Zengin olanlar neden daha çoğunu ister ?

Gözünü mal ve para hırsı bürüyenlere İBRETLİK HİKÂYE

Bir kasabada aç*gözlü, mal mülk hırsıyla dünyaya adeta yapışmış bir adam yaşar. Servetine servet kattık*ça daha çok ister. Aslın*da hayli zengindir ama hiç doymaz. Bu adamın büyükçe çiftliği; uşakla*r, yardımcılar, hizmet*çileri vardır. Birgün en yakın komşusu vefat eder. Daha komşusu*nun toprağı soğuma*dan onun da bütün çiftliğini arazilerini sa*tın alır. Ama gözü yine doymaz. Hep da*ha çok mülk, toprak ister. Birgün gaze*teleri okurken şöyle bir ilân görür: "100 $ öde, yürüyebildiğin kadar toprak senin olsun!" Gözleri fal taşı gibi açılır adamın, "Yanlış okudum galiba?" der. İlânı tekrar tekrar okur. Hemen ilân sahibini bulup heyecanla sorar: "Gazeteye yerdiğiniz ilân doğru mu?" "Evet!" der adam. "Ya*ni 100 $ ödersem, yürüyebildiğim kadar toprak benim mi olacak?" "Evet ama bir Şartım var. Sabah yürümeye başlayacak ve akşam güneş batmadan burada olaçaksın. Güneş battıktan sonra gelirsen kaybedersin!" "Tamam!" der adam. Erte*si gün sabah erkenden gelir ve toprak sa*hibinin gösterdiği noktadan yürümeye başlar. Daha çok toprak sahibi olmak için koşar adım yürür. Saatlerce yürür; ırmak*lar, ormanlar; verimli araziler geçer. Hep*sine iştahla bakar ve "Burası torunlarıma, burası bana, burası oğluma, burası yeğe*nime..." diye kafasında bölüştürür. Uzun zaman yürür. Arasıra güneşe bakar, dö*nüş mesafesini ayarlamak için. Güneş batmadan dönme şartı olmasa hayatının sonuna kadar yürüyecektir. Nihayet bir noktada karar kılar. Geldiği yere kazık çakar, işaret koyar ve geri dönmeye ka*rar verir. Fakat vakit gittikçe daralmakta*dır. Güneş batmaya yüz tutmuştur. Bi*zimki koşmaya baş*lar. Ciğerlerini patlatırcasına koşar. Kan ter içindedir; dili bir karış dışarı çıkmış, adım atacak hali kalmamıştır. Niha*yet güneş son tepe*nin arkasına inmek üzereyken adam son bir gayretle yeti*şir. Yüzüstü toprak sahibinin ayakları dibi*ne düşer. Ağzından incecik bir kan sız*maktadır. Toprak sahibi adamı ters çevi*rir, kontrol eder; ölmüştür! Toprak sahi*bi gözlerini ufka diker ve yanında duran yardımcısına der ki: "Evlâdım! İşte bir in*sana yattığı yer kadar toprak yeter!"
Hırsların sonuna erişmek, gökkuşağının ucuna erişmeye benzer; biz ulaşırken onlar
Kaçıp giderler. R. Browning

hep bu hikaye gelir aklıma mal para hırs bürüyen kişiler için.

bu kadar sadeleştirdin yani. okunduğu gibi mi anlamamız gerekiyor? milyon dolar serveti olan peki ne yiyecek midesini nelerle dolduracak?

bilmiyorum cevap olarak görülür mü
- zenginliğin bir sınırı yok hep ondan daha zengini vardır, cep telefonundan yazdım

Yasa dışı yollarla kazandığı 100 milyar doları olan bir insan, 100 milyar doların yetmediğini düşünerek yasa dışı yollara başvuruyor ya ona çok şaşırıyorum. Sonra hapse düşüyorlar o kadar paranın bir anlamı kalmıyor Türkiye'de ve Dünya'da bir çok örneğide var.

Krep, karides, kalamar falan o kadar takılmayın böyle şeylere, zenginin parası züürdün çenesini yorarmış.

beyler çok zengin olduğunuz zaman bir süre sonra hem paranız hem itibarınız konuşuyor. parası var diye çalışmayıp savrulursa o para bir gün biter. hazıra dağ dayanmaz. bu sefer ortada itibarda kalmayacak.

Zengin olsam gider bir tatil beldesine ruhumu doyururum. Zengin öyle değil ki fabrika açıyor, iş kuruyor falan, hırs derken birilerine aş sağlıyor. İşte o yüzden fakirim

zenginler bizim için çalışıyor desene birde şu paraları stok yapanlar olmasa.

Bana göre zengin adam elinin altında bulunan parayı saymamakla beraber kendisini fakir zanneder.Kazandığı ilk dönemlerden çıkmaz ve her an bitecekmiş gibi harcamaz, yemez...Her zaman zenginlik peşinde olduğu için dünyayı verseniz onu saymaz başka yerlere yönelir.