Derin düşünmek zengin işidir.

Selam olsun,

Aldığım önleme dikkat edin: zengin olmayanlar düşünmüyor yazmıyorum.
Bu önlemi almak zorundayım çünkü gerçekten böyle bir şey ima ettiğimi düşünmeseler bile yürüyecek yol arayan yolsuz çok olduğundan en azından yollarının önünde oturduğumu bilsinler istedim.

Bir konuda derinlemesine düşünmek neden zengin işidir?
Çünkü derin düşünmek için zamanınız olması lazım ve ekonomik endişelerininiz olmaması lazım.
Ben nasıl fatura ödeyeceğim, kira vakti geliyor yine, maaşıma ne kadar zam alırım, şu taksit ne oldu gibi dertleri olan insanlar ki toplumumuzun geneli derin düşünmeyi yapamaz.
Bunu eleştiri olarak yazmıyorum sadece tespit olarak yazıyorum.

Elbette insanlar gündelik kaygılar içinde yaşarken derinlemesine düşünecek motivasyonu, zamanı ya da yeteneği kazanamaz, zaten dünyada sistem bunun üzerinedir.
İnsanlar belirli bir gelir durumuna ulaştığında biraz düşünmeye zaman ayırınca sosyal medya, şu ya da bu diye o zamanı düşünmeye ayırmaması için her türlü araç sahaya sürülür.
Maksat insanların düşünceler üretmemesi, eski kabul gören düşüncelere tabi olması.
Bugünkü kabul gören felsefi akımlar, siyasi görüşler, dünya görüşleri, çözüm modelleri hatta inançlar yüzlerce yıl geçmişte ortaya çıkmıştır ve bizler yeni düşünceler, çözümler üretemiyor hala yüzyıllarca öncesindeki görüşleri palazlandırıyoruz.

İnsanlar hasbelkader bu ekonomik döngüden çıkınca düşünme imkanı doğuyor ama bunu her ekonomik döngüden çıkan düşünüyor olarak algılamayın sadece olanak sağlıyor.
Mesela uluslararası kabule ve değere sahip en akademik kariyeri olan iki insanı alırsak her ikisi de babadan zengin insanlardır.
Şunun altını çiziyorum her zengin düşünür, bir değer üretir değil mesele sadece bir artı olarak konu ediyorum.

Şimdi aklınıza babadan zengin olmayan ama büyük değer olan insanlar gelecektir.
Umarım gelir.
O insanlarda zengindir ama babadan ya da parasal olarak bir zenginlik değildir bu.
Can Yücel mesela babadan zengin değildir ya da parasal olarak zengin değildir ama yaşam tarzı olarak ekonomik sistemden çıkmış bir insandır.
Ekonomik sistemden çıkmak sadece babadan zengin olmak değildir, dayatılan o paraya bağlı yaşam tarzını reddetmekte o zenginliği yaratır ve derin düşünme şansını verir.

Dünyada üretilmiş her değer, akım ya da düşünce ya zengin ya ekonomik sistemi benimsemeyen yaşam tarzına sahip insanlarca üretilmiştir.

Babadan zengin örneklerde sevip/sevmemekten bağımsız uluslararası değer gören İlber Ortaylı ya da Celal Şengör yazabiliriz.
Parasal olarak babadan zengin olmayan ama mevcut ekonomik düzenin dayattığı yaşamı kabul etmeyen Nikola Tesla, Can Yücel gibi örnekler gelir.
Yani elbette istisnalar her durumda, her konuda vardır ama ekseri ya parasal zenginliğe sahip ya da dayatılan yaşam döngüsünü kabul etmeyen insanlar sayesinde ilerliyoruz.

Bu dayatılanı kabul etmeme olayını kısaca yazmak isterim.
Sizi mutlu eden şeyler para ile alınan şeyler değildir, herkes iphone kullanırken siz tuşlu telefon kullanabilirsiniz.
Oturduğunuz evin metrekaresi ya da konumu sizin için önemli değildir, beton diye bakabilirsiniz.
Size paranız ölçüsünde saygı gösterilmesini/gösterilmemesini önemsemezsiniz.
Para kazanma odaklı değilsinizdir mesela.
Dostluklar, arkadaşlıklar, dayanışma sizin için doğru olabilir kazanç değil.
En son pantolonunuzu 10 sene önce almışsınızdır, sorunu yoksa yenisini almayı düşünmezsiniz. Hep aynı şeyi giyiyor demeleri konunuz değildir.
Bunlar sizi mutlu eden şeyler değildir sizi mutlu eden şeyler doğadır, hayvandır, duygudur, samimiyettir, vicdandır, merhamettir, vefadır vs. vs.
Yani kazanmak, arkadaşlarını geçmek, yarışma ortamında sürekli elindekinin daha iyisini almak için yaşamak dışında yani dayatılan dışında bir hayat.

Bildiğim doğruyu söylersem işimi kaybedebilirim ya da dışlanırım endişesi duymadan, genelin kabullerinden sıyrılarak sistemden çıkan insanlarda zengin insanlardır.
Nedense zenginlik sadece parasal olarak düşünülüyor ama zenginliğin çeşitleri vardır ve parasal zenginlik bunlardan sadece birisidir.

