20 yaşında hayatın zorlukları ile mucadele

Merhabalar dostlar 20 yaşındayım. Aileme bakmakla yükümlüyüm -300.000₺ kredi borcum var. Önümde 6 aylık askerlik bekliyor. Bugün çalışmazsam yarın açım o yüzden üniye gidemedim. Sosyal bi hayatım yok işten spora spordan eve. Bi kıza aşık oldum oda başkasına her şey iyiymiş gibi aşk acısı çekiyorum Kafayı yememek için ara sıra şehir dışına atıyorum kendimi. Büyük bir gelecek kaygısı. İnsanlardan uzaklaşma hisizleşme vs vs sizde durumlar nedir.

Allah yardımcın olsun. Zorluğun ardında bir kolaylık vardır. Sabretmeni öneriyorum. Nitekim en dipten çıktım ben zamanında.

Geçenlerde bir yazı okumuştum.

Şöyle;

Başınıza ne gelirse gelsin, karşınıza hangi engel çıkarsa çıksın koca koca dertleriniz de hayal kırıklıklarınız da devam edecektir. Aşık olacaksınız ama kavuşamayacaksınız, kavuşacaksınız sonra ayrılacaksınız ama yine de yaşayacaksınız başka yolu yok. Bütün acılar gelir geçer ama hayat kalır onun için ağlamak yok. Neymiş ağlamak yok..!

Hayat her zaman devam edecek kardeşim, Allah büyüktür. Sabret.

Selamlar kardeşim,
Kendimden örnek vereyim 16 yaşında Antalya'dan Adana'ya taşındık bununla beraber babam kansere yakalanarak ben 18 yaşında iken vefat etti aile sorumluluğu 16 yaşında liseli benim omuzlarıma bindi şikayetçi olmadan bu görevi babamın oğlu olarak üstlenip kayığı ile ailemi kimseye muhtaç etmeden yerine getirmek için çalıştım liseden mezun oluncaya kadar okurken çalışmayada başladım liseden mezun olurken kazandığım yazılım mühendisliğinden vazgeçerek bir kebapçıda komi olarak iş hayatına tam zamanlı geçiş yaptım askerliğim 12 aydı ve bu süre içerinde ailemin tüm nakit ihtiyacını karşılayacak birikimi yaparak askere gittim asker dönüşü sıfırdan tekrar başlıyacak meslek öğrenebileceğim bir işe girerek Reklam tabela ( kutu harf ) imalatı sektöründe işe girdim burda işi kavrayıp daha iyisini üretebilecek seviyeye geldikten sonra 2021 yılının sonunda kendi firmamı 3 ortaklı olarak açtım şimdide ekonomik kriz içerisinde imalatcı olarak mücadele ediyorum ve kazancını birikim değilde yeni iş yatırımları olarak değerlendirmek için mücadeleyi devam ettiriyorum.

Dededen babadan zengin olmayan herkes hayata adım atınca çekiyor bu zorlukları. Zaman lazım ama şöyle de bir laf vardır; Zamansız gelen paranın...

Para dediğin gençken lazım oluyor.

Para kazanmaktan çok biriktirmek ve harcamamak önemli, benim haddime değil 300 bin kredi borcunu sormak fakat bu kadar borçlu haldeyken spor yapmak, şehit dışına çıkmak lüks görünüyor.
Öncelikle kendini herşeyden soyutlayıp düşünmeye başlamanı öneririm.

İnsanlar iş kurup batıyor hayatın sillesini yiyor düşmez kalkmaz Allah bize düşen sorgulamak değil yardım etmektir bende bu arkadaşımızın geçtiği yoldan 2 katını yaşıyor halen ama düşene tekme atan oldukca fazla

o kadar borcun altındayken spora gitme olayı garip geldi ben bile bu durumda spora gidemezken hele ki beslenme olayı sporcular için ekstra bir para
ben kafayı dağıtmak için dışarı çıktığımdı 200- 300 lük oluyorum il dışına desen o kadar seneden sonra eskişehire gideceğim bayadır şehir dışı yüzü görmedim

Hocam hayatin derdi çilesi bitmez
Ruhen güçlu olmak lazım yoksa hayat zor
Kimsenin önüne altın tepsi ile getirip koymuyorlar