birileri sanki sırtıma tekme atıp hadi oradan diyor. yapacak bir şey yok hayat bu ama yoruldum gidip bir yerde çalışayım diyorum en azından azıcık maaşım ağrısız başım diyorum bu seferde çocuklarımın geleceğini düşünüyorum bana annemin babamın yaptıklarından daha azını değil daha fazlasını yapmam gerekiyor diye düşünüyorum.

Hayırlısı bir kapı kapandı diğerini zorlayacağım.

Kardeşim yaşın ne önemi var bazen benim göremediklerimi düşünemediklerimi genç kardeşkerim görüp düşünüyor. Dediklerinin tam tersi genç arkadaşların fikirlerine her zaman önem verdim.

iş için iflas değil ama kaybetmeye doğru ilerliyorum. inanın yurt dışındaki insanların saçma sapan düşüncelerini dinleseniz kafayı yersiniz.


Eyvallah hocam dertleşiyoruz işte ne güzel inanın tanıdığım insanlardan daha çok tanımadığım insanlarla dertleşmek beni daha çok rahatlatıyor. Teşşekürler hepinize