Okuyup ne oldunuz? Ne kadar gelir elde ediyorsunuz?

İlk okul dışında okumadım.

Okudum da hiç gitmedim, sempatikliğim ile lisede derse girmek yerinde okulda çalışıyordum 2-3 saat çalışıp eve giderdim, bazen arar hocayı gelmeyeceğimi söylerdim. (4 sene krallar gibi yaşadım diyebilirim)

Üniversiteyi 3.senemde kazandım ''İstanbul Aydın Üniversitesi'' Radyoterapi bölümü, covid dolasıyla üniye de hiç gitmedim diyebilirim sadece 3-4 ay gittim, geri kalanında evde yatarak mezun oldum.

2020 ocak ayında wordpress'e başladım o gün bugündür 1 günüm boş geçmedi, hayatımda ilk defa çalışmaya başladım ve şuanda hayal edemeyeceğim kadar para kazanıyorum. İbretlik bir hayatım olduğunu düşünüyorum..

Bankacılık ve Finans mezunuyum. Ama kendi işin gibisi yok

Liseden bahsediyoruz üniversiteden değil. Konu altında liseyi bırakıp pişman olanları da okudunuz mu? Evet verilen eğitim gereksiz katılıyorum. Ama dediğim gibi lise.
Milyonda bir zengin olmuş adamı örnek vermek gerçekten çok garip. O zengin olan adamların hangisi liseyi bırakmış ona da bakar mısınız? Matematik yanılmaz. İstatistiksel olarak bakınca okumuş olanlar okumamışlardan çok daha rahat yaşıyorlar. Milyonda bir olanlardan bahsetmiyorum. Şansı yaver giderse zengin olabilir.
Konusunu tam okumadınız galiba. "2-3 ay çalışır sermaye yaparım kendime." diyor. 2-3 ayla sermaye nasıl olabilir? Hayal dünyasında yaşadığı çok belli.
Ticaretten bahsediyoruz. Para ve şans işi. Ya tutturamazsa ne olacak? Sığınacak bir şeyi kalır mi elinde ? Ailesi zenginse orası ayrı.
Ticaret sabır işidir. 2 sene boyunca okuluna sabredemiyorsa ticarette nasıl sabredecek?
Lise bu. Sınıfta kalmak neredeyse imkansız. Kimse ona oku, ders çalış da doktor ol demiyor. Lise okurken bu işleri bir arada götürmek de ne var?
Karşı çıkanlar eğer yapamazsa sığınacak bir şeyi olsun diye çıkıyor. Kararını vermiş. Bize de diyecek bir şey kalmıyor. Yolu açık olsun. İsteği gibi gider hayat umarım.

ben zaten yazmıştım okumadım diye bir kısa iş görüşmesi hikayemi anlatayım liseyi 99 da bıraktım internet cafede çalışmaya başladım 2001 yılında reklam şirketinde corel öğrendim aylık 40 tl maaş alıyordum sigorta felan yapmıyorlardı kafa basmıyor tabi o zaman bir kaç reklam ajansında çalıştıkdan sonra küçük çaplı bir dergiye işe girdim 4 ay çalıştım sigorta giriş var ama prim yatmamış sonra çeşitli matbaa ajans 2013 yılına kadar sigortasız çalıştım bilgisayar bilgim var şeker hastalığı sebebi ile engelli raporu verdiler iş ararken kolaylık oldu sonra bir özel hastanede hasta kayıt personeli için iş kur üzerinden mülakata çağrıldım 13 15 kişi hastanen toplantı odasının önünde bekledik cv yakışıklı word excell corel photshop felan son 2 ye kaldım müdür mü artık patron mu ne tekrar mülakata girdik son 2 de bir bayan ünv mezunu başladı anlatmaya bana geldi orta okul mezunuyum dedim devamını getirmeme izin vermedi tamam dedi el işareti lle durdurdu beni o günden sonra gittim açık liseye kayıt oldum okulu bitirdim ondan sonra bir iş tecrübem daha oldu şuan özel bir şirkette 3.8 b maaşla çalışıyorum bilgisayar başında

Sadece maddi olarak değerlendirirseniz okumamak(en azından liseden sonra) daha mantıklı olabilir.

