Sabahları Panik ve Kaygı İle Uyanıyorum

Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Ailemden ayrı yaşamaktayım. Üniversite öğrencisiyim. Şu an tam vize zamanlarım bu yüzdne bulunduğum şehri değiştirmem pek mümkün değil.

Sanki hayatımın her anında devam edecekmiş gibi geliyor bu durum, yani ölene kadar hiç uyuyamayacakmışım sürekli kabus görecekmişim gibi. Psikolojimi alt üst ediyor bu da doğal olarak.

İnanın şu 20 gündür yaşama sevincim kalmadı. Dışarı çıkıp yürüyüş yapıyorum her gün yarım saat tempolu olarak. Yemek yiyemediğim için kan şekerim düştü ve ellerim titriyor artık.

Cuma günü gideceğim doktora umarım antidepresan yazmaz, çünkü kullanmak istemiyorum. Kullanmayı bıraktıktan sonra daha da çöküyor insan dite okudum her yerde.

Bizim millet bilmediğini cinlere yorar anca. Okumuşu da okumamışı da aynı.
Sen profesyonel destek alırsan sorununa çözüm bulursun hocam. Cincileri felan dinleme.