Kafayı Kırdım, Kayış, Conta ne varsa fırladı gitti...

Geçmiş olsun. Ben tek başıma yaşamayı öğrendiğimi düşünüyorum. o yüzden kazik yedigimde, birisiyle sorun yasadigimda beni cok etkilemiyor. Belki siz yasadiginiz sorunlari bir kenara birakip derin bir nefes alip kendi basiniza yasamayi amaclayabilirsiniz. Tabi bu isin bu kadar basit olacagini soylemiyorum.

Samsung Galaxy S4 cihazımdan Tapatalk 2 uygulaması ile gönderilmiştir.

Depresyon modern bireylerde en sık görülen hastalıklardan birisi maalesef. Bunun sebeplerinden birisi de o bireyin içinde yaşadığı hastalıklı toplum yapısı. Toplumumuzda bir kaos hali var. Yılmış, mutsuz, isteksiz yığınlar var. Sosyal-psikolojik olarak "tıkanmış" haldeyiz. Bunun birinci sebebi maddîyâta gerektiğinden fazla kıymet veriyor oluşumuz. Parayı "araç" olmaktan çıkarıp amaçlaştırışımız. Kendimizi, yaşam kalitemizi, standartlarımızı "ötekine" göre tanımlıyor oluşumuz.

Biz şu an bir "standart kaybı" yaşıyoruz. Hayat standartlarını "sürekli değişen" refah seviyesine göre belirlediğimiz için sürekli rekabet ve yarış içerisindeyiz. Bu da bizi yoruyor ve ruhumuzu yaralıyor.

Birçok insandan şunu duymuşuzdur: "Ne yapalım hayat böyle maalesef." Evet mevcut durumun kötü olduğunu söyleyip fakat hala onu yakalamaya çalışmak garipliğine sahipliğimiz. Ruhumuz günlük birçok çelişkiyle başetmeye çalışıyor; dayananlar mutsuz ve umutsuz, dayanamayanlar ise psikolojik travma, çöküntü, depresyon gibi hallere duçar oluyorlar.

Yapılacak öneriler

1. Yukarıda bahsettiğim toplumdaki mevcut kaotik durumu yani diğer insanların da sizden çok farklı olmadığını farkederek sıkıntınızı hafifletebilirsiniz.

2. Ruhumuz dar ortamlarda darlanır. Üst üste blok halinde yaşanan apartman hayatı, çok fazla eşyanın olduğu bir ev, insanın psikolojisini bozar. Onun için eşyanın minimize edildiği geniş, ferah mekanlara ya da sadece "yeşilin" olduğu yerlere gidebilirsiniz.

3. Arapça bir gazetede Kur'an okumanın psikolojik hastalıklara ve mide hastalıklarına iyi geldiğini okumuştum. Siz de hemen Kur'an okumaya başlamalısınız. Tabii ki Arapça yazıyla. Bilmiyorsanız da öğrenmeye çalışın. Böylelikle hem sevaplı bir iş, hem hastalığınıza ilahi bir terapi, hem de kendinizi meşgul edecek bir meşgale olur sizin için.

4. Victor Frankl'a ait bir terapi türü var; adı Logoterapi. Logoterapi; insanın hayatının bir anlamı olduğuna inanması ve bu anlam (amaç, gaye) yoluyla iyileşmesidir. Frankl bunu örneklemek için şunu anlatıyor: Nazi toplama kamplarında yahudilere sene başında bu kamptan çıkarılıp özgür olacakları söyleniyor. Sene başında salı verilmeyen yahudilerden bazılar -hiçbir hastalıklar olmamalarına rağmen- aniden ölüyorlar. Kendilerini ayakta tutan ma'nanın (sene başında özgürlüğe kavuşma) çöküşü, onlarda ölümcül bir psikolojik sarsıntıya sebep oluyor. Frankl, yaptığı birçok deneyle bunu ispat etmeye çalışıyor.

Kendinizi muhasebe ederek "hayatınızın anlamının" yitip yitmediğini anlamaya çalışmalısınız. Yitmişse ya da sönümlenmişse hayatınıza anlam katmak için ne yapmak gerekiyorsa onu yapmaya çalışmalısınız.

5. Sürekli kötü söyleyerek iyileşemezsiniz. Ben kötüyüm, iyi değilim demek yerine "iyiyim, çok şükür, elhamdülillah" demelisiniz. Hazret-i Peygamber; "Bela ağızdan çıkan söze bağlıdır." diyor. Siz de mesela "Nasılsın? Nasıl gidiyor?" sorularına -iyi olmasanız- bile "İyiyim, elhamdülillah." deyin. Kötüyüm demekle insanların sizin problemlerinize çözüm üreteceğini zannediyorsanız yanılıyorsunuz. Her şey olduğu gibi kalır, siz de kötü olduğunuzu söylemekle insanlara "acziyetinizi" göstermekten başka bir şey yapmamış olursunuz.

Yazacaklarım bu kadar. İnşaallah daha iyi olursunuz.

