Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Ailemden ayrı yaşamaktayım. Üniversite öğrencisiyim. Şu an tam vize zamanlarım bu yüzdne bulunduğum şehri değiştirmem pek mümkün değil.
Sanki hayatımın her anında devam edecekmiş gibi geliyor bu durum, yani ölene kadar hiç uyuyamayacakmışım sürekli kabus görecekmişim gibi. Psikolojimi alt üst ediyor bu da doğal olarak.
İnanın şu 20 gündür yaşama sevincim kalmadı. Dışarı çıkıp yürüyüş yapıyorum her gün yarım saat tempolu olarak. Yemek yiyemediğim için kan şekerim düştü ve ellerim titriyor artık.
Cuma günü gideceğim doktora umarım antidepresan yazmaz, çünkü kullanmak istemiyorum. Kullanmayı bıraktıktan sonra daha da çöküyor insan dite okudum her yerde.
Kesinlikle kendine bu günlerin geçici olduğunu tekrar etmelisin. Antidepresanı düzgün bir şekilde kullanan kimsenin çöktüğünü görmedim duymadım. Sevdiğin bir arkadaşına git müsaitse evinde kal. Bol bol müzik dinle rahatlatıcı müzikler bul zaman yarat mümkünse uyumadan roman oku. Seni rahatsız eden strese sokan şeyleri tek tek not et. O vize stresi seni bu hale getirmiş olmasın!