Fakat diğer taraftan baktığınızda okumak insana güzel anılar katar, insan ilişkilerinde nasıl davranılması gerektiğini öğretir, kişisel gelişiminize yardımcı olur vs. vs.. Zaten üniversite hayatını ve insana kattıklarını saymıyorum bile.

Açıkçası insanları okumamaya teşvik etmek istemem. Fakat bunun iki opsiyonu var. Bazı insanlar gerçekten okumayı, araştırmayı ve kendini geliştirmeyi ya yapamıyor ya da yapmıyor. Bu karakterdeki insanların okullara giderek sosyal çevre edinmesi, zoraki de olsa bilgi ile donatılması bence önemli. Ama şahsen kendime bakıyorum da bana okul yetmiyordu. Lisede ve iki yıllık üniversitede "Bu okumaz, bari meslek sahibi olsun." dedikleri Otomasyon bölümlerindeyken kendi ödevlerimi geçtim herkesin ödevlerini ücretli ya da ücretsiz (burası önemli değil.) yapardım.

Hemen herkes bana aptal muamelesi yapardı. Fakat ben her yeni bir ödeve giriştiğim de farklı şeyler keşfederdim. Ya da hiç bir şey olmasa bile malzeme almaya gittiğimde malzemeciyle, ödevde tıkandığımda sorduğum kişilerle samimiyet kurar çevre edinirdim. Mesela şuan otomasyon ya da mekatronik ile hiç ilgilenmiyorum. Dijital Pazarlama Uzmanlığı yapıyorum. Kendime uzman diyorum çünkü ustam vardı ve yıllarca çıraklık yaptım. Velhasıl şuan resmiyette lise mezunu olarak görünüyorum ama reklam ajansım var. Çocukken fikirlerine çok değer verdiğim arkadaşım reklamcılık alanında yüksek lisans yaptı fakat benim şirketimde beraber çalışıyoruz. (Burada kesinlikle küçümsemiyorum inanılmaz fikirleri var.) Okul kendisine inanılmaz yetenekler katmış. Fakat o da benim akademisyen halim. Yani işin özü okumak ya da okumamak değil. Kişinin kendi karakteri ve hayata bakış açısı. "

İkimizi de baktığımızda aynı yerde para kazanıyoruz fakat. Kendisi abiyane bir tabir ile mürekkep yalamış ve Türkiye'nin "Reklamcı" dediği üstatlarımızdan eğitim almış. Bende piyasada müşterileri analiz ederek kendimi geliştirdim. Bu tür konular inanılmaz ince konular. Mesela ben lise 3 okuyan erkek kardeşime şunları söyledim;

"Abim iyi bir futbolcusun dilersen futbol kariyerinde sana dijitalden ya da fiziksel olarak neye ihtiyacın varsa destek olabilirim.
İkincisi iyi bir online oyuncusun e-spor camiasında yine neye ihtiyacın varsa planlar ve sana abin olarak maddi manevi destek olabilir hatta seni birkaç takım kurucusuyla tanıştırabilirim. Üçüncüsü kendi mesleğim olan dijital pazarlama alanında ilgini çeken konuyu beraber keşfedebilir ve o alanda gelişmen için sana yardımcı olabilirim. Dördüncüsü ders çalışmak istersen ya da diğer üç seçenek içerisinde istediğin alan yoksa senin için gerekli ortam ve şartları sağlar güzel bir akademik kariyer almana yardımcı olabilir. Son olarak senin tüm bunlar dışında bir isteğin merakın ilgin varsa o konuda eksiksem bile bize yardımcı olabilecek birilerini bulur fikir alır ve yine senin için yapabildiğim her şeyi yaparım. Ama sakın ola ki üniversite sınavının son çare olduğunu düşünüp korkarak ya da strese girerek lise ve geri kalan hayatını korkarak yaşama."

