Panik Atak ,Anksiyete Yaşayanlar

son iki yıldır anksiyetem olduğunu biliyorum son bir yıldır yoğun olarak etkilemekteydi beni 2 kez ilaç kullanıp bıraktım ilaçlar iyi geliyordu ama aynı zamanda sersemleştiriyor insanı bir kez ilacı içip iki dakika uzandım kapıda kilitliydi bizimkiler öldü felan sanmıştı zil seslerine, telefon seslerine vs. uyanamamıştım. "tranko buskas" kullanmıştım. Anksiyete geldiğinde artık direk fark ediyorum kol uyuşukluğu nefes darlığı hepsi birden geliyor kalp krizinden ayırt edebilecek duruma geldim işin kötü yanı bir gün gerçekten geçirecek olsam önemsemeyeceğim anksiyete deyip. Genelde kafam doluyken aşırı stres altındayken yaşıyorum. Sana tavsiyem kendine hobi edinecek bir şeyler bulman olur ne kadar boş kalırsan o kadar düşünürsün.

kafanda kurarsın kurduğunu gerçekmiş gibi sanki 6 hissinmiş gibi kabul edersin acaba mı dersin olmayan şeyi acabalarlar habire çoğaltırsın kalp krizi gelecekmiş gibi olur habire başına birşey gelecekmiş gibi gezersin yaptığın herşeyden pişman olursun öz güvenin gider hrşey daha kötüye giderki gitmese bile kendi elinle götürürsün alkolde varsa içince bu sefer cesaret gelir ama bişy yapmasan bile ertesi gün yaptıklarına pişman olursun...

netice olarak bir süre sonra intahar çok mantıklı geliyor hani normal birşeymş gibi boşa bir 30-40 sene geçirmek anlamsız geliyor çünkü kurtulamıyorsun böyle bişy cok zorlama boşver gitsin canın sıkıldğında çak kafaya bi mermi ohh mis

6 yıl takıntı,OKB hastalığı tedavisi gördüm. ağır ilaçlar kullandım fayda etmedi. artık beyin düşünmekten yoruldu düşündüğün şeyler saçma ve sürekli karşı koyup savaşıyosun, uzun süredir takıntılı olduğum için artık karşı koyamıyorum düşüncelerin gerçek olduğuna inanıyorum. son 2 aydır panik atak başladı. panik atan olan insanları görürdüm nası böyle birşey olabilir bi anda korkabilirlerki diyordum bizzat yaşıyorum. 2 aydır aniden gelen nedensiz bir korku,özellikle ölüm korkusu ve kalp atışlarımın 130-140 olması rahatsız ediyordu. kısa süreyle geçiyordu ama geçen gün kız arkadaşımdan ayrıldım yolda yürürken hastane önünden geçerken bi anda ciddi bir atak oldu bayılmışım. tesadüfya hastane önünden geçiyodum allahtan acilde açtım gözümü kalp atışım 196ydı inanamadım. acaip kötü bir korku vardı nedenini bile bilmiyorum. sakinleştirici verdiler rahatladım geçti, uykularımda rüyamı kontrol ediyorum(lucid dreaming) rüyada olduğumu fark edip uyandırabiliyorum kendimi bazen zor oluyor panik oluyorum rüyamda uyanıyorum geçiyor ama dün gece rüya gördüm, rüyada ölmüştüm böyle paralel evren gibi bi yerde bekliyordum ve zaman durmuştu ilerlemiyordu. orda sıkışıp kalmıştım ömür boyu. ve bu rüya inanılmaz uzun sürdü normalde rüyaları hatırlamam ama titreyerek uyandım bidahada uyuyamadım.bazen yaşadığımız dünyanın simulasyon olduğunu felan düşünüyorum, yaşadıklarımız boşaymış zaten ölücez, bir çizgi üzerinden gidiyoruz ne yaparsak yapalım olacakların önüne geçemicekmişiz gibi geliyor ve aynı zamanda ölüm korkusu oluyor en çok, 2 aydır ölmekten korkup uykuya direniyorum. artık direnemicek kadar yorulduğumda uyuyakalıyorum. çok uykum geldiğinde aklımdaki düşünceler anlamsız ve çok saçma delirdiğimi bile düşünüyorum, bazen uyumaya yakın nerde olduğumu unutup gözümü açıyorum evdeyim tamam deyip tekrar uyumaya çalışıyorum, kısır döngü gibi devam ediyor saatlerce uyuyamıyorum. matrix filmini çok severim geçen bi izliyim dedim çok kötü etkiledi 2 gün korkarak uyandım hep rüyalarımdan. belki 50 kere izlemişimdir bu filmi, bazen bi anda bi his geliyor nerdeyim ben neden yaşıyorum felan diyorum. bu düşünceler hisler bitmez ise intihar ile sonuçlanacağından korkuyorum sevdiklerimi üzmekten korkuyorum. sonumuz hayrola daha 22 yaşındayım bu kadar kafaya takarak delirdim resmen. ne yapıcam bilmiyorum

Bu konuda çok ama çok önemli bir bilgi paylaşacağım. Bu tip sorunlar son günlerde iyi arttı bir konuyada dikkat çekmek istiyorum bilgisayar telefonla çok vakit geçirmeleri özellikle boyunda düzleşme sebebi ile sersemlik, konsatrasyon bozukluğu, baş dönmesi, kalp artışında artma mide ve bağırsak sorunlarını beraberinde getiriyor. Bakın bu döngü günler, haftalar ve aylarca devam ederse pskikolojinizi illaki bozacaktır bu bir sorun değil semptomdur. Öncelikle önerim özellikle boyun ağrısı yaşayanlar yüzsün ve bilgisayar başında pomodora tekniğini uygulasın mutlaka sorunları azalacaktır. Cep telefonları ve bilgisayarlar zaman kavramını yok ediyor buna çok dikkat edin çok fazla uyarıcı ile zihniniz karışıyor. Teknolojiyi sosyalleşmek için asla kullanmayın sadece işinizi yapın ve kapatın.

