İşsizliği fırsata çevirenler.

Ustad birincisi is arkadaslarin hakkinda boyle dusunmeniz yanlis. Siz nasil ki mecbur oldugunuz icin calisiyorsunuz, onlar da mecbur oldugu icin calisiyor. Yoksa kimse enayi degil ama sartlar maalesef boyle.

Allah analı babalı büyütsün. Hocam bende anlatmak istiyorum. Yazın boyacı da çalışıyordum (yazları işler iyi olur) 1 evden bana düşen fiyat 200-400 tl arası bir fiyat olmasina rağmen hep daha düşük veriyordu. En son işten ayrıldım ayrılırken parayı toplu istedim daha önce vermedilerini de ver dedim ( böyle değil daha güzel bir dille) tamam şimdi yanımda yok sonra "helaleşiriz" dedi. 3 ay geçti...

Hocam tüm firmalarda aynı durum imkanınız varsa şirketlerin kendi işlettigi istasyonlardan birinde iş bulun En azından calısma sartları daha insancıl olur. Zengin daha zengin fakir daha fakir olayı tam olarak bu noktadan başlıyor.

Hocam kucuk bir isletme size zam yapamaz ki. Bir kisinin maliyeti 3bini geciyor.benzincinin karida dusuk.
Sana tavsiyem buyuk sirketlere gir.benzincide yukselemezsin ki.

Kendimden örnek verecek olursam koskoca holdingi karıştırdım sırf şef benle uğraşıyor diye. Biraz yırtık olmalıyız işverene karşı. İşverenin umrunda değil ki senin ödemen senin derdin. Yıllardır yabancı CEO'ları takip ederim. Birisinin bir anısını söyleyeyim. Sormuşlar adama nasıl bu başarıyı elde ettin diye. Adam da ben çalışanımın yerine kendimi koyarım. Fırsat buldukça birini tutar öğle yemeğini dışarda onunla yerim. O istediğini yerken ben daha ucuz basit bir şey yerim. Öyle ki benim de bir insan olduğumu unutmasın diye. Ve çalışanları adamı çok severmiş. Herkes canı gönülden kendi işi gibi sarılırmış ve şirketi hep kar ile ayı kapatırmış. Çünkü kimse kaytarmıyor ve severek işini yapıyor. Bizdeki durum tam tersi

Kardeşim bir Ermeni iş adamının yanında çalışıyordu. Bu Ermeni patron bizim dini bayramımız diye 11 gün tatil verirken ben o sıralar bir Türk firmasında çalışıyordum. Bizimki ise 3 gün izin verdi 4. gün iş başı. Şimdi çalışan yatsa kaytarsa hakka girmez. Çünkü işveren her şekilde hakka giriyor. Ben daha hiç bir sektörde Türk firmalarından olumlu bir şey duymadım. İnovasyon oryantasyon ayın elemanı zırvaları ile vakit dolduran ara yönetimden tutun kendini şirketin patronu sanan yöneticilere kadar Türk firmaları kemiricidir ezicidir.

Şimdi mecbur çalışıyoruz kısmına gelelim. Evet çoluk çocuğumuz var. Ekmek derdindeyiz. Ancak hakkımızıda yedirmemeliyiz. Kulun rızkı bellidir. 2006'dan bu yana çalışma hayatındayım bir kere bile işsizlik kaygısına kapılmadım. Çünkü rızık için mücadele ettim. Bekara karı boşamak kolaydır derlerdi evli iken bile çalıştığım firmaya ağzıma geleni saydım çıktım korkmadım çünkü Allah'a havale ettim, paramı da hiç bir iş yerinde bırakmadım.

Çalışan mahkemeye giderse her zaman haklı çıkar. Ancak hükümet öyle ipleri işverenin eline vermişki seni her türlü zora sokuyorlar. Mobbinginden tutunda işverenin burnu havadalığına kadar Türk firmaları tamamen işe ayramaz. O nedenle dünyada ses getiren bir Türk firması bulamazsınız. Az para çok iş mantığı ile gitmez. Bence beter olsunlar çünkü ÇALIŞKAN TÜRK İNSANINI küçümsüyorlar. Gidip bir yabancı firma bulup çalışmak en iyisi ya da kendi işini yapma şansın varsa yap..

Bu kadar uzun yazmamın sebebi seni çok iyi anlıyor olmam. Ve işin hazır varken başka işleri kovalaman lazım. Bulduğunda sayıp sıvazla çık. Bak çocuğun olacak Allah rızkını bir şekilde verecek o miniğin. Ama sende aramalısın sormalısın. Çalışmak isteyen herkes iş bulur yeter ki istesin..

ben öğrenci iken haftada 2 gün çalışarak ayda 2100 lira kazanıyordum bi mimarlık ofisinde. şimdi haftada 7 gün 15 saat çalışacak olsam vermiyorlar o parayı. benim zaten maaşlı çalışma gibi bi huyum yoktur. ya ortak olurum ya da çalışmam. önceki çalıştığım ofiste de önce yüzde 25 ortaktım, sonra yüzde 40 sonra yüzde 50 ortak oldum. geçen eylülde özel bir durumdan dolayı ayrıldım ve başka bir ildeyim. şuan bulunduğum ilde ortak olarak çalışabileceğim ofis arıyorum. bulamazsam da maaşlı çalışmayı düşünmüyorum asla. çünkü kriz var diye 1500 liraya bile mimar çalıştırmaya utanmayan patronlar var. Allah topunun hak ettiğini versin.

Benzer durumdayız diyebilirim. Askerden geldikten sonra aylarca iş aradım. Kendi mesleğim olmayan yerlere bile başvurdum. En sonunda orta ölçekli bir firmayla görüştüm. Gerçi işe girdikten 3 gün sonra başka yerde görüşme için mesaj atmıştı. Ama çelik kapı olduğu için sıcak bakmadım. En azından kendi alanımda çalışırım diye düşündüm.

Neyse firmaya grafiker olarak girdim. Girdiğim gün sigortam başladı onda sıkıntı yok, maaşı da asgari ücret verebiliriz dediler, kabul ettim. Vasıfsız bir insanın aldığı maaşı grafiker olarak almak zoruma gitmedi değil. Aradan zaman geçti, grafiker olarak girdiğim yerde yapmadığım iş kalmadı. Baskı makinelerinin kullanımı, siparişlerin takibi, sipariş hazırlama/düzenleme vs orada ne iş yapılabilirse hepsini yaptım. İş yeri taşındı, eşyaları bile taşıdım. İş yetişmedi akşamları evden hazırladım. Ben işe ilk girdiğimde aylık 20-30 bin tl ciro yapan firma 12.11.2019 itibariyle 130-140 k ciro yapıyor. Bu geçen 8 ayda sadece 200 tl zam aldım. İki ay önce alternatif işlere baktım ama yok... Yarın çıksam ortadayım. Borçlar bir yandan, ekonomik kriz bir yandan, bunu fırsata çeviren patronlar bir yandan.. Türkiye'de yaşamak başlı başına mucize zaten. Bunu başaranlara helal olsun diyorum.

zor durummuş maalesef.
mesela siz nasıl mecburen çalışıyorsanız büyük ihtimal de o eskilerde bazı mecburiyetlerden bugüne gelmişlerdir.
patronda çalışan bulmakta zorlanmadığından zam mam da yapmaz.
kötü bir durum çoğu sektörde benzer şeyler yaşanıyor