Ne Yapmalıyım?

Geçen gün katıldığım yazılım yarışmasında derece yapamayınca iyice kötü oldum.Dertlerime bir derman üretmeye çalışıyorum yardımcı olursanız sevinirim arkadaşlar.

Şimdiye kadar hiç bir başarım olmadığından bir de tek ilgi alanım olan bu programlama yarışmasında yapamayınca iyice kötü oldum.Gerçi ilgi alanım ama hayatta karşı olan kötü düşüncelerimden dolayı bu yarışmayı öğrendikten sonra doğru dürüst çalışmaya başladım(düzenli bir şekilde).Rakipler 3-4 yıldır düzenli olarak bu işle uğraştığından başarısız oldum.

Ailemle aramdaki sorunu çözemiyorum.Açık konuşayım şimdi bazı arkadaşlar bir yandan haklı olarak haline şükret diyeceklerdir ama bu ülkede yaşadığımdan ve yaptığım hatalardan dolayı çok üzülüyorum.Üstüne üstlük bir de benim karakterimin yeterli olmaması sebebiyle hayatla olan problemlerimi çözemiyorum.(Atamızın ve şehitlerimizin ruhu şad olsun mezarlarında hüngür hüngür ağlıyorlardır ülkemizin bu halini görünce)

17 yaşındayım şu yaşıma kadar hep başkalarının hayatını yaşadım ve yaşadınız.Çünkü bizim,bizlerin hep öyledir.Şu oks'yi sbs'yi bir atlatalım rahatız,şu liseyi bir atlatalım rahatız,şu üniyi bir atlatalım rahatız,şu askerliği,şu düğünü,şu çocuğun sünnet masraflarını derken bir ölelim rahatız dememize kadar sürekli karşılıksız beklentilerle yaşıyoruz.

Ben ne yapacağımı bilmiyorum.İyi bir okulda değilim eğitim anlamında şimdiye kadar beynimi doğru dürüst kullanmışlığım yok.Bu sebeple tüm alanlarla başarısız oluyorum.Bunu aileme anlatıyorum diyorum bu okula gitmek yerine evden yapsam mutlu bir şekilde yapabilirim diye ama yok kabul etmiyorlar.Onlarda bir nebze hak veriyorum sonuçta benim boş vasıfsız biri olmamdan dolayı korktuklarından en azından diplomanla şuraya başvurursun falan deyip sinirimi bozacak sözlerde bulunuyorlar orası ayrı.

Fakat onlara anlatamadığım bir şey hayatın önemi.Geleceğe odaklanmış durumdalar ama 2 dakika sonra sağ kalıp kalmayacağımız bile belli değilken ülkemizde insanlar 10 yıl sonrasına planlar yapıyor.Hani öğrenmek için planlar yine yapılır ama anı yaşamak diye bir şey var ya ben onu hiç yaşayamadım.

-Şu yaşa kadar ilkokul 2.sınıftan beri elime kız eli değmedi.Aileme bunu da açık açık söyledim okulumda yok dedim.

-3 senedir o okulda(11.sınıfım şuanda) teşekkür belgesi alıyordum bir dershanenin deneme sınavına bir girdim 500 üzerinden 150 aldım.(Ortaokulda 500 üzerinden 350-370 alırdım)

İşin açıkçası ne yapacağımı bilmiyorum.Hayattan cidden usandım cıvıl cıvıl bir şehirdeyim çok karakterli kızlar var adım gibi biliyorum ama ne onların gittiği dershaneye gidebilecek param var.Ne de bir aktivitem.Tek aktivitem var ki o da ailemi iyice rahatsız etti okulu ekip avmlere gidip mal mal tek başıma dolaşmak.

Ailemle en az 5 defa konuşmuşumdur denemek istiyorum evden okumayı falan ne kaybederim şeklinde işin açıkçası birde aile huzurumu iyice bozdum.İşin gerçeği ailemin değerini biliyorum fakat şuan alternatif bir imkanım olsa ailemin yanında durmazdım herhalde.