Yani konuyu zenginler/fakirler diye okurken sadece parasal kısma takılmayın.

Sevgiler.

Birisi okuyup özet geçebilir mi uyucam okumaya üşendim

Selam olsun,

Ben özet geçeyim konuyu açan olarak.
Konu sizin uykunuzdan önemli değil, güzel uykular ve eğlenceli rüyalar dilerim.

Zengin olmadığı halde düşünmekten kurtulamayanlar ne yapmalı peki? Kurtulmak ifadesini kullanıyorum çünkü sonu olmayan ve hayatı yaşamayı engelleyen bir şey olarak görmeye başladım son zamanlarda. Kastettiğim her ne kadar sınırlar belirsiz olsa da toplumsal / felsefi konular değil bireysel anlam ve gerçeklik problemi. Ayrıca yazdığınız konu için düşünmek sadece zenginlikle veya refah seviyesi ile açıklanmaz bence. Örneğin tam zamanlı bir işte çalışan ve iş dışı da daima aile vb. sosyal ortamlarda bulunan birinde düşünme ve anlam bulma ihtiyacı doğmaz muhtemelen. Zengin olmak sadece uygun ortamın oluşmasını kolaylaştırabilir. Ve daha birçok etkenden söz edebiliriz.

Selam olsun,

Sorunun yanıtını bildiğinizi düşünüyorum.
Ekonomik zenginliği olmayan insanlar düşünmekten kurtulamıyorsa hele ki anlam ve gerçeklik konularıysa muhtemelen bir sıkışmışlık yaşıyordur.
Çok açmayayım ama dayatılan, beklenen, yapması gerektiği empoze edilen insanlar bunlardan sıyrılmaya başladığında yaşadıkları bir sancıdır diye düşünürüm.
Gerçeklik gibi sorgulamaları yapan insanlar mevcut dayatılan ekonomik ya da sosyal hayatı içine sindiremeyen ya da kendi üzerinde bunlar oturmayan insanlardır.

Bu kapı açıldığında kurtuluşu olur mu bilemedim ama doğru yönetilirse çok daha kendiyle barışık insanlar haline gelinebilir diye düşünüyorum.

Sadece bu düşüncelerde olmak bile dayatılan insan modeline itiraz mahiyetindedir.
Mesele kabullenip kabullenmeme ya da ne zaman kabulleneceği kabullenmeyeceğidir.

Benim görüşüm elbette bunlar, tartışmasız yasalar değil.

Yorumunuz benim için farklı ve güzel bir bakış açısı. Ancak dünyadaki hayatın, mesela bahsettiniz ekonomik dengeler veya sosyal ilişkilerin mantığı çözülebilir şeyler bence, bir çok bilim dalı bunun için var. Yani dayatılan insan modelinin itirazından çok kendimin kendime, insanın kendisine dayattığı, bir şey bu. Belki de böyle olmasının sebebi dediğiniz durumdur, bilemiyorum. Detaya girmek istemiyorum burada, doğru kelimelerle açıklamak da zor zaten. Son olarak yorumunuzdaki kabullenmek anahtar kelime sanırım. İnsan yaşadıkça kabulleniyor, yaşamak için kabulleniyor böylece yaşı ilerledikçe her insanın karakteri gelişiyor kabullendikleri şeylere göre. Ben de bunu biliyorum ama henüz kabullenemediğim için böyle durumlarda bu şeyleri yazma ihtiyacı hissediyorum. Başka insanlarla paylaşmak yükü azaltıyor galiba.

Yanlış anlaşılmazsa kendi fikrimi belirtmek istiyorum. Para olmadan bir şeylerden zevk alma mottosu bana bir kitle uyutma aracı gibi geliyor. Zenginler hayatını yaşayacak sen de kenarda şu manzaraya bak zevk al der gibi. Örneğin çoğu girişimcinin bize zeka ve güçlüklerle geliştiğinin dayatılması gibi. Halbuki Steve Jobs üvey babasından Amazon için 250 bin dolar yatırım aldı, Elon Musk cebinde birkaç dolarla Amerika'ya geldi diye anlatırlar ama babasının varlıklı ve zümrüt madenine yarı ortak iş adamı olduğunu anlatmazlar. Bill Gates'i üniversiteyi bırakan dahi çocuk olarak karşımıza çıkardılar, babasının zengin ve tanınan bir avukat olması, annesinin nüfuzlu bir bankacı olupta ailesinin networku ile Microsoft'un kaderini değiştirdiğini vs. Demek istediğim şu, bu forumda kendi başına büyümeye çalışan onlarca genç var ama risk alacak ortamları yok. Neden dünyayı değiştiren ruhlar bizden çıkmıyor? Bu arada hele Türkiye'den hiç bahsetmiyorum. Yeterli iletişimin ve sermayen varsa basına kendini istediğin gibi tanıtabilirsin.