6 yıl takıntı,OKB hastalığı tedavisi gördüm. ağır ilaçlar kullandım fayda etmedi. artık beyin düşünmekten yoruldu düşündüğün şeyler saçma ve sürekli karşı koyup savaşıyosun, uzun süredir takıntılı olduğum için artık karşı koyamıyorum düşüncelerin gerçek olduğuna inanıyorum. son 2 aydır panik atak başladı. panik atan olan insanları görürdüm nası böyle birşey olabilir bi anda korkabilirlerki diyordum bizzat yaşıyorum. 2 aydır aniden gelen nedensiz bir korku,özellikle ölüm korkusu ve kalp atışlarımın 130-140 olması rahatsız ediyordu. kısa süreyle geçiyordu ama geçen gün kız arkadaşımdan ayrıldım yolda yürürken hastane önünden geçerken bi anda ciddi bir atak oldu bayılmışım. tesadüfya hastane önünden geçiyodum allahtan acilde açtım gözümü kalp atışım 196ydı inanamadım. acaip kötü bir korku vardı nedenini bile bilmiyorum. sakinleştirici verdiler rahatladım geçti, uykularımda rüyamı kontrol ediyorum(lucid dreaming) rüyada olduğumu fark edip uyandırabiliyorum kendimi bazen zor oluyor panik oluyorum rüyamda uyanıyorum geçiyor ama dün gece rüya gördüm, rüyada ölmüştüm böyle paralel evren gibi bi yerde bekliyordum ve zaman durmuştu ilerlemiyordu. orda sıkışıp kalmıştım ömür boyu. ve bu rüya inanılmaz uzun sürdü normalde rüyaları hatırlamam ama titreyerek uyandım bidahada uyuyamadım.bazen yaşadığımız dünyanın simulasyon olduğunu felan düşünüyorum, yaşadıklarımız boşaymış zaten ölücez, bir çizgi üzerinden gidiyoruz ne yaparsak yapalım olacakların önüne geçemicekmişiz gibi geliyor ve aynı zamanda ölüm korkusu oluyor en çok, 2 aydır ölmekten korkup uykuya direniyorum. artık direnemicek kadar yorulduğumda uyuyakalıyorum. çok uykum geldiğinde aklımdaki düşünceler anlamsız ve çok saçma delirdiğimi bile düşünüyorum, bazen uyumaya yakın nerde olduğumu unutup gözümü açıyorum evdeyim tamam deyip tekrar uyumaya çalışıyorum, kısır döngü gibi devam ediyor saatlerce uyuyamıyorum. matrix filmini çok severim geçen bi izliyim dedim çok kötü etkiledi 2 gün korkarak uyandım hep rüyalarımdan. belki 50 kere izlemişimdir bu filmi, bazen bi anda bi his geliyor nerdeyim ben neden yaşıyorum felan diyorum. bu düşünceler hisler bitmez ise intihar ile sonuçlanacağından korkuyorum sevdiklerimi üzmekten korkuyorum. sonumuz hayrola daha 22 yaşındayım bu kadar kafaya takarak delirdim resmen. ne yapıcam bilmiyorum