10 gün önce bir dost meclisinde görüştüğümüz arkadaşın, bizzat kendi hikayesinden bir kesit:
Alıntı
"Bizim maddi durumumuz hep kötüydü, babam esnaftı. Ben 4. sınıftan bu yana hep çalıştım. Her yaz tatili okulun tatil olduğu cuma gününün ertesi gün kendimi bir yerde çalışırken buldum. Hiç unutmuyorum, 5. sınıfta gidiyordum, yaz tatili geldi ve anneme; Anne ne olur 1 hafta tatil yapayım sonra işe başlayayım dedim, annem kızarak zorla ertesi gün beni işe götürdü ve ben ağlaya ağlaya işe gittim."
Şuan bu hikayenin sahibi arkadaş devletin bir kurumunda yönetici olarak görev yapmakta olup, yaşı 42'dir.
Bazen hayat insanlara adil olmaz. Etrafımızdaki insanların bizden üstün olanlarına bakarsak ve onlara özenirsek, asla mutlu olamayız. Etrafımızda olup, bizden daha düşük şartlarla yaşayan insanlara bakın ki, ibret olsun ve şükredin.
Onlar olmasa da olur. Beni soyup soğana çevirdiler hep. Allahtan reva onlara iyilik. Artık dönüp yüzlerine bakmam.
Bu sözünü not al bir yere. Bir gün ölüp gittikleri zaman, gider mezarlarının başında hıçkıra hıçkıra ağlarsın.