Mükemmelliyetçilik bir hata mı profesyonellik mi?

ArkadaÅŸlar herkese merhabalar.

Ben normalde tekstil mühendisiyim 15-20 yıldır bilişim sektöründeyim ama pandemiden beri ana iş kolu olarak eticaret, dijital pazarlama, işletme danışmanlığı vs gibi işler yapıyorum.

Benim çıkmaza girdiğim ve aşamadığım durumlar var. Örneğin kendime sayfa açıyorum instagramda isim çok güzel olmalı, marka tescilini yaptırmalıyım, grafik ve renk tonları uyumlu olmalı. Video çekimleri için ringlight, yaka mikrofonu alıyorum, işler için en iyi macbook pro bilgisayarı alıyorum. Arka plan nasıl olacak iyi olsun diye renkli ışık alıyorum duvar aydınlatması olarak. Şimdi de diyorum acaba duvarı mı boyatsam dekor mu yaptırsam?

İçerikler için biriyle mi anlaşsam, grafiker mi tutsam. Özel numaralı bir hat alsam, yeni bir telefon alsam.

Vs vs derken iş dallanıp budaklanıyor zaman geçiyor ve bir türlü içime sinmiyor.

Örneğin başka dijital pazarlama uzmanlarına bakıyorum ajans sahibi evden normal cep telefonuyla hiçbir ekipman kullanmadan çekim yapıyor reels yayınlıyor. Kimisi çekiliş yapacak çekiliş siteleri ücretli diye kardeşine diyor ki sen aralarında seçim yap.

Size şu an sayfa ve içerik oluşturma kısmını anlattım. Aynı durum farklı alanlarda da var. Örneğin muhasebe tutuyorum excel, efatura, işlerin takibi notion, kargo için kargo entegrasyonu, sms entegrasyonları vs vs.

Ben neden basit düşünüp işi hızlıca bitiremiyorum? Bu mükemmelliyetçilik hastalığı mı profesyonellik mi?
Ama bana bu durum çok zarar verdiği gibi işlerimi de aşırı yavaşlatıyor. İnsanlara ise hemen başla video çek konuş sayfanı hemen bu akşam kur vs diyorum. Başkalarına gaz pedalı olurken kendime fren oluyorum maalesef.

Bunu nasıl aşabilirim?

Müşterinin istediğini vermediğiniz sürece süper bilgisayayarınızda işe yaramaz, En iyi mimarı tutup odanızı dizayn ettirmeniz yada en iyi telefonla çekiminiz işi kurtarmaz.Talebe cevap verebildiğiniz sürece değerli bu işler.

Bence bu kadar detaylı bakmak sizi fazlasıyla yorar bence profesyonellik değil. Bu arada cümleniz aşırı hoşuma gitti bu cümleyi bana kattığınız için teşekkür ederim
“Başkalarına gaz pedalı olurken kendime fren oluyorum maalesef.”

Bu yaptıklarınız mükemmelliyetçilik değil mükemmelliyetçi olduğunu sanma hastalığıdır. Mükemmelliyetçilik en pahalı en marka en kaliteli olayı değil kim öğrettiyse yanlış öğretmiş size. Boşa masrafçılık bu başka birşey değil.

Maalesef tüm işlerimde aynı sebeplerden dolayı tökezliyor ve adım atmakta zorlanıyorum. Örneğin, yeni bir fikir/proje buldum ve bunu yapsam nasıl olur diye karar verdiğimde, A-Z'ye kadar incelemelerini, yapılması ve yapılmaması gereken noktaları, kısaca tüm analizlerini araştırmaya başlıyorum ve bu araştırmalar neticesinde doğru adımlarla ilerlemek gerektiğini düşünürken, bir bakmışım ki, her araştırma beni farklı alanlarda, daha derin araştırmaları sevk etmiş ve ben bu araştırmalar içerisinde daha fazla boğulmaya başlamışım ve işe başlamaktan kaçınır bir konuma gelmişim.

