İyi ki Ev Almamışım

pandemide pek cok ev sahibi dukkan sahibi kira alamadi, evi boş kaldi vs hocam. su gun olmus herkes davalik. piyasa 10 kat artiyor da insanlar hala 3 katina çıkaramıyor eski kiraciyi yasadan dolayi, ölü fiyatina oturtuyor. oncelikle o parantezi acayim. yani her kiracisi olan dediginiz gibi gulluk gulistanlik degil.

ev fiyati 10 kat artarken piyasada yerinde durmadi zaten. herseyin fiyati kat be kat artti. yani %1000 kar ettin gibi bir durum da yok memlekette.

ama benim bahsettigim konu bu degildi.

finansal olarak kismen size katılıyorum, ama konu finansal okur yazarlik degil. atladiginiz nokta şuydu: ben bahsettiginiz finansal denge kurulana kadar elime gecen firsatlari tepmis olacaktim borclara konsantre oldugum icin. firsatlar size ayak uydurmaz, siz onlara uydurmalisiniz. bahsettiginiz sekilde krediyi rahatlattim diyelim bir kac senede, pek cok sey icin gec olacakti. cocuk olduktan sonra bazi riskler alınamıyor, valiz degil bu alip kafana gore takilamiyorsun. ben senelerce kovaladim kendi isimi kurabilmeyi, ya da yurtdisina yerlesebilmeli. her istediginde olmuyor ki bu işler malesef.

ayrica o borcun ustune pandemi krizi ve issizlik geldiğinde, evde bebekle psikolojik olarak ne kadar ayakta kalabilecektik o da ayri bir matematik. zira intiharlari, boşanmaları vs gorduk pandemide tavan yapti. saglam kalmis akil ve ruh sagligi, sonrasinda degerlenecek evden cok daha iyi bence. en basta dedim zaten ben kendi perspektifimden yorumladim, ev alsaydim asla maltayi kovalayamayacaktik o dönem, degerlenmis bir evle turkiyede kalmis olacaktik. suan tc vatandaslari vize alamaz hale geldi, gelebilir miydik suan buraya mechul, firsat cikar miydi mechul. evim degerlendi diye sevmedigim isi birakamayacaktim, yuksek ihtimal hala o iste calisiyor olacaktim. demek istedigim buydu...

Hepimiz bir bataklıkta yaşıyoruz, ama bazılarımız yıldızlara bakıyor..

Siz kafanızı kaldırmışsınız ama bu ülkede en çok dayatılan aşağı bakmak..

En güzelini yapmışsınız hocam. Yoksa dediğiniz gibi garantici zihniyet şu anki durumunuzu olumsuz etkilerdi.

Pandemi, başlangıcında 275,000 TL 1 yıl geri ödemesiz 9 yıl taksitkle 0,64 faizle kredi çektim. 320,000 TL'ye evi aldım. Evim şuan 3,000,000 TL. Tabi ki para da bir o kadar değer kaybetti. Kredinin aylık taksidi 3874 TL ve an itibari ile maaşım 17,000 TL ki Temmuz'da söylendiği gibi olursda daha da yükselecek. Tabi ki bu dönemin şartlaruına göre değişir. Ama şuan ben her şekilde karda olduğumu düşünüyorum. Kendi evimde oturuyorum ve şuan 10,000 TL'lerde gezen kira ücretleri var. O dönem evet büyük bir paraydı ve risk alarak almıştım. Ama şuan ki kiralar nedeni ile iyi ki almışım diyorum.

Ozaman ev almis olsaydiniz simdi cerez parasi olarak taksit oduyor olacaktiniz. 2019 da az biraz borcla 350k ya ev aldim.Borcu erken bitirdim.Simdi ev 3m civari yapiyor.iyiki almisim diyorun.Siz ozamanki durumunuzla ev almayip suanki mali durumunuzla ev alabiliyorsaniz sorun yok ama ozaman almayim simdi alima daha cok uzaklastiysaniz sıkıntılı derim.

suanki mali durumumla, o zamankine esdeger bir zorlukta maltada ev alip vatandas olabilecek durumdayim hocam, fark orada. ancak o zaman ev alsaydim bugun burada olmayacaktim. hala o sıkıcı plazada, suanin hayalini kuruyor olacaktim muhtemelen...