Hocam bir dönem aynı şey benim içinde geçerliydi.Yazdıklarını okudukça her kelimende kendimi gördüm.Şimdi çok şükür diyorum.
Hayatına yeni yönler ver.Kendine zaman ayır ve hayatına bir müddette olsa ne kız ne erkek sok.
Ben senin durumundayken beni en çok mutlu eden şey,en huzurlu şey balık tutmaktı.Güzel bir olta takımı al,bir sandal kirala açıl açılabildiğince saatlerce balık tutmaya çalış,yanınada yiyecek içeceğini götürdün mü süper
İzinli gününde hiç uyuma,ertesi gün erkenden uyu bir güzel uykunu al.Evvela uyku düzenini kurmalısın.
Unutkanlık için sürekli not tutacaksın benim yaptığım gibi.Ben o unutkanlığın herhangi bir hastalıktan veya ilaçtan olduğunu sanmıyorum.Psikolojik birşey tamamen,keyifsiz ve mutsuz olduğun için kafanda hiç birşey tutamıyorsun yada istem dışı tutmuyorsun.
Hayattan keyif almaya başlayana,düzenini oturtana kadar not tut sürekli işin ile ilgili.
İş çıkışlarında deniz manzaları fazla kalabalık olmayan mekanlar öneriyorum.İnsana huzur veriyor.Karşında deniz önünde çayın,sigaran...
İlk öncelik ile kendini, mutlu olmak için yanında,hayatında bir kız veya erkek arkadaşa ihtiyacının olmadığına inandırmalısın.
Zamanı gelince zaten hayatına yine insanları dahil etmeye başlayacaksın ama herkese hak ettiği kadar değer vereceksin.
Yardımcı olabileceğim birşey de olursa çekinmeyin hocam.

Mümkün mertebe yalnız kalmaya çalışın bir süre kafa dinleyin, en önemliside uyku düzenini biran önce düzene sokmaya çalışmalısınız. Ciddi anlamda insan hayatında dengesizlikler ortaya çıkıyor. Kendinize bol bol zaman ayırarak ve kendinizi bi alana yönelterek hobi yada iş alanı oluşturarak kafanıza takılanları minimum seviyede düşünmenize yararı olacaktır. Zamanla insan alışıyor aklına geldikçe gülüp geçiyor zaten. Bence Bi süre kendinize zaman ayırın derim.

"Allah kimseye taşıyamayacağı dert vermez."

hocam bana göre yaşadığınız durum tamamen bir amaçsızlık. Kendimden biliyorum aynı şeyleri tam olarak sayılmasa da bende yaşadım. Amacımızdan uzaklaştığımız zaman mutsuzluğa, depresyona gömülüyoruz. Depresyonda da zaten en çok gördüğüm olay kendim ve çevremde çok gördüm aşırı uyku hali. Sürekli yatmak istiyorsun sizinde dediğiniz gibi uyku yetmiyor fazla yatmanıza rağmen. Hayattaki tüm olaylardan bıkmış bir hale geliyorsunuz. Ben bunu bir kaç şekilde atlattım. Bunlardan biri kendime yeni bir amaç belirledim. Tabi imkansız bir amaç değil. Bizim en büyük hatamız bir şeyleri yaparken ya da bir hayat statüsü isterken direk en büyüğünü amaçlıyoruz. Fakat küçükten yavaş yavaş gitme yerine direk en büyüğe geçmek istediğimizden oldukça bocalıyoruz. İnanın bana amaçladığınız hedeflerde yavaş ve emin adımlarla başardığınızı hissettiğinizde her şey düzelecek. Bir diğeri doğru beslenme ve spor. Hocam bir arkadaşta bahsetmiş spor çok önemli. İnsanı zinde tuttuğunu söyleyebilirim ayrıca sosyal hayattan koptuğunuzu söylüyorsunuz spor salonlarında bu sosyal hayat ilişkisini kolayca tekrardan kurabilirsiniz.
Hayatınızı monotonlaştıran şeyleri arada değiştirmek iyi gelir.
Şunu da belirtmek gerekir ki ilaçlar vs her şey bir yere kadar vardır. Önemli olan bunu sizin istemeniz.

Aynen öyle herşey bende bitiyor biliyorum. Hayatımdaki tek amaç evlenip rahat bir yaşam sürmek işimde başarısız değilim ama düzgün kazanamıyorum belki bu yüzden hiç umudum yok çabalamam gerek en ufak şeylerde bile çabalarken kafa dağılıyo gidi streslere, borçlara takılıyo hiç bişey yapasım gelmio buradaki yazılar yön belirlememe yardımcı olucak sanki teşekkürler

Hocam şöyle anlatayım. Nisan ayında arkadaşlarımla spor yaparken sakatlandım ve ön çapraz bağlarım koptu. Okuduğum şehirden memleketime geldim. Mr falan çektirdim acil olarak hemen ameliyat aldılar. Çok şükür iyi sorunsuz bir ameliyat geçirdim. Tabi bu arada vize ve finallerimi kaçırdım ve okulum uzadı. Çevremdeki insanlar telaşlanırken ben hiç olmadığım kadar umutluydum. Hep aklımdan geçen ayağımın halen yerinde olduğuydu. Bunun için her zaman şükrettim. Sonuçta zorlu bir süreç geçirdim. Tabi ki kilolu olmamda bu süreci zorladı baya. Normal zayıf kişilere karşı biraz daha geç iyileştim fakat sonuçta iyileştim. Çok şükür bugün yürüyebiliyorum halen fizik tedavi görsem de. Ayrıca bugün okuduğum şehre geri dönüp büt sınavında ne kadar dersten geçebilirsem geçmeye çalışacağım. Yani hocam anlayacağınız tek umudunuz, amacınız sahip olduklarınız . Ben bunu çok iyi anladım.