Dediğiniz gibi, en ufak noksanlıklar, gözüme büyük bir şekilde yansımaya başladığında, hevesim kaçıyor ve o işi yapmaktan kaçınıyorum.

Burda olan temel sorun, mükemmeliyetçilik faktörünün altında yatan 'ertelemek'.

Yani sizin bahsetmiş olduğunuz, konulardan örnek vererek açıklamak gerekirse, kendimize bazı soruları sorarak bu aşamaları atlamak gerekiyor.

(instagramda isim çok güzel olmalı, marka tescilini yaptırmalıyım, grafik ve renk tonları uyumlu olmalı)
(İçerikler için biriyle mi anlaşsam, grafiker mi tutsam. Özel numaralı bir hat alsam, yeni bir telefon alsam.)

Örneğin;
1) Grafik ve renk tonlarının, şuan için uyumlu olmaması işlerimi olumsuz etkiler mi?
2) Etkilese bile bu işlerimi yapmamak için bir sorun mu?
3) Bu sorunu daha sonra halledebilir miyim ?
4) Duvar boyası ve dekoru, yaptığım iş için acilen gerekli mi
5) Özel bir hat almama şuan için gerek var mı, daha sonra özel hat alsam bir sorun olur mu ?

Gibi gibi sorularla, doğru cevapları verip işimize dönmeliyiz.
İşin bütünü değil de, parçalara bölerek aşama aşama gitmek gerekiyor.

İşleri Parçalamak;
(Her maddenin sonunda şu soruyu sormak gerek : "çok mu acil ?" -evet. -öyleyse hemen başla. -hayır, -sonraki aşamaya geç)

1) İnstagram güzel isim bul.
2) Marka tescilini yaptır.
3) Grafik ve renk ton uyumunu bul.
4) Özel numara al.
5) Yeni telefon al.
6) Duvarı boya ve dekor yap.
7) Grafiker tut.

Bu maddeleri oluşturduk, sorularımızı sorduk ve adımlarımızı takip ettik. Bu şekilde çalışmak, bizim gibi işi bütün düşünen insanların işlerini biraz daha kolaylaştırıyor. Anlattığım tüm hususlar uzman tavsiyesidir. Umarım size de bir katkısı olur.

Bir işe girdiğinde hevesli olursun o nedenle birsürü gereksiz zaman alıcı olaylara bulaşırsın bunun yerine işi faaliyete geçirecek ana aksamları üzerine yoğunlaşılmalı. Hevesle değil iş/zaman planıyla hareket edilmeli

Yaşdığınız sorunun adına MÜKEMMELİYETÇİLİK denmiyor.
Mükemmeliyetçi olmak için bir şey yapmış olmak ve sonra bu yapılan işi daha iyi ve eksiksiz hale getirmek için çaba sarfetmek gerekiyor.

Sizin yaşadığınız sorunun adı DETAYCILIK.
Ve Dikkat Eksikliği ile birleşen mükemmeliyetçilikte görünüyorç
Detaylarda boğulup sürekli erteleyip bir işe hiç başlayamadan yorulup vazgeçiyorsunuz.

Bunu aşmanın en temel yolu yazarak ve planlayarak çalışmak.
Bir işin ortaya çıkması için gereken asli ve tali unsurları yazarak önceliklendirin.

Bir videoda arka fonun önemi nedir?
İnsanlar bir videoyu arka fonu güzel diye izlerler mi?
Eğer arka fon konusunda karar vermediğin için işi geciktiriyorsan sen hastalıklı bir düşünme şekline sahipsin demektir.

Ne yaşadığını çok iyi biliyorum.
Dikkat eksikliği çocukluktan beri sorunum, ilaç tedavisi de kullanıyorum bazen.
Ama ilaç sana plan yapmayı ve hiyerarşi kurmayı öğretmiyor.

