Ölüm korkusu yaşayan var mı?

Hayata bakış açımdan ve dinler konusundaki düşüncemden dolayı ölümden sonra bir yaşamın başlayacağına inanmıyorum. Doğmadan önce neysek öldükten sonra da o olacağız. Bu yüzden koronavirüs süreci başladığından beri aşırı bir ölüm korkusu yaşıyorum.

Hep söylendiği üzere risk yüzde şu kadar olabilir ama sizi bulduğunda bu yüzdelik dilim %100 oluyor.

R10'da takılırken, bugün gördüğüm iki konu durumu daha da pekiştirdi. Şu konuda @Bip; hocamız durumu açıklamış, tekrardan acil şifalar diliyorum. Sürekli maske kuralına uymasına rağmen duyarsız ve bilinçsiz insanlar yüzünden hem kendisi virüse yakalanmış hem de annesine bulaştırmış anladığım. Bu konuyu ise şimdi gördüm, önümde masamı kurmuş bir yandan R10'da takılırken, diğer yandan da kendi işlerime bakıp öteki yandan ise arada telefona bakıp kız arkadaşımla yazışırken yine tüm odak noktam bu oldu.

Çalışıyorum ve çalışmak zorundayım, normalleşme muhabbeti yüzünden işe gidip geliyorum. Yanımda 100-150 mililitrelik plastik bir kolonya şişesi götürüyorum ve oda içerisinde kolonya sıkmaktan iş arkadaşlarımla da papaz oldum tartıştım.

Daha önce de şurada konu açmıştım.

Zaten bazı konularda geç kalmışlık hissi yaşayan, mesaili işe (memuriyete) geçtiği itibarıyla birçok planı olan biriyken bu nereye gittiği belli olmayan süreç beni psikolojik olarak iyice dibe çekti. Ben mi yaşıyorum sadece bunu? İnsanlar nasıl bu kadar duyarsız, hiç önemsemeden düğünler yapıp halaylar çekiyor, sadece bir emniyet mensubu gördüğünde çenesindeki ya da cebindeki maskesini takıyor hiç anlayamıyorum.

Covid-19 çıkmadan önce sürekli kanser olduğu kaygısını taşıyıp ölüm korkusu yaşayarak boğazındaki bezeyi kontrol eden, defalarca hastaneye gidip kontrole giden yakın dostumun yaşadığını anlamazdım. Bu süreç belki de hepimize aynı panik atak durumunu aşılayarak yaşatarak öğretti. Eskisi gibi sadece evden kendi işlerim için çalışıyor olsam belki de içim daha rahat olurdu ama her geçen gün bir şeyler okuyup, gördükçe; aslında sürecin sanıldığı ve empoze edildiği gibi sona ermediğini maalesef somut olgularla deneyimledikçe bu korkum tavan yapıyor.

Sizlerde durum nedir?

Hocam bende sorguluyorum şu aralar biz niye varız diye yolun sonu hep kapalı bulamıyorum

Her gece yatağa yattığımda aklıma ölüm geliyor, ama hiç şaşmaz her akşam.

Günah olmasa dünya bilmem de Türkiye'nin ben dahil
%80 belki daha az beli daha çok intihar eder
İnsanlar yüzünden yaşanacak hayat değil
İnsanlar bıktırıyor hayattan

Hayattan zevk almadığım için ölsem de birşey değişmez bana göre

Ölüm korkum yok, sonuçta hepimiz öleceğiz. Kim kazık çakmış dünyaya? 100 yıl öncesinden kim kalmış şimdiye? Ama ben çok sinirleniyorum. Dikkatsiz davranan bu insanlar yüzünden geriliyorum. Maske yok, el yıkama alışkanlığı yok. Hangi birini uyaracaksın?

Allah kimseye yaşatmasın annem hastanede enfeksiyonu çıkmış çocukluğumdan beri bir korku ile büyüdüm büyümeye devam ediyorum.
Doğmadan önce annem felç geçirmiş bu yüzden bayağı hastalık getirdi.
Tansiyon Nöbet vs derken birsürü hastalık yazdığımda bitmiyor ayda 2 kere yatağa yatıyor yani o korku herşeye değer.

Mutlu olmak ya da en azından tedirgin olmamak adına hayata derin anlamlar yüklemeden yaşamayı seçtim uzun zaman önce. Milyarlarca önemli gördüğümüz insan yaşamış ve ölmüş. Ben de sıramı bekliyorum. Ölmekten korkmak iyi bir şeydir. İnsan iç muhasebesini yapar bu sayede. Aksi takdirde zalimleşir. Merhameti körelir. Tedirgin olmasam da öleceğim bilinciyle yaşıyorum.

Şunu unutmayın hocam. İnsanı ölümden eceli korur. Eğer gerçekten Rızk tükenmişse değil hastane dünyanın tüm en iyi doktorları bir araya toplasınlar sizin için pek birşey yapamazlar.
Tam aksine eğerki yiyecek ekmeğiniz Rızk'ınız varsa ise değil covid başınıza binbir çeşit bela musibet gelsede yaşar atlatırsınız.
Tebdirinizi alıp tevekkül ediniz. Kafanızdaki düşünceleride Felak ve Nas sürelerini okuyarak bu vesvecelerden uzak durmaya çalışın.
Misal daha geçen gün 70 küsür yaşında bir kadın 2 kere covid yakalanmış atlatmıştı öyle diyeyim size onu düşünerek örnek alabilirsiniz.