Şimdi bak hocam, senin yaşadığın şey bende de oldu zamanında. Kafanı yastığa koyuyorsun ama sanki beyin hadi şimdi düşünmece oynayalım diyor. Derdin varsa zaten o dert sabaha kadar oturuyor üstüne, derdin yoksa da beyin boş duramıyor, saçma sapan her şeyi getirip önüne koyuyor. Bu işin gıcıklığı burada zaten.
Ama işin püf noktası şu: sen beyne sus diyemezsin, ama onunla meşgul olup o enerjiyi başka yöne akıtabilirsin. Kafandaki o gevezeliği susturmanın yolu, dikkatini ona değil başka bir şeye kaydırmak. Uyumadan önce mesela basit bir şey dinle. Müzik değil ama — böyle hafif bir anlatım, hikaye, meditasyon sesi falan. Beyin ilgisini oraya verince saçma sapan düşünceler otomatikman azalıyor.
Bir de bu kafayı dertten arındırma işi gündüz başlıyor aslında. Gün boyu bastırdığın her düşünce, gece kafanı yastığa koyunca abi sıra bizde diye ortaya çıkıyor. O yüzden kafana bir şey takıldıysa, gün içinde onunla biraz otur, konuş, düşün. Gece o kadar hırlamaz sana.
Biliyorum, bazen istiyorsun ki boş olayım, gamsız olayım, kafayı koyup uyuyayım. Ama her zeki, düşünen insanın kafası biraz kalabalık olur kardeşim. Sende bi sorun yok, sadece beynin fazla mesai yapıyor.