Diğer bir konuda dünya vatandaşı olmaya çalışın gezin dolaşınfarklı kültürler tanıyın. Hayatı dert etmeyin anı yaşayın. Sağlıcakla kalın.

Yasadim ve yendim. Kendime gore en olumcul bir sekilde yasadim. Doktor gelip bonzai ictin sanirim diye teshis koydu 😅 nasil mi yendim.Insan yavas yavas alisiyor korkmamaya, endiselenmemeye. Insan hani nasil ergenlikte sacma sacma seyler yapar donup baktiginda "ne yapmisim ben der ya" bu da oyle bir sey beynin o korku konusunda ergenlikte oldugu gibi gelisimini tamamlayamamis. Zamanla veya tecrubelerle yeterli seviyeye ulastiginda. Donup ayni ergenligine baktigin gibi bakiyorsun

ilaçlarınızı bırakmayın düzenli kullanın, sizi kaygılandıran şeylerden de uzak durun zamanla tamamen geçmese de çok sık aynı durumu yaşamazsınız.

Ben bunun hastalık versiyonunu yaşıyorum. Psikiyatriye gittim ilaç yazdı onun da yan etkisi çok fena çarptı kullanmadım bir daha. En ufak ağrıda hasta olduğumu düşünüyorum araştırmaya giriyorum falan çok kötü bir şey.

Bende de panik atak yıllardır var.En büyük tetikleyici de araba sürerken normalde işte kullanılan arabayı öğrenmek için ilk başlarda iş arkadaşımla gidip 20-25 dk kullanıyorduk. Sonra tek başım kullanayım dedim ve arabayı kullandım. Arabayı park edeceğim. Fren yerine gaza basiyorum. Bana dışarıdan frene bas dediler. Ben yanlışlıkla gaza bastım. Sonra araba kaput altı falan komple gitti. Duran motora çarptım. Motor ciddi hasar gördü o da iş arkadaşımındı. O andan sonra ciddi bir tetikleme oldu. Motor kazası sonrası öğle yemeğinden ne yapacağımı şaşırdım, üzüldüm, korktum. Ondan sonra 2 saatlik yolu otobüsle eve gittim komple odaya kapandım. Ondan sonra ben arabaya sürücü koltuğunda hiç binemedim. Ne zaman binmek istesem. Sürekli bu olaylar gözümün önüne geliyor. Ya motorda birisi olsaydı o zaman işte beni komple bitirirdi. İşte ondan sonra bir iş olduğunda ben bilmiyorsam ve benden bir beklenti içinde oluyorlarsa gögsüm yükseliyor, nefesim daralıyor, yutkunuyorum. Konsantre olamıyorum. Ya da telefon verseler müşteri ile konuş ben o işi bilmiyorsam ama bana yine de oyle öğren zorla kendini vs dense yine karşımda panik atak geliyor. Arkadaşlar gerçekten burada yazan insanların çoğu oluyor. Ancak ölüm korkusu değil de bi ara ciddi depresyona girmiştim. Evden hiç dışarı çıkmak istemiyorsun. Bu arada lucid dreaming bilmiyorum ama evet bazen sanki rüya da kontrol olma olayı mı bilmiyorum ama normal yaşantı ile rüya arasında sanki bir köprü olmuş gibi oluyor son zamanlarda hissediyorum. Onun dışında bu aralar şunu fark etmeye başladım. İş arkadaşlarım söylüyordu. Ara ara bazen boşluğa bakıyorum ve dalıyorum bana birisi bir şey demese öyle kalıyorum. Onu da yeni fark etmeye başladım. Hım gerçi ben 3 sene evde kalında başka bir yerde işten hastalık yüzünden haksız yere çıkarılınca ondan sonra 3 sene evde kaldım. O ara paxera sürekli kullanacaksın demişti doktor ben bıraktım. Kullanmadım ama geçmek bir yana sinirli oldum, hemen kızıyordum, yanlış anlıyordum, insanları istemeden kırıyordum sonra farkına vardım. Demek ki ilaç kontrolsüz bırakınca etkileri oluyormuş yaşadım. Nette bir şeyler yapabilirim diye olmayınca da işte o zaman çok daha sıkıntıları, daralmalar, bunalmalar oluyordu ama panik atak çok olmuyordu. İşe başladım 2 ay oldu ondan sonra ara ara bir işi bilmediğimde, baskı olduğunda genelde panik atak oluyor. Onun dışında genelde çok takmamaya çalışıyorum. Arada derin nefes alıp veriyorum, Nefes egzersizleri yapmaya çalışıyorum. Başka şeyler düşünüyorum. Sporda yapmak istiyorum. Ancak bel ve boyun fıtıkları da olunca korkuyorum bir sey olur daha kötü olurum diye ondan spor yapamıyorum o bel ve boyun egzersileri ara ara yapmaya çalışıyorum. Yükseklik korkusu da var. Yine de Allaha şükür beterin beteri var diyorum ve halime şükrediyorum. Konu açan arkadaş kusura bakma sana çok yardımcı olamadım ama bir şey olunca kafana takma, bu işleri çok araştırma, spor mutlaka yap, kitaplar oku, müzik dinle dinlendrien rahat müzikler dinle, ve mutlaka dışarı çık yürüyüş yap o bana yapınca çok iyi geliyor bir kendime geliyorum.