Tükeniyorum - Can sıkıntısından Yazıyorum

Yıllarca emek harca, çabala, sürekli bir mücadele, meğer beni ayakta tutan anlık krizler, zorlamalar sürekli bir engeller... daha 2 ay öncesine kadar şantiyede kaynak yapıyordum, akşam nasıl olacak diye düşünmüyordum işler var al eline kaynak çantasını çık 5 kata kaynak yap in başka bloğa.... para zaten ucu ucan yetiyor 55k maaşla,, sabah serviste hesap aç, akşam serviste hesap aç, hep bir koşturmaca hayatımda...

Şimdi öyle mi... pc başında bekliyorum, bom boş (ya da bana öyle geliyor) maaş arttı, fon yatırımına başladım 20 yıllık plan hazır,

Heyecan kalmadı... koşturma yok, düşünmek yok,

şunu mu yapsam acaba ... boş ver anlatacaksın da ne olacak diyorum
şu makaleyi mi yazsam acaba ... boş ver kim alacak alsa da değerini anlamayacak hem kaç kişi alacak ki, herkes toplama bilmeden çarpma öğrenmeye çalışıyor (servet katlama )

şu video senaryosunu mu yazsam... yt den beklentin yok ki, yapacağın yatırım daha fazla kazandıracak plan net, insanlara görsel şova gerek yok, geç kamera karşısına anlat anlamak isteyen izler istemeyen izlemez...

Tam bir can sıkıntısı boşlukta kalma hissi, hiç bir şey yapmadan nasıl duruyorsunuz ya...

Akşamları evde hanımla dizi izlemeye başladık 4 sezonluk dizi bitecek bu akşam... ya ben öylemiydim aç bir ekonomi programı izle, ne bileyim pramitleri kim yaptı bak araştır... bir program öğren yapay zeka gelişiyor antigravity varmış (daha dün fark ettim 2 saatte isteğim kalmadı)

N tuhaf (ula n harfinin yanına e harfini yazmaya bile üşendim bak ) bir his, hiç tatmamıştım.

Çanakkale'de sade bir hayat, hiç çalışmadan yaşamak, 10 yıl sonra marmaris antalya ikisinden birine taşınmak belki kış bölgesinden kışlık almak v.b. ya o kadar net ki gelecek olaylar artık ( planlama dahilinde 10. yıl hiç çalışmadan kalan ömre yetecek kadar para birikiyor erimeden harcıyorsun)

her şey bu kadar belirli olunca boşlukta oluyormuş insan... gerçekten öyle...

Bu kafadan istersiniz sanırım... ben de istiyordum da oturmadı daha bünyeye... bir de alışırsak artık...

Can sıkıntısından yazdım, yz ile geyik muhabbeti yapacağız neredeyse... iyi forumlar.

Gerçekten hocam hayat çalış öl gibi bir şey ömür çok kısa

Pek çok insanın keşke dediği durumdan bunalmışsınız. Yanlış anlamayın size yönelik söylemiyorum, genel bağlamda insan oğlu gerçekten doyumsuz

Kimde heyecan varki hocam. Tek para ihtiyacından ziyade boş durmakta bir noktada ruh sağlığını bozuyor. diyeceksiniz ki çalışmak da bozuyor
İşte bu yüzden ödül sistemi var. çalışıyorsun bıkıyorsun. yoruluyorsun. tatili iple çekiyorsun ve ödül ve tekrarla.
Yapacak bişi yok.

Bu dünya fazla ilgi alanım değil inandığım bir din de yok ölünce göreceğiz artık

Gerçekten istediğim hayat tarzı ama alışmamışız işte... bir yaştan sonra mı olmalı, bilemiyorum... bazen hiç iş yapmadığımı düşünüyorum (ama öyle değil) tükenmişlik sendromu mu dedim yz yok, daha başlamadın bile dedi, boşlukta kalma hissiymiş. çok garip bir duygu sanki hiç bir işe yaramayan birine dönüşmek üzereyim (yıllar sonrasını kast ederek)

Buradan şunu çıkarıyoruz mutluluk ve doyum sonuca ulaşıncaya kadar süreçten alınan keyif veya üzüntülerdir.
Aslında varmak istediğin nokta potansiyelinin altında kaldığı için memnun olmadın.
Yeni challenge gerek yoksa bu duyguların artacak bende yaşadım ne yazık ki iyi bir hal değil acilen çıkman gerek o bölgeden.

İnsanlar bu döngüyü ilk yıllarda kurdu çünkü başka türlü yönetemezsiniz. İnsanlık başka şekilde gelişmez. Kimisi bu döngüde mahvolur. Kimisi mutlu.
Şöyle düşün. milyarlarca insan var. sıfır iş sıfır gelişme. barınma yok, apartman yok, yediğin ekmek yok, araba yok, tatil yok, telefon yok
niye olsun ki niye gelip fabrikada insanlar çalışsın ki?
iyi yada kötü demiyorum. Sadece olanı gerçeği açıkladım bu arada.

bu yaştan sonra hiç merak etmiyorum,
çok yakında çok insan böyle olacak işsizlik artacak, işleri otonom sistemler yapacak işte hiç işe yaramayan insanlar topluluğu .. tükenmişlik sendromu

yz nin de söylediği tam olarak buydu... sürekli çalışan birininin potansiyelinin altında kalınca boşlukta kalma hissi, alışmak zaman alır da zaman nasıl geçiyor ya...


bari yz den fıkra anlatmasını isteyeyim