WebToPay adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Sizi cok cok iyi anlıyorum.
Belki aileden zengin (bu zenginlik rakam kişiseldir)olmadığım için para harcamayı bilemedim.Üzerimde hep bir mutsuzluk ve enerji düşüklüğü var.Maddi anlamda refaha kavusunca Neredeyse 5 yıl kendimi dış dünyaya kapattım.
Etrafımdaki herkes geçim derdinde olunca sosyallikten de uzaklasıyorsun.Herkesin kendine göre derdi var hayat mücadelesi hedefi var ama senin öyle bir derdin olmayınca ortamlarda dağılıyor.
5 yıl kendimi kapatmıslıgın ardından radikal bir kararla reel sektöre atıldım.2 yıldır aktif calısıyorum.Şuanki hayatımdan memnunmuyum dersen kesinlikle HAYIR.Tekrar eskiye dönmek istiyorum.Bu 5 yıllık kendimi kapatışım bende psikolojik bir hasar bırakmış durumda.İnsanları,yalanları,iş hayatının sahtekar ve hızlı akışını kaldıramıyorum.Bundan 10 yıl önceki ben ben değilim.Resmen beynimi bile bile çürütmüşüm.Sana abi kardeş tavsiyesi.Kendini sakın kapatma.İşleyen demir pas tutmaz misali neyle ugrasırsan ugras sakın benim gibi beynini yüreğini pas tutturma.
Buna kabuk değiştirme diyelim, teşekkür ederim, evet her şey normale girince normal olan yaşamlar sizi sıkıyor, başkalarının üzüntülerine üzülmek yani empati yapmak ta zorlaşıyor sanırım bu sosyallikte kast sisteminin doğuşu. Mesela ekmek parası bulamadığında kimsenin seninle empati yapmadığını bilerek büyüdükten sonra sen de başkaları ile empati yapmayı terk etmeye başlıyorsun. o zaman işte zamanında seninle neden empati yapılmadığını anlıyorsun "neden yapsınlar ki" cevabı anlam kazanıyor.

Bunu 3 adet araç ile kıyaslayalım, aynı hızda gidiyorsunuz, sen ortadakisin, sağdaki güç kaybediyor geride kalmaya başlıyor, soldaki güçleniyor seni geçiyor ve ileriye gidiyor, şimdi empati yapma zamanı, tam aradasın, geridekiyle empati yapsan yani yavaşlasan onunla aynı seviyeye geleceksin ve istediğin hıza asla ulaşamayacaksın, ya ilerideki onun içinde sen geridesin, o seninle empati yapıyor mu? yapıyorsa zaten aynı seviyede olacaksın o zaman geride kalan kalmaya devam edecek, yapmıyorsa sen geride kalacaksın, gerideki senin hakkında ne düşünüyorsa sen de önündeki ile aynı şeyi düşünebilirsin.

peki ya en önde olursan empati yapabilir misin, senin önüde kimse yok, diğerleri farklı yerlerde gerideler, önünde kimse olmadığı için geride kalanın empatisini anlamıyorsun çünkü emati kurmak için gerekçe yok,

ya en geride kalan sensen o zaman senden daha aşağıda olanları göremiyorsun, sürekli önündekilerden empati bekliyorsun, sana göre önündekiler acımasız oluyor oysa kendi güçsüzlüğünü göremiyor geride kimseyi görmediği için.

bu düşünce felsefenin gelişmesini sağlıyor, forumda durumu iyi olmayan bir sürü üye var, öndekilerin kaç tanesi empati yapıyor? ya da onlar yani durumu olmayanlar sadece kendi durumlarının düzeltilmesi için mi empati bekliyorlar belki de durumları düzelince diğerleri için empati yapmayı bırakacaklar.

Not: kimseden bana empati yapmasını beklemedim hiç bir zaman, güçsüz olmak yada öyle olduğunu kabullenmek istemedim. vicdani olarak empati bekleyen başkaları içinde empati göstermesi gerekecek, yapmadığında ise insani özelliklerini kaybedecek, Çünkü durumları ne kadar düzelirse düzelsin daha yukarıdakinden empati bekleyecek...

biraz karmaşık oldu

geriye dönüp bakmak istemiyorum, sürekli geride yaşamak istemiyorum. sürekli geleceği planlıyorum çünkü. geçmişi değiştiremem, şu anda yapamayacağım çok şey var ama geleceğimi değiştirmek için hala şansım var.

iyi forumlar.