Ölüm korkusu yaşayan var mı?

Bazen işlerim yolunda gitmiyor, bazen olumsuzluklar beni buluyor, milyarda bir olacak şey benim başıma geliyor, kardeşim dediğim insanlardan kazık yiyorum ama ucunda ölüm olmadığını hatırlıyorum. Hayat devam ediyor diyorum, oturup ağlamak yerine harekete geçiyorum. Mutlu olmaya çalışıyorum. Hayat çok kısa, basit şeyler için moralimi bozmamaya özen gösteriyorum.
Ölüm korkusuna gelirsek, ölüm ile hiç yüz yüze gelmedim. O yüzden ölüm korkusu nedir onu bile tam olarak bilmiyorum. Allah ölümün bile hayırlısını nasip etsin.

2 tane çocuğum var. Çok sevdiğim eşim, annem, kardeşlerim ve onların çocukları ve bir kaç tane daha çok önemsediğim insan var bu hayatta. Öncelikli olarak onlar sonra da kendim için her an her saniye ölüm beni de çok korkutuyor. Korona sebebiyle bende de çok arttı bu kaygılar ama öncesinde de son derece takıntılıydım. Korkunun, bir miktar daha tedbirli olmak dışında bir faydası olmadığının, er ya da geç de olsa ölümün bir gerçeklik olduğunun da bilincindeyim elbette ama aynen söylediğiniz sebeplere bağlı olarak ölüm beni de çok korkutuyor maalesef ve bu korkuyu tümüyle yenmenin bence iki yolundan bir tanesi dini inançlara sahip olmak ise, bir diğeri de kabullenme aşamasına geçebilecek bir bilgeliğe erişmek, dünyada çok da önem teşkil etmediğimizin, sistemin bir parçası bir canlı olarak gelip geçeceğimizi kabul etmek gerekiyor ama o da o kadar kolay bir iş değil. Her ne kadar aksini iddia etsek de çoğu insan kendini dünyanın merkezi olarak görüyor. Dolayısıyla da sistem içinde kendi varlığının aslında önemsiz olduğunu kabullenmek o kadar da kolay olmuyor.

Sizin de söylediğiniz gibi dindar kişiler için ölüm fikrini kabullenmek daha kolay ancak inancı olmayan kişilerin, ölüme çok yakın olduklarını hissettikleri anlar dışında sürekli dehşet içinde yaşaması psikolojik olarak çok da sağlıklı bir durum değil zannediyorum - kendimi katarak söylüyorum - Uzman bir psikiyatristten anksiyete bozukluğu şüphesi ile destek almakta fayda olabilir.

Acaba tek benmiyim böyle düşünen diye girdim konuya yalnız olmadığımı anladım her gece yataga kafamı koydugum gibi kendimin değil ama ailemin sevdiklerimin ölümünde ne yaparım diye düşünüyorum Allah korusun uzun ömürler versin bütün sevdiklerimize ailemize

Ölüm korkusu yaşamayan yoktur. Ama önemli olan ölümünde hayırlısını yaşamak. Bazıları kendisi için korkar, bazıları da sevdikleri için.
Ölüm zamanı gelince yaşadıklarınız film şeridi gibi gözleriniz önünden geçiyormuş.
Tam ölüm korkusu yaşamadım ama ona yakın bir durum yaşadım aklıma ilk gelen ailem oldu.

Gideceğimiz yer belli. Öleceğiz ya öyle ya böyle.
Korkmaktan ziyade bu durumu kabullenmek ve hayatımı nasıl düzeltebilirim diye düşünmek lazım.

Ölüm korkusunun bana göre tek sebebi ölüm sonrasının belirsizliği.. Bu düşünce oldukça yoruyor bazen

Şu soru aklımı çok kurcalıyor biz Hz adem babamızdan ve Hz havva annemiz dünyaya ilk gelen insanlar deniliyor bu Kuran-ı Kerim`de belirtilmiş peki hadi diyelim 1. çocuk oldu erkek 2. çocukda oldu kız kardeş kardeş ilemi çiftleşti ? cidden konuşulucak okadar şey varki ama genede İnancımdan dönmeyelim Dini sorguladınmı kafayı yersin

Din konusu siyaset gibi girdinmi çıkamıyorsun.. En iyisi düşünmemek

Hocam kader denilen bir şey var, bunu unutmamak lazım. Eğer ömrün yarın sona erecekse, bir şekilde sona erecek zaten. Ya corona ya kalp krizi ya da başka bir şekilde...

Abartmadan, tedbiri alıp gerisini Allah'a bırakın. Bu konular, çok sorgulamaya, kafa yormaya müsait değil.