Dikkat eksikliği beynin ön lobundaki dopamin eksikliğinden kaynaklanır.
KiÅŸi kendini ve iÅŸlerini organize edememeye baÅŸlar.
Çünkü yapılacak işlerde öncelik hiyerarşisini kuramaz.

Ben de çoğu zaman 2 günde yazabileceğim bir yazılımda tasarımsal bir konuya karar vermek için 2 hafta harcadığımı bilirim.
Oysa yazılımı yaz, bitir, boş tasarımsız yap, sonra aklına gelen ilk tasarımı giydir, 3 gün içinde hazır olsun.
Daha sonra beğenmediğin yerlerini iş devam ederken ve çalışırken ufak ufak dokunuşlarla düzeltirsin.

Yazarak plan yapmaya başla. Temel ihtiyaçları belirle. Detayları ertele. Sen detaylara yoğunlaıp temel unsurları erteliyorsun.
Bir pasta için olmazsa olmaz malzemeleri yaz.
Ve pastayı pişirmeye başla.
Pasta piştikten sonra karar ver üzerini ne ile süsleyeceğine.
Sen ortada pasta yokken kreması süsü için meyve kurutmaya başlarsan o pasta hiç varolamaz.

Yazıda kendimi okudum resmen. Mükemmeliyetçilik altına sığınmış takıntılıyız hocam. Bunun sebebini ise başarısızlık yaşamış olmak ya da yaşama korkusunun olduğunu düşünüyorum. Bunun altında da en önemli faktör olduğunu düşündüğüm ailemize karşı sorumluluğumuz olduğunu düşünüyorum. Yani en azından kendim için bunun geçerli olduğunu sanıyorum. Etrafınızda başarısız olup, kötü sonuçlar ile kendinden başkasına da zarar vermiş örnek var ise bunu yaşamamak için her detayı düşünmek ve her detayın içinde boğularak kendimizi ateşleyemediğimizi düşünüyorum.

Çözüm ise kendimce -kesin olmayan- çözüm olarak gördüğüm yöntem şöyle. Kendinize başarısız olma ihtimali yüksek bir hedef, iş vs bulun ve sonuçlarına fazla odaklanmadan o sürecin akışında bir şeyler yapmaya çalışın. Kendi alanınızdan farklı olarak fiziki bir ticari iş bulmanız daha doğru olacağını düşünüyorum. Pc başında geçirdiğimiz hayat dolayısıyla dışarıdaki hayatın akışının sanal dünyadan farklı olduğunun farkına varacaksınız. Yani mükemmeli düşünseniz dahi, süreç size bunları yapma imkanınızın olmayacağını ve gerekli de olmayacağını bir şekilde gösterecektir. Ya da iletişimde olacağınız insanların aslında sizin takıldığınız hiçbir detayın aklına gelmediğini göreceksiniz. Bu şekilde ana işlerinizin daha anlamlı olacağını, başlamak için bu kafadan az da olsa sıyrılacağınızı düşünüyorum.

Şu yazıyı yazarken bile acaba oradan bu anlaşılır mı, burada doğru mu tanımladım diyerek yazdım Müsait olduğunuz bir vakit, mükemmeliyetçilik altına sığınmış kopyamla tanışmak isterim.

Hocam bu sabah ofiste bir ablam ile aynı durumu konuştuk, mükemmeliyatcilik her zaman hatta çoğu zaman kazandırmıyor, aksine sizden götürüyor. Hele bir etrafınızda bunu fark edip olur olmaz her şeyi size musallat ediyorsa geömiş olsun. Şahsen ben artık saldım, bıktım çünkü. Ama sanırım şöyle bir durumda var aslında bu durum insanın huyu gibi birazda; çünkü ne iş yapmaya kalksam dibine inmek gerekiyor gibi hissediyorum, yada var olandan daha iyisini yapar gibi düşünüyorum... Belkide hastalık, bilmiyorum. Allah kolaylık versin