Yorumu korkarak yazıyorum. Herhangi bir duyguya kapılmayın lütfen. Okuyun geçin. Sonra üzülüyorum sizi kırdım diye 🥺

Hatırlamıyorum son bir senedir neler yaşadığımı tam olarak ama hayatımın en zor zamanlariydi. Zaten çok uyuyan bir insan değildim. İyice uykusuz günler, geceler geçirdim, hem de defalarca. Türkiye'ye geldigime pişman oldum orası kesin. Yedi senedir buradayım ve canımdan bezdim. Duygularımı tarif etmekten, düşüncelerimi söylemekten çekiniyorum başıma bir şey gelir korkusuyla. Sabah güne inatla gülümseyerek başlasam da mutlaka ağlayarak uyuduğum, uyuyamadigim bir yıl geçirdim. En son teyzemin oğlu şehit oldu. Ömer abimin oğlu Arda yanımda şimdi. Yarı baygın halde zülüf dökülmüş yüze dinliyor.

Bu hayat ciddi anlamda boş. Ne kalp kırmaya değer ne de hırs yapıp hak çalmaya. Sevdiklerinize sahip çıkıp kul hakkı yemekten sakiniyorsaniz sizden mutlusu yok ama ciddi psikolojik sorunları olan insanlarla yaşıyorum. Yan komşudan tutun, marketin kasiyerine kadar herkes mutsuz, herkes öfkeli. Gel de mutluluk kelimesini hayal et şurada.

Hayırlısı olsun n'apalim. Gayret etmeye devam. Yaşayacağız hayatı. Elimizden geldiğince en iyi şekilde 🙏