cunku turkiyede o zaman ev alan dostlarımın hicbirisi de halinden memnun degil. ev 3m oldu da, hayat pahaliligi ayni mi kaldi? ev ne kadar pahalandiysa hayat da o kadar yabda yakin seviyede pahalandi. 3 milyon 2019 un 3 milyonu degil ki. siz 10 kati konforla mi yasiyorsunuz suan? oyleyse eyvallah haklisiniz. ben 2019 da 10k civari maas aliyordum, suan tr deki eşlerim 40k-50k felan aliyor. hayatlari ekonomik olarak kidemle iyilesmeyi birak eskisinden daha zor, goruyorum, duyuyorum..

ha ben burada ev alabilecek durumdayim ama halen ev almiyorum. çünkü o da baglayacak beni, kisitlayacak, en az 3 4 sene risk aldirmayacak, yeni bir ise yatirim yaptirmayacak, yerim de saydiracak. yarin bir yazılım projemizin avans odemesi var, xxxx usd. borcum olsa ona butce ayıramazdim. ama ayiriyorum. ne kadar basarili olur bilmiyorum, ama belki de o yazilim bana 3-4 sene sonra kanadada, usa de kredisiz ev aldiracak. ha aldirmazsa da canim sagolsun, en azindan istedigimi yapabiliyorum. özgürce deniyorum.

yani enflasyona paralel degerlenen evdense, isini buyutmek ve enflasyondan bagimsiz gelir hacmini arttırmak cok daha mantikli bana gore, illa finansal dusunup yatirim yapilacaksa, ise, gelecegine yatirim yapmaktan bahsediyorum. suanki halim istanbulda evi olan bir aykuta gore bence cok daha iyi.

diyeceksiniz ki işin batari var çıkarı var. evin yok mu?

babamlar ablamlar ev aldılar 2-3 sene once. malesef maras depreminde yikim karari cikti. hepsi de iyi muteaahitlerin isiydi, ha bina gorevini gordu icinden canli cikardi ama gitti onca emek, yatirim mali olarak. umarim olmaz diyecegim de benim ummamla olmuyor, istanbulda da cok can yanacak, cok yatirim moloz olacak...tabi cana geldikten sonra malın onemi yok, bu örneği is kurmaya risk gözüyle bakanlar icin verdim. zira istanbulda ev almak daha buyuk risk yatirim acisindan bana kalirsa, ne olacagi belli degil...

Önümüze birkaç tane hazır şablon koyulmuş ve onları seçerek yaşıyoruz. Kendi yazılımını oluşturan risk alıp fark yaratıyor ve daha yukarılara tırmanabiliyor. Gerçek hayattaki fark ise eğer gücün varsa ikisini de yapar ve hazır şablon ile kendini garantiye alırsın.

Ayrınlar tabii ki var ama genel çerçeve bu. Çoğumuzun içinde bulunduğu şey maalesef hazır şablona göre yaşamak.

Bu işin yaşlılığı var. Şimdi gereksiz dediğiniz herşey gün gelir perişan ettirir.

dediğim gibi hayattan beklentiler önemli. aman yaşlanacagız, aman evimiz, aman sigortamız, aman emekliliğimiz, aman tazminatımız diyerekten ben insanların sağlık ve üretkenlik olarak en verimli zamanlarını saçma sapan bir sisteme peşkeş çektiğini düşünüyorum.

burada konu ev almamak değil, elbette ev alın hocam. varsa milyon dolarlarınız, yatırımlık 10 tane ev alın hatta kenarda duran paranızı değerlendirmek için =) ben genç yaşlarda hayatı şekillendirecek tüm eforun ve riskin o kadar alternatif varken, hatta onlara yatırılsa sonrasında çok daha fazlasını alabilecekken, gidip de direkt bir eve harcanmasına karşıydım, mükafatını da aldım, enerjimi karşıma çıkan başka fırsatlara harcayabildim. İnsanlar 40-50 yaşında da ev alabiliyor. Hatta daha da rahat alıyorlar eğer enerjilerini, yatırımlarını işlerine harcadılarsa. Ne gerek var 20 li 30 lu yaşlarda saçma sapan borçlara girmeye?

evet yaşlanınca pek çok peye perişan, pişman olabilirsiniz. Bir ev alacağım diye kaçırdıgınız şeylere mesela =) Etrafımda askerlik ve düğünden başka anlatacağı şey olmayan pek çok yaşlı var. Evleri var, arabaları var vs. ok de, biriktirdikleri tek bir anı yok.

Herkesin beklentisi farklıdır dediğim gibi, geçmişe dönsem, yine ev borcuna girmek yerine gezip tozmayı, konsantremi farklı işler geliştirmeye harcamayı seçerdim.