Yapılan En Kötü Şartlardaki iş...

Hayat bizi bir yerlere sürüklüyor.

İki yıl aile zoruyla bir bölüm bitirdikten sonra o alanda çalışmak istemeyip müşterisi olduğum spor salonunda işe başlamıştım. (Aynı anda ikinci bölümden de umudu kesince tabi )

Geldikten sonra temizlikten payına düşen koşu bantlarının üstünü silme faaliyetini gerçekleştir, bu kısımda zoruma giden birçok durum oldu bu arada. Yeni üye olup suratını çeviren falan. Ne alakaysa. Neyse.

10 saat oradan oraya milletin peÅŸinde debelen,

YemeÄŸini ayakta ve soÄŸuk ye, yerken laf anlatmaya devam et,

Kapanışı yap, yaparken yerinde olmayan tüm ağırlıkları topla.

Bir süre sonra bünye kaldırmadı, saati düşürmüştük, sonra pandemi falan girdi araya, yanlış anlaşılmasın ama iyi ki de girmiş ya.

Ağzım köpürdü yazarken, bir de aldığımız para aylık 800-1200 arasıydı.


Siz neler yaptınız?

500 e yakın iş başvurusu yaptım 4 firmadan geri dönüş oldu ve olumlu tek görüşme Turkcell Kurumsal Saha Satış Danışmanı oldu ikinci görüşmeye çağrılmayı bekliyorum. 3 yıldır işsizim. Düğün arefesindeyim ve fiziki iş şartı koşuyorlar

Valla hocam, en uzun işsizlik, en kötü şartlardan iyidir.

Şu fiziki iş konusu da bir garip yav hocam, günümüzde garanti olmayan kısım orası artık ama eski kafalılara anlatamıyoruz işte

Ümidinizi kesmeyin, karamsar olmayın derim

Başlığa istinaden; Küçükken yazları balya saman toplamaya tarlalara giderdik dünyanın en lanet işi şeklinde tanimlamisimdir o ameleligi yapan varsa beni anlar

Babamla boya işlerine giderdim o zamanlar çok söylenirdim ama şimdi iyi ki gitmişim diyorum, elimde mesleğim oldu ileride aç kalmayız

Hocam iş fena değilmiş yazacaktım ki maaşı görene kadar o kadar uğraşıyorsunuz 1000 lira için yapılır mı? En azından uğraştığınıza değsin a101e girip 2400 alsaydınız.

Allah razı olsun hocam artık işe almaları için para verme durumuna geldim Adsense kazançlarımı maaş olarak bana versin

Toplamadım ama anlayabiliyorum sizi hocam vücudu abartı yoran her işten ekseriyetle nefret ediyorum

Yorumu korkarak yazıyorum. Herhangi bir duyguya kapılmayın lütfen. Okuyun geçin. Sonra üzülüyorum sizi kırdım diye 🥺

Hatırlamıyorum son bir senedir neler yaşadığımı tam olarak ama hayatımın en zor zamanlariydi. Zaten çok uyuyan bir insan değildim. İyice uykusuz günler, geceler geçirdim, hem de defalarca. Türkiye'ye geldigime pişman oldum orası kesin. Yedi senedir buradayım ve canımdan bezdim. Duygularımı tarif etmekten, düşüncelerimi söylemekten çekiniyorum başıma bir şey gelir korkusuyla. Sabah güne inatla gülümseyerek başlasam da mutlaka ağlayarak uyuduğum, uyuyamadigim bir yıl geçirdim. En son teyzemin oğlu şehit oldu. Ömer abimin oğlu Arda yanımda şimdi. Yarı baygın halde zülüf dökülmüş yüze dinliyor.

Bu hayat ciddi anlamda boş. Ne kalp kırmaya değer ne de hırs yapıp hak çalmaya. Sevdiklerinize sahip çıkıp kul hakkı yemekten sakiniyorsaniz sizden mutlusu yok ama ciddi psikolojik sorunları olan insanlarla yaşıyorum. Yan komşudan tutun, marketin kasiyerine kadar herkes mutsuz, herkes öfkeli. Gel de mutluluk kelimesini hayal et şurada.

Hayırlısı olsun n'apalim. Gayret etmeye devam. YaÅŸayacağız hayatı. Elimizden geldiÄŸince en iyi ÅŸekilde 🙏