İcim Yanıyor Ne Yapacam

İcim yanıyor sönmüyor

İnan hocam boşandıysan bu senin için en hayırlısı. Ben boşanalı 1 yıl kadar oldu gençleştim resmen 13 ay evli kalmıştım hayatımın çöpe giden 13 ayı oldu ve bir sürü maddi borca girdim halen ödemeye devam ediyorum. Sevgi ve ve evlilik dediğin şey bağımlılık tamamen. Mantığı kenara bıraktırıp hayatından bir sürü şey götürüyor. Takma kafana farklı ilgi alanları bul hayatını yaşa. Çevremde 55 60 yaşlarında kişiler boşanıyor.

Hocam bir şeye bağlanmak, bence insanın en büyük problemlerinden birisi bu. Sadece eş olarak düşünmemek lazım, araba, telefon, iş; insan her şeye bağlanmaya müsait bir varlık. Hepimiz de farklı farklı şeylere bağlanıyoruz. Sonra onu kaybedince de tüm dengemiz dağılıyor. Boşanmayı deneyimlemedim, çünkü evlenmedim. Ama ben de yıllarca bağlandığım birini kaybedince dünyam kararmıştı çok uzun bir süre. Ama bu dönemde çok şeyin farkına vardım. Evet üzülmek, yas tutmak bunlar insani şeyler ama bu kadar fazla bağlanmayı seçmek direkt bizim sorunumuz diye düşünüyorum. Çünkü istesek de istemesek de bağlandığımız maddi her şeyi kaybedeceğiz. Eşinle, arkadaşınla aran bozulur veyahut ölürler. Hepimiz öleceğiz, bunu zaten kimse inkar edemez. Öyle ya da böyle birileri birilerini doğal olarak bırakacak. Eşyalar eskir, kırılır, kullanılamaz hale gelir. Kendine çok bağlanırsın ama aynada gün geçtikçe dökülen, beyazlayan saçlar, kırışıklıklar. Bunların hiçbirini durduramazsın, durduramıyoruz da. Bu kadar da aciz varlıklarız esasında. İnsan bunları düşünüp algıladıktan sonra bir şeylere sonsuz bağlanmayı kesiyor, en azından dünyadaki geçici şeylere. Kiminin ahiret inancı vardır, kiminin yoktur bilemem. Ama bu dünyada yaşadığım her bir kayıp, beni derinlemesine düşüncelere itti ve yaşam tarzımı, hayata bakışımı tamamen değiştirdi. Umarım en kısa sürede sizin de hayata bakış açınız sizin için olumlu olarak değişir.

Düzenleme: Size iyi gelip gelmeyeceğini bilemem ama ben bu dönemde YouTube'da birçok psikoloji kanalını izlemiştim. İnsan psikolojisini anlamaya çalışmıştım, çünkü bir şeylerin normal olmadığını biliyordum. Neler yaşadığımı bir ben, bir Allah biliyor. Kanalların hepsinin ismi aklıma gelmiyor ama iyi hatırladıklarımdan birisi "Şehval Görmez" idi. Başlıklardan ilginizi çeken bir videoyu izleyebilirsiniz.

Bir süre sonra da dini videolar izleyip dünyanın o pencereden görüntüsünü anlamaya çalıştım. Ki yukarıda yazdığım birçok cümle de buralardan içime sinen ve "evet, gerçekten tam olarak denildiği gibi böyle bir yer burası, yaşadığımı anlatan tam olarak bu" diye zihnime kazınan cümleler. Hepsini hatırlamam mümkün değil ama birçok kez tekrar tekrar izlediğim videoyu atayım. Dini inancınızı bilemem ama ben de dinini çok yaşayan biri değildim. Bana iyi gelmiş ve bakış açımı değiştirmişti. O yüzden iletiyorum:

https://youtu.be/rAnLDNJJuDQ
(Sanki Dünya Bana Yüzünü Dönmüş... (Tevekkül) -Serkan Aktaş)

Bu arada şarkılara dalıp kendinizi iyice depresif moda sokmamanızı öneririm ki bunun hiçbir anlamı yok. Hele ki bizim şarkılar zaten normal zamanlarda bile dinlenmez, olumsuzluk aşılamaktan başka bir şey içermiyor çoğu.

Allah yaşatmasın benzer durumu bu sabah absürt bir rüyayla yaşadım çok gerçekçiydi mideme ağrı girdi uyurken hissediyorum ama uyanamıyorum mide kanaması geçiriyorum sandım sıkıntı stresten çok kötü bi durum bununnüzerine bu yazıyı okuyunca kahroldum tekrardan kafa dağıtacak derin sohbetlere girin sık sık eğer mümkünse bir fiziksel yoracak işe girin sohbetler ortamı iyi iş kafa dağıtırsınız mümkünse yer mekan anısı olan şeyler herşeyi silin çok zor olur evet biliyorum fotoğraflar vb hepsi yek gecede yutkunarak silinir ama zamanla en azından görmemiş olursunuz yaşınız benden büyük veya küçük amacım size akıl vermek vb değil sadece fikir yanlış anlaşılmak istemem iyi forumlar (yazarken duygularımla yazdım yanlış anlaşılmasın)

Benim de 1 ay oldu benzer hisleri yaşadım hala da zaman zaman yaşamaya devam ediyorum. Ayrılığı mantığıma oturttum ama kalbime oturtamadım. Günün sonunda hala kalbimde ama güzel bakıyorum özlüyorum bir gün geçeceğini biliyorum.
Kesinlikle terapiye git, anlatmak insanı inanılmaz rahatlatıyor.

