Düşünmek nasıl engellenir?

Aynen öyle ben nelerden şüphelendim bi bilsen üstad. Ciğer sönüklüğünden yırtılmasına kadar. Biraz fazla kurarımda kafamda
Bende gidicem ama benim de düşüncem psikolojik derse bile ilaç versin diyeceğim cidden lanet birşey. Sürekli göğsümde bişi oturuyormuş hissi var. Bugün doktordan çıkınca mesajımı güncellerim sonuca göre.

Ben böyle durumlarda imkansız hayaller kuruyorum böyle ülkenin başına geçsem nasıl yönetirdim felan zaten bakanlıkları dağıtırken uyuya kalıyorum.

Şimdi bak hocam, senin yaşadığın şey bende de oldu zamanında. Kafanı yastığa koyuyorsun ama sanki beyin hadi şimdi düşünmece oynayalım diyor. Derdin varsa zaten o dert sabaha kadar oturuyor üstüne, derdin yoksa da beyin boş duramıyor, saçma sapan her şeyi getirip önüne koyuyor. Bu işin gıcıklığı burada zaten.
Ama işin püf noktası şu: sen beyne sus diyemezsin, ama onunla meşgul olup o enerjiyi başka yöne akıtabilirsin. Kafandaki o gevezeliği susturmanın yolu, dikkatini ona değil başka bir şeye kaydırmak. Uyumadan önce mesela basit bir şey dinle. Müzik değil ama — böyle hafif bir anlatım, hikaye, meditasyon sesi falan. Beyin ilgisini oraya verince saçma sapan düşünceler otomatikman azalıyor.
Bir de bu kafayı dertten arındırma işi gündüz başlıyor aslında. Gün boyu bastırdığın her düşünce, gece kafanı yastığa koyunca abi sıra bizde diye ortaya çıkıyor. O yüzden kafana bir şey takıldıysa, gün içinde onunla biraz otur, konuş, düşün. Gece o kadar hırlamaz sana.
Biliyorum, bazen istiyorsun ki boş olayım, gamsız olayım, kafayı koyup uyuyayım. Ama her zeki, düşünen insanın kafası biraz kalabalık olur kardeşim. Sende bi sorun yok, sadece beynin fazla mesai yapıyor.

Bunu engellemenin, gamsız insanlar gibi kafayı yastığa koyduğum gibi uyumanın bir yolu var mı?

Bunu bulursan yalvarırım bana da söyle olur mu?

Söylediklerin çok mantıklı geliyor hocam fakat zihnimi başka bir şeyle meşgul etsem de başımı yastığa koyar koymaz anında düşünceler başlıyor.
"Sende bir sorun yok" kısmında belki haklısındır ama beynimin yaptığı fazla mesaiden kaynaklı uykusuz kalışım, yorgun düşmem genel bağlamda bana sorun yaşatıyor

Hocam işte tam burası bam teli. “Sende sorun yok” derken şunu kastettim: senin karakterin, zihnin bozuk değil. Ama bu kafanın sürekli çalışması — evet — hayat kalitesini bayağı baltalıyor. Uyuyamıyorsun, yorgun kalkıyorsun, gün içinde sersem gibi dolaşıyorsun, motivasyon sıfıra iniyor.
Yani anlayacağın; sorun yok gibi duran şey, aslında bayağı da sorun.
Sen başka şeye odaklansan bile beyin "tamam güzel, şimdi benim sahnem" diye yastıkla beraber sahneye çıkıyor. Çünkü zihin bütün gün bastırılmış ya da ertelenmiş düşünceleri gece servis ediyor. Sanki sen gün içinde bir şeylerle oyalandıkça o arka planda “birikir de birikir”... gece olunca da önüne konur tabak gibi.
O yüzden bunu biraz önden yavaşlatmak lazım. Mesela şu işe yarayabiliyor:
Yatmadan 1 saat önce yavaşlama ritüeli başlat. Işıkları hafif kıs, ekranı bırak, sanki beyne ‘kapanıyoruz abi’ mesajı ver. Ve o kapanışta illa meditasyon yapmak zorunda değilsin, sadece sessiz bir köşede otur, hafif bir müzik aç, bir şeyler karala. Ama gün içindeki gürültüyle geceye geçme. Çünkü beyin geceye patlamayla giriyor, sen de altında kalıyorsun.
Bir de çok düşündüğün şeyleri bastırmaya çalışma. Onlara "dur" demek, aslında onları daha güçlü yapıyor. Aklına bir düşünce geldiğinde “tamam bu da geldi, hoş geldin” deyip geçmeyi dene. Direnmezsen, düşündüklerin bir süre sonra kendi kendine sönmeye başlıyor.
Ama sen “yok abi olmuyor” diyorsan, çok normal. O zaman gel daha sağlam şeyler dene. Nefes teknikleri, fiziksel rahatlatma hareketleri, hatta uyurken kulaklıkla yönlendirmeli sesli meditasyonlar. Ciddi ciddi işe yarıyorlar.
Ama son söz: sen yalnız değilsin, bu kafa yoran beyinler çok değerli, ama biraz eğitilmesi lazım. Beyni susturmak değil, onunla barış yapman lazım. Yoksa seni her gece "çay koy gel konuşucaz" moduna alır.