Çocukluktan beri kola içerdim, hatta neredeyse abartırsam bebeklikten beri diyebilirim.
Okul zamanlarında aç karnına kola içerdim. Sonrasında bir şeyler kodlarken falan günde 6 litre lıkır lıkır giderdi. Üniversitedeyken mide asidim ağzıma gelmeye başladı göğsümde yanmalar falan başladı.
Doktor mide ilacı verdi onu kullanınca geçti. Hayatının sonuna kadar kullanacaksın dedi, kola içmeye devam ettim ilacı kullanıp çünkü bırakamıyordum, başıma ağrılar giriyordu bırakınca, içince de ağrım geçiyordu.
Bir 5 yıl sonra, durumum daha kötü olmaya başladı, ilaç içsem de yine asitler ağzıma gelmeye başladı. Artık hasta olduktan sonra hastalıkları çok zor atlatmaya başladım.
Eşimin çok basit bir şekilde hiç bir şey olmadan geçirdiği gripler beni mahvetmeye başladı. Mahvetme nedeni şu, herhangi bir hastalık mideme vuruyor, istifra ettirmeye başlıyor, su bile içemiyorum, su içemediğim için dehidrasyon başlıyor ve dehidrasyonla beraber daha çok su istiyorum ama içtiğim suyu vücudum dehidrasyonda olduğu için kabul etmiyor ve istifra ediyorum. Bu yüzden günlerce suyla dilimi ve dudaklarımı ıslatıyorum azar azar ve dehidrasyondan çıktıktan sonra iyileşebiliyorum.
Bu süreçte ölümlerden ölüm beğeniyorum, titriyorum, açlıktan susuzluktan artık vücudun güçsüz düşmesinden ve 10 kg falan kaybediyorum her hasta olduğumda. Beni gören millet ne oldu sana diye korku dolu gözlerle bana bakıyor.
Hayattaki en büyük pişmanlığımdır şu kola işi. Keşke anam babam alıştırmasaydı eve sokmasaydı, tanışmasaydım...