Bu yaşıma kadar full mücadeleyle geçti..
Ortaokulda başladım çalışmaya, yanlış anlaşılmasın çok severim çalışmayı..Büyüdükçe hayaller uzaklaştı, hiç planda olmayan yollara girdim çıktım, evlendim,boşandım, battım çıktım..
Sonra farkettim ki, dertler hiç bir zaman bitmiyor, bitenin yerine başkası geliyor, kapitalizm tün insanoğlunun sırtında ağır bir yük..
50 yaşını geçince bir aydınlanma mı diyeyim yoksa ,bir farkındalık mı geldi bana bilmiyorum... o kadar ama o kadar umurumda değil ki herşey..
Dönüp geriye bakıyorum, tüm hayatım saçma sapan şeylere üzülmekle, abuk subuk işlerle uğraşmakla geçmiş..
Uzun lafın kısası, hayat gerçekten çok kısa, bir nefes alıp vermektir ömür..
O yüzden hayatınızda değiştiremediğiniz şeyler için üzülmeyi bırakın, kimse için hayatınızı harcamayın, yok etmeyin..
Yolun sonunda elinizdeki en değerli şeyin zaman olduğunu anlıyorsunuz çünkü..Onun kıymetini bilin..
Yaş 50 yi geçince..Hayat gözümde ciddiyetini kaybetti..
35
●1.984
- 07-07-2026, 01:08:23Güzel özetlediniz hocam fakat gel görki bu yazdıklarınızı 30 yaş atlı kimse anlayamayacakgosha adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
)))
- 07-07-2026, 01:09:45Bana da 40'a adım attığım bugünlerde geldi o aydınlanma.
Aslında bir çok kişinin peşinden koştuğu ev, iyi bir araba, para ( miktarı önemsiz) gibi şeyleri elde edince mutluluk getirmediğini anlıyor insan ama bütün hayatını bunlara sahip olabilmek için harcıyor.
Bulunduğun günü yaşa demek isterdim 20li yaşlarımı görsem ama muhtemelen oda bana nasıl yaşayayım parasız diyecekti yine bu döngünün içine girecektik
Seni hatırlayan son kişi de öldüğünde, hiç yaşamamış olacaksın.
Bu söz aslında işin özeti çokta kasmamak insan biriktirmek lazım. - 07-07-2026, 01:10:30Hangi hayatı yaşarsanız yaşayın içinde bulunduğunuz organizma 80-90 yaşında ölüyor. Milyarlarca dolar birikim, onlarca ilişki, binlerce anı, adrenalin, hüzün, sağlık sorunu, fakirlik, rock yıldızı olmak... Konu her neyse geçiyor. Mutlak tatmin olma ve mutlak acı yok. Buraya ait değiliz. İz bırakamıyorsun, bıraksan da en fazla iki nesil hatırlıyor. Sonra hiç yaşamamış oluyorsun. Evrenin yok oluşuyla (kıyamet) bütün tarih, bilgi, duygu, yaşanmışlık, medeniyet birikimi komple gidecek.
Yaradan geri dönüşü olmadan yaşanan kısa bir ömür vermiş ve bu ömrü nasıl değerlendirdiğimize göre asıl hayatımız şekillenecek. Bu bilinçte olmakta fayda var.
)))
