Sizde de acelecilik var mı?

Buna gençlik diyoruz. Zamanla her istediğini almanın sana zarar verdiğini, aldıktan sonra aslında o kadar da gerekli birşey olmadığını anlaya nnlaya farkediyorsun... Aynı şey bende de vardı, hala da bir mirktar var. ama birşey istediğimi farkettiğim anda nadasa bırakıyorum kendimi. gerçekten de çoğunlukla daha iyisi, daha ucuzu, daha fazla fonksiyonu yerine getiren bir alternatif geliyor aklıma.

zamana bırak, kendini de kontrol altına al...

yaygın genel bir durum var buralarda... bir hedefimiz, bir amacımız kalmadığı yada ulaşılması artık imkansız gibi birşey olduğu için kendimizi bu tip alışverişlerle, isteklerle tatmin etmeye çalışıyoruz. başarı uzak, başarsan maddi karşılığı yok. gelecek uzak, birşeylere sahip olmak çok uzak...

coğrafya kaderindir.

Hocam genç değilim ki ya sadece maddi istekler değil dedim ya herhangi bir şey olabilir ama o an olmalı gezme tozma da olur

Arkadaşlar bende acaip bir huy var, hayatımı mahvediyor.
Şöyle ki bir şeyi her an isteyebilirim, istediğim an olmalı, o an olmadıysa bir daha olmasın inşallah modundayım
Kendimi bildim bileli bu böyle.
Örnek veriyorum saat farketmez 11-12-1 o an bir video izledim ve bir klavye gördüm, sesi hoşuma gitti, bir süredir de klavyemi değiştirmek istiyordum, tamamdır o klavye alınacak, heryerin kapalı olması sorun değil hemen 2. el sitelere girerim, gerekirse 0'ı 1500 tl olan klavyeye 2000 tl öderim 2. el alırım ama o an gider alırım.
Eğer o an alamadıysam bulamadıysam bitmiştir, daha yüzüne bakmam, 2. el satan adam sabah gel al desin gidip almam, sıfırını da asla sipariş etmem çünkü kargoya verildi verilecek gönderildi teslim edilecek asla bekleyemem, 2 gün de olsa bekleyemem. Hevesim kaçtıktan sonra nalet olsun o şeye hiç olmasın bir daha gözüm görmesin karşıma çıkmasın daha iyi.

Veya arkadaşlarla buluştuk ve bir etkinlik yapmak istedim, herkesi ikna edene kadar zorlarım o an o şeyi yaptırırım, eğer yapmazsam o gün daha benden verim alamazlar tüm gün moralim herşeyim biter, isterse dünyanın en güzel günü olsun gene de gülmem mutlu olmam o günden.

Veya o gece bir diziye başlamak istedim veya film seçtim ya kafaya koydum ya, o diziyi izlerim, sabahın köründe iş olması olmaması hiç önemli değil, hastane randevum mu var, gerekirse 15 gün tekrar randevu almama cezası yerim gitmem ama o filmi izlerim, uykusuz kaldığım için kendime delicesine kızar öfkelenirim ama o şeyi yapmak istiyorsam o an yaparım. Yapmazsam kendimi adeta bir köle, başkalarının bir kuklası ve onların oyuncağı gibi hissederim sanki onlar benim hayatımı yönetiyor gibi olurum.

Bu nasıl geçer yada sizde de var mı