Bazı kişiler çok destek oluyor bir şeyler yapabilmemiz için öğrenebilmemiz için bazıları ise iyice köstek oluyor.Kimisi etkinliklere aktivitelere teşvik eder kimisi 4000-5000 sahnelik performans ödevi verir.Kimisi cuma günü törene az kişi katıldığından bizi 80 dakika tören için okulda tutar.İşin açıkçası bazı insanlar insanlıktan anlamıyor ama elimden hiçbir şey gelmiyor ne yapmalıyım arkadaşlar?

Ekleme:

Önceden hiçbir şeyi sorgulamaz boş boş yaşardım.Şimdi çoğu şeyi sorgulamaya başladım ve iyi ki de başlamışım diyorum.

Okulumun bitmesine 1 buçuk yıl var(sınıfta falan kalmazsam) ama bu şekilde üniversiteyi kazanmam imkansız.Neden başarılılar hep daha başarılı olma fırsatına sahip olabiliyorken başarısızlar başarısız olmaya mahkum oluyor anlamıyorum.

"Hayattan cidden usandım cıvıl cıvıl bir şehirdeyim çok karakterli kızlar var adım gibi biliyorum ama ne onların gittiği dershaneye gidebilecek param var."

Bu cümleye kadar çok akıllı uslu konuştun be kardeşim..Burada okumayı bıraktım ve sana tek diyeceğim,
düşün. Nerede hata yaptığını kendin bulacaksın.

Bilmiyorum işte hocam nerede hata yaptığımı?Aileme o kadar problem ettirdim ki bu durumu ailemin huzuru bile kaçtı.Ama elimde değil.Misal insan o yarışmadan sonra sevgilim olsa da takma demek ki doğru şekilde çalışmıyormuşsun çalışma stilini değiştir demesini bekliyor.

İyi liselerdeki yaşıtım kızlar okul,dershane,avm,sinema takılırlar genelde.Ben hiç tanımadığım kişilerle okul ve dershane dışında nasıl tanışayım?Maddi durum elverse dershaneye gitmek isterim ama şöyle bir durumda var ne yazık ki Allah'ın bana verdiği ömrümün her haftasında evden çok okuldayım.Ve bunu karşılıksız olarak yapmak çok koyuyor.Sadece seneye bir diploma verecekler.Okulumun bana sağladığı tek şey programlama ile tanıştım ve çok karaktersiz insan gördüm.İnsan olmayana insan gibi davrananın kaybettiğini gösteriyor insana bu tarz okullar.

Yaptıklarınızdan mutlu olmaya çalışın hayat kısa şekilde sözler söylenir ama bana o fırsat verilmiyor sinir oluyorum.Sokakta bazen çöpten atık toplayan yaşıtlarımı görüyorum ne yazık ki onların hiç fırsatı yok.Kendi fırsatlarını yaratmak zorundalar.Çok şükür benim ev geçindirme gibi bir sıkıntım yok lakin üzüldüğüm ailemin emeklerini yanlış şekilde değerlendirmesi.

Ekleme:

Bence bir insanda en önemli şey sağlık ve azmidir.Çok şükür şuanda ikisine de sahibim ama kullanmama izin verilmiyor.Ve ne yazık ki o herkesin sahip olduğu güzel lise anılarına hiç bir zaman sahip olamayacağım.Kızlı erkekli yapılan etkinlikler.Lise yıl sonu balosu vb. hepsi.Ben ki yazılım yarışması için kursa giderken her gün yıkanırdım okula giderken 1 hafta yıkanmıyorum içimden gelmiyor.Okula girdiğimde o pis kokuyu aldığımda diyorum bu kokuyu duyacağıma kendi ter kokumu duyayım daha iyi şeklinde salak saçma düşüncelere kapılıyorum.

