Allah ailesi ile yaşayanlara sabır versin

Question

Yıllar önce evi iyi ki ayırmışım diyorum. iyiler hoşlar seviyorum ama 1 gün gittiğimde bile kalmaya asla tahammül edemiyorum. Sanki eski ailem gitmiş yerlerine başkaları gelmiş gibi hissediyorum. Yaşlandıkça iyice huysuz , her şeye söylenen , asla memnun olmayan insanlara dönüştüler. Eskiden gerçekten böyle değillerdi ve sürekli eleştiri yapıp çok konuşuyorlar.

Aramızda üniversiteyi bitirip hala ailesi ile yaşayan var ise Allah gerçekten sabır versin arkadaşlar. benim ailem bide çok iyiler ki iyi oldukları halde böyle insanlara dönüştüler yaşlandıkça. 1 gün bir araya gelsek ruhum çekilmiş gibi hissediyorum gerçekten.

Umarım en kısa zamanda yalnız eve çıkarsınız. Ben bu kadar iyi olmalarına rağmen tahammül edemiyorsam benden kötüleri düşünemiyorum bile.

deeprock2 · Answer

Hayat çelişkilerle dolu. Babasından hiç memnun olmayan bir arkadaşım vardı. Babası vefat etti. Çok üzüldü.
"Kel ölür, sırma saçlı olur. Kör ölür, badem gözlü olur."  - Atasözü

FıratBey · Answer

çocukken anne babanın çocuğuna sınır koyması lazım.

yetişkin olduğunda ise bu durum tam tersidir. sizin anne babanıza sınır koymanız lazım. bunun için gecikilmişse bu çok zordur.

maliaslan · Answer

Konu sahibini çok iyi anlamakla birlikte tasavvufi açıdan naçizane tavsiyelerimi ve görüşlerimi yazmak istedim. Bu arada yaşım 30 ailemle birlikte yaşıyorum.
İnsanın doğduğu ev kaderi. Cüzi irade yok. Doğrudan kader. Anne babanı seçemiyorsun.
Kitaplarda özellikle bu yüzden üstüne basa basa denir ki "ana babaya asi olmayın." çünkü ana babaya asi olmak; kadere asi olmak, yani yaratıcıya isyankar olmakla doğru orantılı.

En kötü senaryoyu yazıyorum: Evet insanın anne babası belki gerçekten cahil olabilir, hatta dümdüz kötü olabilir ama diyor ki sen anne babana asi olamazsın. Çünkü bu kaderin, burası dünya ve dünya da imtihan yeri. Diyor ki ayette "sizi birbirinizle imtihan edeceğiz, bakalım sabredebilecek misiniz?" Sonra gene diyor ki ayette, "sabredenleri müjdele!"

Yani elbette herkesin ana babası ile ilişkisi bir değil. Herkes kendine öz, herkes kendine has. Her anne baba bir değil. Fakat gene de her şeye rağmen asi olmamak gerekiyor. Kızgınlığın ve kırgınlığın etkisi hafiflediğinde affedici olmanın ve onların gönlünü hoş tutmanın verdiği huzuru yaşarsınız.
Unutmamak gerekir ki ölüm var ve sizden önce Âlemi bekaya göç ederlerse de bu gibi anlarda sabırlı davrandığınız için huzurlu olursunuz.

Uzun oldu farkındayım. Geleyim son sözüme. Eğer sabredilemiyorsa bence mümkün olduğunca uzak durulmalı. Doğrusunu yanlışını üslubunca belirtmeli, gönüllerini hoş tutmalı, ellerini öpmeli sarılmalı, sizden razı olmalarını sağlamalı ama uzak durmalı.
Çünkü ölüm var. Ve pişmanlık tahmin edildiğinden çok daha can yakıcı.

black6sea1 · Answer

Daha dün aramızda bi konu oldu. "Ayrı eve çıkıyımda bi kurtulun" diye cümle kurdum.

Kaç yaşında adamın çok ağrına gittiğini gördüm, gelip sorular sormayan futbol ile ilgilenmeyen adam bana futbol soruları sormaya başladı.

Aile bazen yaş ilerledikçe düşüncelerimiz ile çok ters gelebiliyor ama bizlerden başka bi dayanakları yok.

Takva · Answer

Siz yaşlanınca nasıl olacaksınız acaba?  Bazı düşüncelerinizi değiştirmenizi öneririm.

A.AY · Answer

Babam ve Ben
  4 Yaş: Babam herşeyi bilir.
  5 Yaş: Babam çok şeyi biliyor.
  6 Yaş: Benim babam, senin babandan daha çok şey biliyor.
  8 Yaş: Babam galiba bazı şeyleri biliyor.
10 Yaş: Babamın gençliğinde herşey çok farklıymış.
12 Yaş: Aslında babam bu konuda hiçbir şey bilmiyor.
14 Yaş: Babamı dinlemeye gerek yok! O, artık tamamen çağ dışı.
21 Yaş: Babam mı? O, hiçbir şeyden anlamaz.
25 Yaş: Babam bu konuda az da olsa bir şeyler biliyor. Ama o yaştaki insanın bir şeyler bilmesi zaten normal...
30 Yaş: Bu konuda babamın fikrini alsak iyi olur. Oldukça deneyimli görünüyor.
35 Yaş: Babama sormadan hiçbir şey yapmasam iyi olacak!
40 Yaş: Acaba babam bu konunun üstesinden nasıl gelirdi? Ne kadar akıllı ve deneyimli bir insandı.
50 Yaş: Babamın yanımda olması ve bu konu hakkında fikir vermesini çok isterdim. O'nun ne kadar akıllı olduğunu hiç takdir etmemiştim. Oysa O'ndan çok şey öğrenebilirdim. Meğer babam her şeyi biliyormuş...

