Kızım her şeyden korkuyor

haklısınız ama bu durum doktorluk bir durum değil ki. her çocuk korkar. ister çizgi filimden olsun ister hikaye olsun ister kitap olsun. çocuk korkar. önemli olan anne babanın o korkuya nasıl tepki verdiğidir.
biz eski kuşaklar mesela babannelerimizin annannelerimizin anlattığı korkulu hikayeler ile büyüdük. onlar bizim gece rüyalarımıza girdi.

değişen veya doktorluk hastanelik bir durum yok. korku çok önemli. korkununda öğrenilmesi lazım.
aynı çok titiz davranan anne ve babaların çocuğu evden çıkartmaması, mikrop kapacak diye sosyelleştirmemesi bahçe indirmemesi gibi. nasıl o çocuklar hasta oluyor da çok ağır atlatıyor çünkü mikrobu vücudu tanımıyor. aynı o yeni nesi çocuklarda maalesef korkuyu bilmiyor.

benim iki tane kızım var. hasta olduklarında tabiki hastaneye de götürüyorum ilacını veriyorum yaş aşılarını yaptırıyorum ama hasta olacak diye de dışarıya çıkarmamazlık yapmıyorum.
korkacaklar diye de herşeyden sakınmıyorum çünkü o çocuk korkuyuda bilecek ki yanlışı yapmayacak. korkacak ki huzurun ne olduğu anlayacak.

Aynı durum bir kaç ay önce 2,5 yaşında ki kızımın başına geldi. O da dolapta karınca olduğunu söyledi, hıçkıra hıçkıra ağlayarak uyandı. Annanesinin telefonundan sanırım oyun reklamları filan çıkmış karşısına, normalde bizim telefonlarda premium var reklam vs. çıkmıyor, onun dışında ne izlediğini kontrol edip silip engellerim yada rica ederim değiştirir. Büyük ihtimal kızınızda böyle bir şeye denk geldi. Kızıma şöyle yaklaşmıştım;

Küçükken benimde karıncalardan korktuğumu ama sonradan onların zararsız olduğunu, onlardan büyük olduğumuzu, asıl onların bizden korktuğunu çok ısrar etmeden sohbet eder gibi onun korkularını da ciddiye alarak (anlıyorum seni, bazen böyle şeyler bizi korkutabilir, ne gördün nasıl gördün vb. çok üstüne gitmeden) anlatmaya çalıştım. Direkt kızınıza bir şey yok, bir şey olmaz, korkma, bundan mı korkuyorsun, korkacak bir şey yok gibi yaklaşımlarda bulunmayın. Dinleyin, anlayın, geçiştirmeyin, üstünü kapatmaya çalışmayın. Maalesef ebeveyn olmak yıpratıcı olabiliyor ama çocuklarımızın sağlığı için sağlam durmalıyız, sabırlı olmalıyız ve onlara her konuda destek olmalıyız. Hepimiz bir çok süreçten geçeceğiz, buda onlardan birisi.

Dipnot: Bu söylediklerimi yanlış anlamayın belki böyle yaklaşmışsınızdır ama her ebeveyn maalesef o anlık duygularla böyle yaklaşamıyor, kırdıysam sizi af ola. Çocuklarımızla ilgili bilgi alışverişi için her zaman DM beklerim hocam, birbirimizden öğrenecek çok şeyimiz olabilir

1- ekranlardan uzak tutmanız mumkun değil ağlar ve sürekli problem çıkarır. ama ekrana beraber bakabilrisiniz yoputube kids olabilir. ( famliy link ile sure kısıtlaması koyun ve sure sonunda anlayacağı şekilde ekrandan ayırın)
2 - renkli yiyecek ve şekerlerden uzak tututun bunlar enerji patlamasına neden olur ve derin uykuya geçmesini engeller, uyku paralizi olabilir.
3 - durum duzelene kadar hep beraber yatabilir siniz bence odada tek başına bırakmayın
4- Anlayamayacağı şeylerden bahsetmeyin. o yaştaki çocuk soyut düşünemez ( Tanrı, şeytan, cin, peri, melek v.s )

Onun hissettiklerini anlamaya çalışın. "Böcek görmek gerçekten korkutucu olabilir, ama aslında odaya hiçbir zararı yok." şeklinde empati kurun. Böceklerin zararsız olduğunu ve evde olmalarının normal olduğunu anlatın. Ona ne olduğunu anlamasına yardımcı olun. Oyalayıcı aktivitelerle dikkatini dağıtın. Örneğin, sevdiği bir hikaye anlatın veya birlikte oyun oynayın.Odasını kontrol ederek, böcek olmadığını gösterin veya bir gece lambası kullanarak odasını daha rahatlatıcı hale getirin. Cesaretlendirmek için bir ödüllendirme sistemi uygulayabilirsiniz. Örneğin, her gece korkusuzca uyuduğunda bir ödül alabilir. Derin nefes alma, sakinleştirici düşünceler veya rahatlatıcı teknikler gibi korkularla başa çıkma yöntemlerini öğretin. Ekrandan uzak tutma önerisini belirtmeme gerek yok sanırım. Geçmiş olsun.

Tabî izlediği videoların falan da etkisi oluyor ama en önemli 2 sebep var,
Birincisi yattığı yer ve elbiselerinin temizliği, özellikle yemek falan dökülmüş olmasın,
İkincisi ise nazar, Allah şifa versin, çok okuyun ya da okutun, tek çare bu, yıldızı parlak demekki yavrunuzun, çok dikkat edin,

Çocuk ergoterapistine bir danışmanızı tavsiye ederim

3 yaş civarı başlıyor sanırım bu korkular. Benim oğlumda 3 yaşından beri korkuyor (3.5 yaşında) ufak ufak geçiyor ancak yaş gereği olduğunu düşünüyorum korkmayı keşfediyor.
Elimizden geldiğince anlatıyoruz. Korkma yerine (korkabilirsin ancak burada bunlar yok veya biz yanındayız izin vermeyiz gibi)
Korkuyu keşfediyorlar diye düşünüyorum

Hocam ateşi çıkmış olmasın?

Allah aşkına hurafelerinizi kendinize saklayın.

Hocam merhaba benim kızımda dinazor geldi diye bağırıyordu tabletine veda ettirdik çocuklarımızı ekranlardan uzak tutmalıyız yada izlediği şeyleri baya kısıtlamak gerek şu an ben uyguladım günün bellirli saatinde benim seçtiğim içerikleri 30dk veya 1 saat izleyebiliyor kontrollü şekilde ve kabusları bitti şükür başa çıkamıyorsanız çocuk psikoloji doktorundan destek alsın