Sisteme hosgeldin

Yazdiklarin iyi hos guzel seyler ama sen kendine bir yol cizmeyi birak hedef bile koymamissin. Kuru yapraklar gibi savruluyorsun hayatta galiba pes etmissin ama isler oyle yurumuyor maalesef. Kimse sana acimaz bunu unutma. Yapabilecegin en dogru sey yakindigin bu sistemi kabullenip karsina cikanlari kendi silahlariyla vurman.

Daha yasin genc bu kadar acele etme bence, anne baba lafini bir sure daha dinlemen gerekiyor. Kendi kararlarini onlara kabul ettirebilmen icin biraz daha yaslanman gerek daha cok gencsin

Tamam haklisin kesinlikle bu sistem hepimizi somuruyor ama ona uymayanida hic acimadan saf disi birakiyor. O yuzden kabullenip kendi cikarina kullanman gerektigini benimsemeye basla simdiden.

Kızlarla tanışma derdim olmadı, o bahsettiğin lise yaşamını bende bilmiyorum, baloya bende gitmedim, dershaneye gittim ama o bahsettiğin dershanelerden değildi...Güzel kız var mı yok mu diye bakmadım.

Mezun oldum arkama baktım geriye kalan tek şey ana baba kardeş.
Sevgili gerek duymadım o zamanlar gereksizdi çünkü. ( Elbette bir kaç kızla konuşmuşluğum oldu )

Sonra üniye başladım, elimde tütün.. Yataktan kalktığım gibi gidiyorum geliyorum bir ara dedim " l*n ben ne yapıyorum ? "
Sonra düzene girdim şimdi ise bunları yazarken sözlüm yanımda oturuyor .
Ayın 1nde maaşımı alıyorum sabah gittim primimi aldım. Onunla gezdik tozduk eğlendik.
Bu arada, elimde marlboro.

Yani, bugün tanıdığın kız yarın olmayacak tam tersi sana sen başarırsın değil ya boşver gezelim diyecek.
Yarın tanıyacağın kız ise sana " hadi bitanem gelecekteki evimizi modelle, ben çizebildiğim kadar çiziyim sen 3 boyutlu yap " diyecek .
Seni takip ediyorum da sendeki bunalım falan değil, kendini şartlaman. Şartlama kendini bazı şeylere. Hayat istediğin gibi gitseydi zaman geçmezdi. O 4 yılı da s.. et meslek lisesinden bir halt olmaz ama....
Benim hatun yazılımcı, anadolu girişli. Sınıflarındaki çoğu kişi meslek çıkışlı. Onlar çatır çatır program yazarken benim hatun öğrenmeye çalışıyor. Sizin de artınız bu ! Uçkur peşinde koşacağına bilgisayarın sevgilin olsun. Sıkıca bağlan ona boş muhabbetlere girme ne kendi zamanından çal ne de başkalarının zamanından.
Program üret, uygulama yap ama bir şeyler yap ! Kafanı yastığa koyduğunda başardım l*n de kendine..Bunu da yaptım onu da yapacam de. İlerde bunu sana zaten karın söyleyecek ! Şimdinin kadınlaşmış kızlarından uzak dur.

Çok dara düşersen eğer çok sıkılırsan bende müsait olursam konuşuruz.

@Suerte;

Allahtan hep bir fırsat istedim bana bir fırsat verdi onu da değerlendiremedim baya üzgünüm 2 gündür.Gerçi bir yarışmaya bel bağlamamak lazım ama yarışmada 1.olan arkadaş geçen sene katıldığı başka bir yarışma ile %100 üniversite bursu da kazanmış.Ailelerin düşüncesiyle kendini garantiye almış denilebilir.

@EcLeL;

İşte benim o bir iki kızla flört olayı falanda olmadı kendimi bildim bileli.Benim amacım zaten güzel kızlarla yiyişmek değil.Karakterli kızlarla sevmeyi ve sevilmeyi tatmak.Gerçi şimdi kısmen haklı olarak bu yaşlardaki sevgi sevgi bile değil diyebilirsiniz lakin insanın yine de canı çekiyor.

