Hocam şöyle anlatayım. Nisan ayında arkadaşlarımla spor yaparken sakatlandım ve ön çapraz bağlarım koptu. Okuduğum şehirden memleketime geldim. Mr falan çektirdim acil olarak hemen ameliyat aldılar. Çok şükür iyi sorunsuz bir ameliyat geçirdim. Tabi bu arada vize ve finallerimi kaçırdım ve okulum uzadı. Çevremdeki insanlar telaşlanırken ben hiç olmadığım kadar umutluydum. Hep aklımdan geçen ayağımın halen yerinde olduğuydu. Bunun için her zaman şükrettim. Sonuçta zorlu bir süreç geçirdim. Tabi ki kilolu olmamda bu süreci zorladı baya. Normal zayıf kişilere karşı biraz daha geç iyileştim fakat sonuçta iyileştim. Çok şükür bugün yürüyebiliyorum halen fizik tedavi görsem de. Ayrıca bugün okuduğum şehre geri dönüp büt sınavında ne kadar dersten geçebilirsem geçmeye çalışacağım. Yani hocam anlayacağınız tek umudunuz, amacınız sahip olduklarınız . Ben bunu çok iyi anladım.
Çok geçmiş olsun sahip olduklarıma hergün şükretmem gerekiyor. Bunu çok iyi anladım başımıza ne zaman ne geleceği belli olmuyor.