Engin · Answer

Misafir adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Yıllar önce evi iyi ki ayırmışım diyorum. iyiler hoşlar seviyorum ama 1 gün gittiğimde bile kalmaya asla tahammül edemiyorum. Sanki eski ailem gitmiş yerlerine başkaları gelmiş gibi hissediyorum. Yaşlandıkça iyice huysuz , her şeye söylenen , asla memnun olmayan insanlara dönüştüler. Eskiden gerçekten böyle değillerdi ve sürekli eleştiri yapıp çok konuşuyorlar.

Aramızda üniversiteyi bitirip hala ailesi ile yaşayan var ise Allah gerçekten sabır versin arkadaşlar. benim ailem bide çok iyiler ki iyi oldukları halde böyle insanlara dönüştüler yaşlandıkça. 1 gün bir araya gelsek ruhum çekilmiş gibi hissediyorum gerçekten.

Umarım en kısa zamanda yalnız eve çıkarsınız. Ben bu kadar iyi olmalarına rağmen tahammül edemiyorsam benden kötüleri düşünemiyorum bile. 		Yazmayayım dedim ama kendimi tutamadım

Ailenizden bu kadar şikayet  ediyorsunuz ama halen ailenizin adına hesap kullanıyorsunuz&#8252;&#65039;

Yoksa bunları +50 yaşından sonramı algıladınız &#10067;

Hikâye tutmadı.

cenkbaytinaz · Answer

Herkes ölümden vurmuş, kendi anne babasından örnek vermiş ama herkesin hayatı da, her insan da bir değil abiler. Siz kendi annenize ve babanıza aşık olabilirsiniz ama yanlarında bir dakika durup su bile içerken huzursuz olacağınız binlerce ebeveyn var dışarıda.

toLqahan · Answer

Ne edersen onu biçersin.
Bekar olduğun sürece sorun yok 
Çocuklar olunca işler değişiyor

Feryat · Answer

36 yaşındayım 2 çocuk babasıyım 11 yıllık evliliğim 3. Evimiz olmasına rağmen ailem ile beraber yaşıyorum. Allah başımdan eksik etmesin eşim ve ben çok memnunuz babam bizi düşünüp daha rahat edeceğimiz düşünerek kaç kez genç insanlarsınız kendi evinize gidin desede eşimde bende kabul etmedik.

HaDeme · Answer

Bir gün topraklarını öptüğünde seni dinlemek isterim..

Filozof86 · Answer

Yaşım 39 ailemle yaşıyorum ve inan hiçbir yerde hiçbir şekilde mutlu olmayacağım kadar yanlarında mutluyum. Varlıkları bile bana mutluluk veriyor tabii ki kızdığım zaman oluyor Ancak genel olarak onlarsız yapamam diye hissediyorum. Senin ailen belki senin hakkında bazı endişelere kapılıyordur tabii onlar da bu endişelerde haksızlar ama sonuçta anne baba olarak çocuklarının geleceğini düşünüyorlar. Çok yüklenmiyorlarsa sabırlı olmaya çalış belli yaştan sonra inan onlarsız yapamıyorsun

Esoes · Answer

Konuyu okudum çok üzüldüm, bir gün anlayacaksınız ama o gün geç olacak.

SosyoMarket · Answer

"Keşke hayatta olsalar da altlarına kadar temizleyip ben baksam" dersin bir gün benim gibi

Eyupkorkut · Answer

aynı şekildeyiz bu sene gittim görmeye ama 2 gün kaldım 3. gün 3. sayfaya manşet oluruz ama yine de herşeydir bi yaştan sonra bazen tahamül olmuyor anlaşamıyoruz

John · Answer

Sen hiç yaşlanmayacaksın herhalde delikanlı. Foruma kayıt olduğumda 20 yaşımdaydım, bir anda 40 yaşıma geldim. Ömrüm varsa yine bir anda 60 olacağım. 

Evlat ile anne baba yaşlılığı aynıdır, ikisi de sabır ister.

Pleia · Answer

Daralırsın, sinirlenirsin ama sana şu tavsiyem olsun. Bu duyguları yaşadığın an;
- Rabbim uzun ömür verir de yaşlanırsan bir gün kendinin de böyle olacağını,
- En kötüsü ise eğer onlar hayatta olmaz ise ne hissedeceğini 
Düşün.

izzet_baku · Answer

Hocam öyle deme insan bazen pişman olur. Babam şimdi hayatda yok hayatda olsada çok vakit geçirseydim...

NightRaven · Answer

Seninle birebir aynı düşüncelere sahiptim, hala tek yaşamak isterim ileride fakat yine de aile ailedir.
Bir gün annenin olmadığını veya herhangi bir hastalığında anlıyorsun.
Yine de sevelim ailemizi değer bilelim.

TeoriKod · Answer

Aile her şeye rağmen iyidir be