Zenginler Nasıl Mutlu Oluyor?

Çok haklısın o hedefler duruyor devam. Çocuklara ev almayacağım ama istediği yerde ev alabilecek finansal özgürlüğü vereceğim. Hedef 15-17 yıl, çocuklar üniversiteyi bitireceği zaman. Aylık 10k TL birikim yıllık enflasyon oranında artış ile 17 yıl sonra sorun çözülüyor tahmini birikim 500k dolar.

Cidden konuyu komple okudumu herkes, özellikle konu sahibi büyük sallamış bazı cevaplarında 😀

aslında nasıl mutlu oluruzdan önce mutluluk kavramını açmak gerekir. mutlu olunca insan sanıyor ki hiç üzüntü veya öfke duymayacağız, hep güleceğiz, yani salak bir insan gibi olacağız. hayır efendim mutluluk ayrıca bu gibi durumlarla başa çıkma yeteneğidir. mutlu olmak için anı yaşamak çok önemli ama ayrıca bir duruşun, bir amacın da olmalıdır. içinde bulunduğun imkanları küçümsememek gerekir, şükür etmeyi kastetmiyorum yanlış anlaşılmasın.

bir de olayın bilimsel boyutu var ki o da psikolojimizle alakalı. beynimizdeki serotonin ya da dopamin gibi hormonlar bizim mutlu olup olmamamızı etkileyen yegane etkenler.

zenginler nasıl mutlu oluyor. zenginlikle. fakirin mutluluğa ihtiyacı olduğunu düşünmüyorum onun ki yaşam savaşı.

Yok hocam sallama yok, yalan söylemek gibi bir huyum yoktur, bir menfaatim de...

Sallama olan yeri söylerseniz ispatlayacak delillerin vardır

Sanırım sorun bir haz sınırımın olması, mesela lüks bir ev, iyi bir araba, başkalarının beğenmesi benzeri konulara ilgim yok. Bunları değiştirmek iyi mi olur kötü mü bilemiyorum. Risk almak.

Sıradan oldukça sıradan istekler benimkisi, çocukların havuzu olsun, eşimin evi güzel olsun. Babamlar yanımda yakınımda olsun.

mutlu olmak tamamen bir seçimdir

Kesinlikle hocam, inanın kısmen de olsa bu pazar günü bu konuyu açma seçimi mutlu ediyor.

Mesela kimi bilinen marka elbise giyer ben özellikle yazısız alırım (eşime aldırırım) çünkü bir markanın parayla reklamını yapmak mantıksız geliyor ve giyerken huzursuz hissediyorum.

bir video görmüştüm evin sıcak olmasından yakınıyorsun çünkü evin var trafik var diya hayıflanıyorsun çünkü araban var baban sana kızdı diye üzülüyorsun ama baban var yani tamamen piskolojik insanın kendıne yetebilmesi cok önemli hocam

Çok uzun zaman önce Paulo cello nun "simyacı" adlı kitabını okumuştum.

Bir kişi metali altın ya da elmas (tam hatırlamıyorum) simya formülünü aramak için Mısır'a gidiyor. Kitabın bir noktasında hayali hacca gitmek olan bir Müslüman kristalcinin yanına işe giriyor, adamın işleri o gelince iyi gidiyor ve simyacı ayrılırken adama "artık hacca gidebilirsin" diyor. Adam başlıyor ağlamaya.. "ben bu yaşıma kadar hacca gitmenin hayali ile yaşadım, şimdi imkanım var ve eğer gidersem hayatımın amacı kaybolacak" diyor ve gitmemeyi seçiyor. Gidebilmenin hayali ile yaşamak istiyor. Simyacı ise formülü kendi evinin altında olduğunu öğreniyor kitap sonunda.

Evet bir şeylere ulaşabilme hayali kurmak, çalışmak gerçekten mutluluk veriyordu. Şimdi o hayalleri gerçekleştirirken, yeni hayalleri kurmak ilki kadar heyacanlı olmuyor. Ben de biliyorum yeni hedef koymayı, koydum da ama bunun olabilme ihtimali, önceki belirsizlikten farklı oluyor ve baştaki mutluluğu vermiyor.

O yüzden bu insanlar nasıl mutlu oluyor diye sordum kendime...

Kazancağın bir yarışa girmek seni motive etmiyor. Gerçekten etmiyor.

Biliyorum anlaması biraz güç, belki 4-5 ay öncesine kadar ben de anlayamazdım.

Aklıma şu sahne geliyor

ailenizi düşünmeniz çok güzel. hep birlikte olursunuz umarım. ama sizde kendinize bir şeyler katın bir şeyler üretin. sizi mutlu edebilecek bir hobi bulabilirsiniz mesela.