Benim mantığım genelde bu şekilde. Fakat ne olursa olsun kişi ilgi duyduğu şeyde kendisini çok ciddi geliştirmek zorunda. "Şu işte efsane para varmış." mantığıyla okul bırakılmaz. Ya da "La bu sanayiciler efsane para kazanıyor." mantığıyla sanayiye girilmez. Sanayicilikte çok para olabilir. Fakat dükkan sahibi çoğu sanayici arabadan inip forma giyip yağın kirin içinde çalışıyor. Ya da kara kışlarda soba başında ısınmaya çalışıyor. Bir iş size para kazandırmasa da mutlu olup araştırmaya devam edebiliyor musunuz? Buna bakmak lazım.

Tam hatırlayamasam da genç kardeşlerime şu bir öğüt ve ders olsun. Çok ünlü bir online platform sahibi bir gecede milyon liralık satış gerçekleştirdiğinde bütün haber siteleri bakın teknoloji bu işte bir gece milyon lira diyerek haberler yaptı. Fakat kurucu medyaya şu sözü söyledi. "Biz bir gecede milyon lira kazanmak için 365 gece çalıştık." anlayana, anlayabilene...

NOT: Lütfen bu tür konularda genelleme yaparak bilgi ve fikir vermeyiniz. İnsan karakterleri çok değişkenlik gösterir. İstese de bazı şeyleri göremeyen, düşünemeyen ve anlayamayan karakterler ve beyin yapıları mevcut. İnsanların hayatlarını karartmayın. Her beyin kendine uygun bir yaşam izlemeli. Siz sadece fener tutucu olun...

sosyalleşmek için okula gidin ama okulun size bir şey kazandıracağını düşünmeyin diyorum ben. bu arada şu anda okullarda sosyalleşmeniz de pek mümkün değil, herkesin korkuları var; kimse huzurlu değil

hocam okul gerçekten insana birşey katmıyor o konuda haklısın fakat şöyle düşünün çok zengin bir aileden geldiniz çalışmaya ihtiyacınız yok birgün bütün paranızı kaybediyorsunuz ve çalışmak zorunda kalıyorsunuz işte ozaman okuduğunuz okul sizin için önemli oluyor ben şuan çalıştığım şirkette ünv mezunu olarak çalışsam 6 7 b maaş alırdım tahminimce

Yaşım 42. Lise Elektrik mezunuyum. Oğlumda 16 yaşında ve Lise Elektrik Elektronik okuyor. Elektrik elektronik mühendisi olmasını istiyorum. Üni okumayacağım dersede, göndermem sorun değil. Fakat karşılaşabileceği zorlukları zaman zaman kendisine aktarıyorum.

FAKAT oğlumun dönemi ile benim dönemimin arasında farklar var.

Benim zamanımda lise mezunu değerliydi. Şuan ekstra birkaç dil bilmen gerekiyor yada bir kaç programlama dili bilmen gerekiyor. Çünki üni mezunu çok olduğundan artıların olması lazım.

Fakat şunuda söylüyorum oğluma. Yazılım ile alakalı kafamda projeler var. Eğer ciddi anlamda yazılımı öğrenirsen kafamdaki projeleri hayata geçirelim ve ömürlük yan gelirin olsun. Bu projeleri değerlendirelim. Fakat yaptığın işe merakın yok ise ne yaparsan yap biryere varamassın. Şuan öğreniyor birşeyler inşallah başarılı olur yazılımı kavrar..

Bizim zamanımızda babamız destek olmadı ama biz çocuklarımıza oluyoruz . Fakat bu seferde çocuklar asi ve bir çoğu meraksız. Halbuki bu zamanda öğrenci olmak çok kolay. İnternette sınırsız kaynak ve youtubede hoca var. Bizim gibi şehir kütüphanelerine gidip 1980 yılından kalma kitaplardan çözüm aramıyorlar. Bunca bolluğun içinde meraklı olan kazanır.

İşsizlik hiç yaşamadım çok şükür. Televizyonda görüyoruz. Çok üzülüyorum anneleri babaları okadar emek veriyor, çocuklar okuyor sonra 2-3 sene iş ara. Çok kötü.