Valla kardeşim iyiki evlenmişim diyorum çocuk sahibi olmak onların büyüdüğünü görmek bir kadının güvendiği dağ olmak güzel duygular valla benim çok umrumda değil maddiyat bekarkende paramı vardı o zamanda barda pavyonda yiyordum o parayı. Akşam gelmişsin eve kapını açan biri var ufak ufak bebelerin ordan oraya koşturuyor valla hayatı sana bir anlam katan şeyler bunlar. Bizler analarımız babalarımız gibi onların anaları babaları gibi doğduk büyüdük evlendik ana baba olduk yaşicaz ömrümüz varsa sonra her fani gibi göçüp gideceğiz bu dünyadan o nedenle bir tanede olsa bir evlat olsun çok arkadaşım var evlenmedi şimdi inanırmısın hepsi özlemini çekiyor tamam bir kadın yaşamak zor kolay değil ama yeri geliyor patrononunu idare ediyorsun buda öyle idare kardeşim evin erkeği güvenilecek dağ olmak babam olsun gölgesi yeter denmesi yetmez mi

Olması gereken durumu çok net anlatmışsın hocam sonuna kadar katılıyorum. Ama tersi durumları düşün. Açık bir alan olduğu için detaylara giremem. Çok sabırlı bir insanımdır sinirlenmem kolay kolay. Ama artık çok farklı noktalara gitti olaylar. Üstüne para verdim bitsin diye o derece.

Yalnız değilsin hocam, yazdıklarını okuyunca bunu ne kadar içten yaşadığın belli oluyor. 6 ay dışarıdan uzun görünüyor ama bir evliliğin bitişi için çok da uzun bir süre değil. Bir insanı değil, birlikte kurulan bir günlük hayatı, alışkanlıkları ve gelecek planlarını kaybediyorsun. Eve girince hissettiğin o sessizlik tam olarak bu.Bu süreçten geçenlerin ortak anlattığı ve işe yarayan birkaç şey var:- Acı genelde düz bir çizgide azalmıyor, dalga dalga geliyor. İyi bir haftanın ardından kötü bir gün gelince "hiç geçmiyor" diye düşünme, bu iyileşmenin bir parçası.- Boşluğu dolduracak küçük ve düzenli şeyler: Sabah yürüyüşü, haftanın belli günü bir arkadaşla buluşma, yeni bir uğraş. Amaç oyalanmak değil, günlerine yeni bir düzen kurmak.- Mümkünse onun sosyal medyasına bakmayı bırak. Her bakış yarayı yeniden açıyor.- İçinden geçenleri yazmak, burada yaptığın gibi, gerçekten rahatlatıyor. Bunu bir deftere de yapabilirsin.Bir de şunu açık söyleyeyim: 6 ayda his hiç azalmadıysa, uykunu, işini ya da yemeğini etkiliyorsa bir psikologla birkaç seans konuşmak zayıflık değil, en mantıklı adım. Boşanma sonrası yas çok yaygın ve bu konuda gerçekten işe yarayan yöntemler var. Kendini çok karanlık düşüncelerin içinde bulursan beklemeden bir yakınına ya da 112'ye ulaş.Hep böyle yarım kalmayacaksın. Şu an sadece hâlâ yolun ortasındasın. Geçmiş olsun.

Ben bekarken evlenmeyi planlıyordum bir kız çıktı karşıma bu evlenmeyi düşünüyormuş arkadaş olduk telefon muhabbet derken bu açıldı bana bunun sevgilisi varmış sevgilisinden bu ayrılmış yani sevgilisini düşünüyor. Haa dedim olum rafet bu kız yaralı sevgilisi hep aklında olacak. Ondan sonra ben dedim ki biz mutlu olamayız niye dedi sen onu düşünüyon onunla yaşadıkların ilkin sonuçta benle yaşarken bile onu düşünceksin olmaz o dedim ve kızla yolları medenice ayırdım. İyiki de ayırmışım kız sonra ayrıldı sevgilisine döndü. Düşün evlenmişsin karının aklı başkasında o evlilik yürümez. O nedenle arkadaşlar başkasından ayrılmış kılarlarla dikkatli ilişki yaşayın kadında unutamıyor aklı eskisinde oluyor. Sen ne yapsan yaranamıyorsun. Ben bekarken sevgilim vardı çocuk istedim evlenelim dedim onun çocuğu vardı istemiyorum dedi. Bende aile kurmak istiyoırdum sonuçta ağaç kovuğundan çıkmadık ya ayrıldım eşimle tanıştım evlendim. Tabi sevgilimle yaşadıklarımız güzeldi insan unutamıyor. Ama sonuçta aile kurmuşsun önüne bakacaksın geçmişte kalmicaksın. Yaşadı bitti gitti. Çok takarsan çok takılı kalırsın.