Ne için yaşıyoruz?

Arkadaşlar merhaba, biraz doldum ben bunu sizinle paylaşmak istedim. Son zamanlarda çoğu yerde intihar konuları görüyorum sanırım onlara hak vermeye başladım i bu doğru değil zaten o başka konu

neyse ben 3 harfli marketlerden birinde çalışıyorum ve günde 10 saatten aşağı çalışmıyoruz ve oturmak yasak köle gibi telefon bile yasak. zaman zaman sabah 8 akşam 10 oluyor. İşten geliyoruz 2-3 zaman kalıyor yemek duş derken uyuyoruz sonra yine iş bu döngü sürekli tekrarlanıyor günde 2-3 saat yaşamak için çalışıyoruz? Zaten kazandıgımızla da bir ömür bitse ev alamıyoruz, İşe gittiğim her gün Allah canımı alsada kurtulsam diyorum

Şimdi aramızda belki bedava mı çalışıyorsun ya da zorlamı çalıştırıyorlar kardeşim diyen olacaktır onları cevaplayım, asgari ücretin 3-5 bin üstünü verseler (yemek vermiyorlar diye) bile bu parayla ömrümüzü verip daha bir ev alamıyoruz ne için çalışıyoruz ya o zaman?
Sadece yemek için mi ki onu bile istediğimiz gibi yapamıyoruz etin kilosu bilmem kaç yüz tl sadece ölmemek için çalışıyorsak işi bırakalımda ölelim çektiğimiz eziyete değmez.
O kadar eziyet çekip 3 kuruş alıyoruz ki bunun için tüm günümüzü veriyoruz ama boşa harcıyoruz hayatımızı ben üniversite mezunuyum ama atama yok, iş olanagı çok düşük
Geceniz güzel olsun ben hakkımı helal etmiyorum bizi bu hale getirenlere

ben mutsuz olunca bu düşüncelere girince 2 yaşında ki kızımı düşünüyorum biraz rahatlıyorum hocam yoksa hayat sıkıcı

Evet maalesef çalışma şartları çok kötü ülkede.
Ölmemek için yaşıyoruz. Buna da yaşam denmez zaten.
Elin avrupalısı gelip burada 5 yıldızlı otellerde tatil yaparken bizler köle gibi çalışıyoruz.

Tekamül için..

Ama Din'i boyutta değil..

Sadece ölmemek ve yaşamak için yaşadığımızı düşünüyorum. Çünkü hiçbir şeyin zevki kalmadı bence. Her şeyi zoraki yapıyoruz.

Çok haklısın hocam. Kim ne derse desin, sonuna değin hakkın var. Fazla stres yapmamaya bak hocam, ciddi ve de kalıcı sorunlara yol açabilir, aman diyeyim dikkat et lütfen, sonra sağlık her şey den evvel gelir. İlla ki şans senin de yüzüne gülecektir.

Benim sebeb-i âlâm bu hocam... Şaşalı bir hayatımız yok ama gerçekten insanın bir kız çocuğuna ihtiyacı var. Kendiniz için değil onun için yaşıyorsunuz.

Sana kesinlikle katılıyorum razaman olduğu için 2-3 saat erken çıkıyoruz işten normalde gece 12 sabah 6-7 de işe gidiyorum ama çalışmak içim mecburuz sadece bu kadar ezilmememiz gerekiyor hayat ile ilgili bi umut kalmadı insanın içinde geride bıraktıkların olunca hayat daha da zorlayıcı oluyor ve ülkemizde okumakta işe yaramıyor pek fazlasıyla yorulduk bakalım ne olacak