Bir İnsan İstanbul'da Neden Yaşar?

İstanbul'da 5 yıl yaşadım. Sabah kalkıp arkadaşlarla adalar vb.. bir yerlere gezmeye gidelim derdik. Akşam olunca 4-5 saatimiz yolda geçmiş bir şekilde perişan olarak gelirdik. İşe giderken 3-4 otobüs değiştiriyordum. Sonra Bolu Dörtdivan'a öğretmen olarak atandım. Evle okul 30 metre mesafe. Başta sıkıcı geldi. 2000 nüfuslu ilçe. Bisiklet aldım tarla aralarında sürdüm. Okulun spor salonunda 2-3 günde 1 maç yapardık. Her akşam lojmanda bir arkadaşın evinde muhabbet olurdu. Bolu'ya Ankara'ya gezmeye giderdik. Oradan Göynüğe geçtim. Okul eve 2dk uzaktaydı. Okulun yanında dere vardı. Derenin kenarında çay içerken yanımızdan sincaplar geçerdi. Dağlarda, tepelerde yürüyüş yapardık. Oradan Çankırı'ya geçtim. Aradığımız her şeyi 1km mesafede bulmak çok güzeldi. Valilik, nüfus, mem, mahkeme vb.. her şey yakındı. Gürültü yoktu. Okul eve 8 dk mesafedeydi. Oradan birkaç yere daha gittim. Şimdi Ankara'dayım. Okul eve 1.5 km mesafede. Trafik derdim yok. İstediğim şeyleri bulabiliyorum.

Benim için en önemli şey iş yeri ile evinin yakın olması. Yürüyerek veya kısa bir araba yolculuğuyla işine gidebileceksin. İstanbul'da bu çok zor. Ama Üsküdar sahiline yakın bir evim olsa. İşim de yürüme mesafesinde olsa. İstanbul'dan hayatta çıkmaz istemezdim. Denizi yeter.

Doğduğun yer kaderindir
Doğma büyüme İstanbul'dayım, farklı bir yerde de yaşayabileceğimi sanmıyorum.

Şehirde kimsenin yüzü gülmüyor. Metrobuse biniyorsun herkesin yüzü asık, dolmuşlar aynı keza yani Şehirin komple yüzü asık.
Alalh yardım etsin bu şehirde yaşayanlara.

Uyuşturucu gibi galiba. Söylediklerinin altına imzamı atarım sonra 2 ye çarparım ama İstanbul'un dışında da bana geliyorlar. I Love İstanbul

Bu yılın sonlarına doğru istanbula taşınmayı düşünüyordum. Daha öncesinde 5-6 ay kalmama rağmen acaba gitmesem mi dedim

Doğma büyüme İstanbul'luyum. Hem de İstanbul'un nadide, yaşanabilecek ilçelerinden birinde Sarıyer'de doğdum büyüdüm. Evlenene kadar orada kaldım. Şu an Ataşehir'de yaşıyorum. 30 yaşıma girdim ve İstanbul'daki kalabalıktan ve bir çok kişinin yazmış olduğu trafikten dolayı bunalmaya başladım. Şehir olarak İstanbul'a aşığım, köprüden her geçişimde arabayı çekip saatlerce izlemek istiyorum, aşkı hissediyorum içimde. Ama maalesef dünyanın en güzel şehrini insanlar olarak mahvettik. Nüfus yarı yarıya düşse belki o zaman yaşanabilir olur İstanbul. Bu arada yaklaşık 3-4 aydır karavan, köyde yaşam videoları izliyorum Youtube'da. İmkanım olsa arsa alıp hobi bahçesi yapacağım yakın ama insanın yoğun olmadığı yerlerden (mesela Şile bölgesi) ve oraya küçük bir prefabrik tarzı bir yer yapıp hobi bahçesi yapacağım. Kızım da doğada büyümüş olur hem. Ama maalesef maddi gücüm bu hayalime engel oluyor. Bakalım Ya Nasip!

https://www.youtube.com/watch?v=-UdMx9irBDk

Diğer şehirlerde hayat sıkıcı

İstanbul daha hızlı hocam haklısınız bu konuda