Aileler tarafından bilinen, iki tarafın da ailelerle yüzyüze tanıştığı 1.5 senelik bir ilişkim yaklaşık 2 hafta önce bitti. İlişki bittiği gibi bir kız teklif etti ve daha ne olduğunu anlayamadan kabul ettim, hayır diyemedim. Fakat bu yeni ilişkimi de dün itibariyle sonlandırdım. (Her şey istediğim gibi güzel giderken bir anda ilişkiden soğudum.)
1.5 senelik ilişkim boyunca karşımdaki insana her şeyimi verdim; aklınıza gelebilecek her şeyi.. (Staj yaptığım THY'de Yazılım Geliştirme Departmanı iş teklifi reddi, üniversite destekli yurtdışı staj reddine kadar.. Kendisi istemiyordu...) Verdiklerimin karşılığında o kadar az şey aldım ki, şu an hatırımda bile değiller. Ayrılırken bile beni parçalayarak ayrıldı. Belki de bu yüzden, mutluluğa aç olduğumdan 2 haftalık bir ilişki yaşadım.
Evet yaptıklarım belki mantıksız, akılsızlık hatta salaklık olabilir. Ama insan çok sevince umursamıyor hiçbir şeyi, sevdiği insan her eksiğine yetecek gibi düşünüyor..
Diyeceğim şu ki; şu an her şeyden soğumuş bir haldeyim. Moral bozukluğu nedeniyle dünkü vize sınavına girmedim. Bilgisayarı açınca internette boş boş geziniyorum, sitelerimle ilgilenme isteğim yok. Kahvaltı yapıp uyumak, uyanınca akşam yemeği yiyip tekrar uyumak istiyorum. Üniversitedeki 6. senem olması itibariyle 3-5 arkadaş dışında tanıdık kimse kalmadı. Yenilerle de muhatap olmak istemiyorum, muhabbet ve ortamları çocukça geliyor. Kısa sürede bir kızdan hoşlanıp teklif etmekten ya da bana bir kızın teklif etmesinden de korkuyorum, yine aynı şeylerin olabileceği düşüncesiyle..
Ne yapayım dostlar, bir yol gösterin ? Mal gibi kaldım şu yalan dünyada