Kendime en çok kızdığım konulardan biri aileme çok büyük zarar verdim.Şuan tek dileğim ailemin eski haline dönmesi.Benim yüzümden ailemde de problemler çıktı.Bir yandan diyorum acaba bu dediğiniz gibi şartlandırma,bahane üretme huyumdan dolayı çok iyi bir lisede veya ortamlarda olsam bu seferde derslerin yoğunluğundan,hayatın monotonluğundan mı sürekli şikayet ederdim?

Bu bunalımımın diğer bir sebebi de şimdiye kadar sadece bilgisayar başında olmamdan kaynaklanıyor.Yani şimdiye kadar normal seviyede sosyal ve iyi bir hayat sürmüş olsaydım şimdi bilgisayarda bunaldım herhalde diye düşünmüyor değilim.(Ortaokulda hem iyi bir okuldayım hem iyi bir dershanedeydim tamamen ergenlik dönemimin salaklığından dolayı ne doğru dürüst eğlendim ne de doğru dürüst öğrendim ve o günlerin telafisi olmadı ne yazık ki - Şuan rüyandan uyansam 7 veya 8.sınıfta olsam sbsden tam puan alırım o derece dersimi aldım)

Aslında hedeflerim vardı hatta 3 aydır duvara asılıydı kağıtlarla tekrar yırtıp çöpe attım;

Ana Hedeflerim;
-Çok iyi bir üniversitede bilgisayar mühendisliği okumak
-Anı yaşamak
-Çok iyi bir yazılımcı olmak
-Para kazanmaktı

Bunları parçalara bölmüştüm;

Part -1;

Ygs bitirilecek
Algoritma teknikleri öğrenilecek
İngilizce öğrenilecek

Part - 2

Lys bitirlecek
Anı yaşamak
Yazılım geliştirme ilerletilecek.

Vb. şeklindeydi.Lakin dediğim gibi kendimi destekleyecek,motive edecek bir şey olmadığından sürekli sönüyorum.Yine bahane üretmek gibi olmasın yarın sabah 8'den akşam 5'e kadar okuldayım.(Hafta içi tüm günler yani)

Yiyişmek ney la ? İnsan hakettiğini bulur bunu unutma.
Aileni kafana takma senden beklentileri okuman ve sen kendini üzdükce onlarda üzülür.
Okuluda kafana takma, ben sabah 8 akşam 9 iş-dersteyim... Buna ne diyecen ? Buna rağmen hala geliştirebiliyorum kendimi.

Şartlama şartlama şartlama...Bahane üretme, totonun rahatından kıs gelişimine harca.

@EcLeL;

Nasıl yapıyorsunuz hocam?Ben 5'te eve gelince bitmiş oluyorum siz nasıl kendinizi toparlıyorsunuz 21'den sonra ? Haklısınız.Bugün paypal nakit kartı da çıkarttım.Şuan tek düşündüğüm hem ygs'yi,hem yazılımı hem para kazanmayı hemde eğlenip,dinlenmeyi nasıl yapabilirim?(Şikayet,sitem ederek boş vakit harcayacağıma bunları düşüneyim.)

Gece 2de yatıyorum, günlük uykuyu 6 saate düşürdüm gece 2ye kadar ( gözümden yaş, başıma ağrı girene kadar modelleme, tasarım, kodlama her ne ile uğraşmak istiyorsam ) haftada 1-2 gün kendime mole veriyorum..
Eğer birşeyler başardıysam 1 hafta mola veriyorum 1 hafta sonra yine.

Günde 2 paket sigara, enerji içeceği / kahve ( türk kahvesi ve şekersiz-sütsüz nescafe karıştırıp ) / sadece dem olarak çay Sen benim yaptığımı yapma ben Allaha emanet yaşıyorum.
Ama, düzgün yaşayıp dengeli beslenip ben niye başaramıyorum diye üzülmek yerine veya başaramazsam korkusu yaşamak yerine kendime eziyet edip başarıyı sağlıyorum