Genç yaşta olan arkadaşlar gelin dertleşelim.

Yazdıklarım boş gelecek biliyorum ama sonuçta ailen senin tamamen bağlarını koparmak doğru değil 😐

Onlar olmasa da olur. Beni soyup soğana çevirdiler hep. Allahtan reva onlara iyilik. Artık dönüp yüzlerine bakmam.

Hocam öyle demeyin Allah korusun bişey olsa yine ilk koşacak sizsiniz. Bence yanlış yapıyorsunuz.

çok geç valla artık aldım bileti otobüs saatini bekliyorum otogarda.

Hakkınız da hayırlısı olsun.

Kendi hayatını kurmaya çıkmışsın. Hakkında hayırlısı olsun ama ailenle bağını koparma kimse yoksa aynı kaderi paylaştığın kardeşlerin var onlara abilik etmek sana yakışandır. Umarım başarırsın istediklerini. Allah yardımcın olsun.

"sonuçta ailen" cümlesini hiç sevmiyorum, herkesin ailesi bir değil. sırf biyolojik bağ var diye herkes katlanamıyor.

yine de arkadaşa fevri kararlar vermemesini öneririm

10 gün önce bir dost meclisinde görüştüğümüz arkadaşın, bizzat kendi hikayesinden bir kesit:

Şuan bu hikayenin sahibi arkadaş devletin bir kurumunda yönetici olarak görev yapmakta olup, yaşı 42'dir.

Bazen hayat insanlara adil olmaz. Etrafımızdaki insanların bizden üstün olanlarına bakarsak ve onlara özenirsek, asla mutlu olamayız. Etrafımızda olup, bizden daha düşük şartlarla yaşayan insanlara bakın ki, ibret olsun ve şükredin.


Bu sözünü not al bir yere. Bir gün ölüp gittikleri zaman, gider mezarlarının başında hıçkıra hıçkıra ağlarsın.

İş teklifi aldım gidiyorum kendi ayaklarım üzerinde durmam gerekiyor. Gibi konuşarak ailenin izni ile gitmen daha mantıklı olurdu. Sana gitme deme şansları olmazdı o durumda. Bu saye'de yarın öbürgün bir durum olunca geri dönebileceğin bir ailen olurdu. Kestirip atarsan bir sıkıntı olunca , bunu hep kafana kakarlar.